Search This Blog

Wednesday, January 7, 2015

За думата, за јазикот наш насушен

За думата, за јазикот

За думата, за јазикот наш насушен



Зборот може да се изгуби како град,како земја како душа.
А што е народот,ако го изгуби
јазикот земјата душата?
Не земајте ги туѓите зброви во
своја уста.
Земеш ли туѓ збор,знај дека не си
го освоил,
туку,себе си се отуѓил.


Подобро е,да го изгубиш
најголемиот и најобезбедениот
град во земјата,
отколку најмалиот и
најбезначајниот збор
-на својот јазик .
Земја и држава не се освојува
само со мечеви,
туку и со јазици.


Знај дека непријателот те освоил и покорил,
толку колку што зборови ти украл
и свои ти вметнал


Два народа мило мое,
можат да се тепаат и да се мират,
Два јазика,никогаш не можат да се
смират.
Два народа ,
можат да живеат во најдобар мир и
љубов,
но, нивните јазици можат,само да
војуваат.


Секогаш кога два јазика ќе се сретнат и измешаат
,тие се како две војски во борба
- на живот и смрт.
Се додека во таа борба се слушаат
и едниот и другиот јазик
- борбата е рамноправна.


Кога ќе почне подобро и погласно да се слуша еден од нив,
- тој ќе преовладее.
Најпосле се слуша ,само еден.
Борбата е завршена.
Исчезна еден јазик,исчезна еден
народ.

Знај чедо мое, дека таа борба меѓу јазиците
не трае ден-два,како борба меѓу
војски
ниту, година-две како
војска(војна-з.м) меѓу народите,
туку век или два.
Тоа е за јазикот исто толку,мала
мерка за времето
како за човекот миг или два.

Затоа е чедо мое,
подобро да ги изгубиш сите борби
и војни
отколку да се изгуби јазикот.
После изгубен јазик,нема народ.




Јазикот чедо мое е потврд од
најтврдиот бедем
Кога непријателот ќе ги сруши
сите бедеми и тврдини
-ти не очајувај,
туку гледај и слушај,што е со
јазикот.








Ако јазикот останал
недопрен,тогаш не плаши се.
Таму каде оѕвонува нашиот збор,
каде уште се доловува и
каде како стар златник се врти
нашиот збор,
знај чедо мое дека тоа уште е
наша држава,
без оглед кој во неа владее.




Народот е чедо мое,траен
и од најтрајното и од секоја
држава.
Кога тогаш народот ќе се спои
како вода,
штом пукнат браните кои го
раздвојуваат.




А јазикот чедо мое,јазикот е таа
вода,
секогаш иста од двете страни на
браната.
која како тиха и моќна сила која
брегови рони,
пак ќе го спои народот во една
татковина,
во една држава.


Т.н. Славјански аманет од
непознат автор од 12 век.

Извор

Tuesday, November 25, 2014





Friday, 2 May 2008

Hindus' Mother Goddess or Alla

Since prehistoric times, worship of the Mother Goddess in many forms was the standard practice in many cultures. It still continues in some cultures especially in Asia.

For example there are similarities between the Goddess Ma Tsu(Chinese)and Goddess Mariamman (Tamil), both of whom are Goddesses of the Sea. In Indian traditional culture, Mariamman is one of the numerous forms of Amman, the Supreme Mother of all beings in the universe.

One of the many of names of the Mother Goddess Amman is Alla. The word Alla means mother in Sanskrit and is used across many Indian languages.

One of the forms of Mother Goddess in Parvati, the consort of Lord Shiva. One of the many names of Lord Shiva is Kabaali, which means "one holding a skull". It comes from the root word kabaalam which means head. The same word is also used in Malay as kepala. Lord Shiva in the form of Kabaali, is shown as holding a skull in his hand. Here Lord Shiva is depicted in the form of destroyer, as one of his functions. Here the word destruction is used in the sense of creative destruction, meaning that one form changes into another. To quote Lord Alfred Tennyson, "the older order changeth yielding place to new".

The Shiva Lingam, originally carved in natural crystals, is also often depicted by a black cylindrical stone. The black cylindrical stoneform is also called Sanghey Ashweta, or Non-white stone. It must bepresent in any temple dedicated to Kabaali, i.e., Lord Shiva. TheLingam is a non-anthromorphic representation of the primeval energy of the universe. The underlying thought is here is that God is formless.

In Hinduism, thus one can see the presence of both ideas, i.e., aformless God as well as numerous forms of Gods. However one should also appreciate that the numerous forms of Gods as illustrated in Hindu Temples are the equivalent of visual presentation of abstract ideas in PowerPoint 5000 B.C. and therefore serve as visual aids to realise God.

Perhaps the most significant Hindu concept is that God is one. Even one of the oldest available sacred Indian texts on this subject, namely the Rig Veda, proclaims so. Numerous other sacred texts in numerous Indian languages have said the same thing. Nevertheless,humans are free to visualise God in any number of forms, or even conceptualise as a formless God. Humans are also free to call God by any number of names in any number of languages. That is one of the reasons why a few countries that adopted the Hindu ways of thinking gave their own local names for Gods and Goddesses as is still readily evident in Chinese cultures. In other cultures such as Khmers and Indonesians, the original Hindu names were retained. There are so many names for Gods that among Indians there is a form of worship of Gods using "Namavali"( nama= name; avali =row) meaning "row of names". One recites or sings simply hundreds or thousands of names of God as a show of love and devotion.

Recital or singing out prayers aloud is also an ancient Hindu tradition.

One of Lord Shiva's emblems is the crescent moon. Hindus have a practice of worshipping the Solar Planetary System known as aNavagraha Puja (nava = 9, graha = planet, also graha in Malay,puja = worship, puji in Malay). Included among the celestial bodies are Saturn and the Moon. The celestial bodies are represented by nine statues in a Hindu temple placed together in three rows of three planets each.

Going annual or once in a life-time pilgrimage to holy places such as Rameswaram in South Indian or Kasi in North India is also an ancient practice since time immemorial.

Hindus practice circum-ambulation which means going round and round the arrangement of Nine Planets while uttering mantras as prayers.

According to the Hindu tradition, Ganga (River Ganges) is inseparable from Lord Shiva just like the crescent moon as His emblem. So wherever there are Shiva or Kabaali's temples , there must a sacred river or water source nearby. The water at such places is treated as holy water.
Since ancient times, male Hindus shave their head and beard and don special sacred attire that consists of two seamless sheets of white cloth (Veshti and thundu) when they perform prayers in the temple. One of the white cloths is to be worn round a man's waist like a sarong and the other over his shoulders.

Ancient Vedic injunction of Panchmahayagna ( daily worshipping five times) requires that all individuals must pray five times a day. The word panchmahayagna is made up of 3 words: panch = five, maha = great, yagna = sacrifice.

Hindus commemorate their ancestors during the Pitr-Paksha that is the fortnight reserved for their remembrance.

In reading even the few practices as quoted above from Hinduism, one can easily see and identify for themselves how many of the practices of later day religions resonate with this most ancient religion of them all.

It is humbling to know that we are more similar than dissimilar.









souce:

http://sathiam.blogspot.com/2008/05/hinduss-mother-goddess-or-alla.html

Sunday, April 13, 2014

Доколку на преведувачот
се изберат опциите превод од Англиски на URDU јазикот (Пенџаби,Пакистан,Афганист� �н )
па се напишат зборовите 

World of Mother
ќе се прочитат зборовите
http://translate.google.com/#en|ur|World%20of%20Mother

ماں کے عالمی

преводот не се слуша, ниту пак може да се прочита на латински букви.
Но секогаш можете да потпрашате некого.

Се изговорува како
MA KI DUNIA 
а значењето е исто како и во хинди 

Светот на Мајката

Дух-Деус-Теос

Ова е многу интересно 
Во нашето зборче дух 
Да ја согледаме буквата х ,која во нашиот македонски е дојдена од некаде во поново време.
Таа буква не постоела кога нашите претци за прв пат напишале Дух Свети .
Прашањето најпрвин би било, која буква била искористувана ?

Денес ако споредеме ситуацијата е:
Дух -еднина
ДуХови -множина 
ду`ови - како дијалек. множинска форма 
Од другастрана ја имаме и замената на х со с .
Пр:
успеХ -еднина
успеСи- множина 
Кога оваа х-с промена ќе ја примениме во зборот
ДуХ -ДуХови -Ду`ови-*ДуСови
, би ја добиле претпоставената реконструкција на зборот *дуСови или дуШи 

или од 
дуШа -еднина
дуШи множина
Која е разликата меѓу дух и душа?
Пак имаме три елементи во објаснувањето на животот 
дух+душа+тело
како паралела на Ма+Ма+Ма ~Бог + ДуХ 

Од македноскиот збор Душа -Dusha -еднина , кон Тхеос ...
како ? 

Dusa 
Deusa 
Deus 
Theόs 
концептот Ma+Ma+Ma 
каде 
Ma+Ma + дуMa 
Мама + дуМа 

Бог + ДуХ 
Бог + слово 
---------------
го заменуваат со изместување кон
...........ДуХ + дума 

............Тхеос + слово 
........... Тхеос + логос



И која би била поентата,ако не дека:
- Од аспектот историја 
Во моментите за кои велат дека Кирил и Методија како „грци“ го ширеле словото врху неписмените “словени’’,тие немаат титула Бог но креативниот дел на тројството Ма+ Ма+ Ма
Маке+ дуМа 
дуХ , го преземаат за свое титулирање и кон тој трет дел се однесуваат како кон еден единствен и го имаат за единство и за целина 
па го воздигнуваат на божествен степен и му пристапуваат како кон Бог 
Го имам македонското влијание за повеќе од очигледно.
-од аспектот лингвистика :
Додека Либерман пишува
Quote:
“ние веруваме дека’’
со една обична ,па макар и претпоставена замена на една денес вообичаена буква х со уште повообичаена буква с, македонското влијание врз латинскиот и грчкиот е повеќе од очигледно.

Од душа кон Деус и Теос

- “Додека во санскритот дума е дим,дух ...кој што во Библијата ја добива компонентата на третата божја одлика -дух свети ...’’
да надополнам со едно размислување за тоа како некој од авторте што ја изучуваат проблематиката на потеклото на зборовите Деус,Тхеос, се имаат изјаснето ,околу креативноста на тоа трето божјо обележие -Светоста на Духот 

Еден писател ,Анатоли Либерман напишал вака:
- “ Многу од етимологиите на грчкото Theόs и латинскиот Deus се дојдени од средновековните автори.
И двата збора се фамилијарни (од англискиот “ теологија’’ и “божествено’’) и нив се сметаше како потврдено дека Theόs и Deus се два различни изговори на еден ист збор,(но оваа идеа се покажа за неточна),и дека името на нашиот Господар има некаква врска со Неговата Величина,силина и така натаму-што би била и нормална претпоставка ако на таков начин се пристапува 
(со проблематиката).Но, бидејќи “на некои плодови од средновековието им неостига сокот, дури и во цветот на нивната младост’’,како во примерот кога Деус е изведуван од фразата dans eternaum uitaim suis ( [ Оној ] што ќе даде живот вечен.Некои пак(во Средниот век) биле досетливи .На пр. Theόs се споредувал со théo (да се брза) thermόs (топол),and áithos (оган, пламен),меѓу другите и латинскиот збор homo (човек ) бил согледуван преку зборот humus (земја) Денес почитувајќи го фактот дека потеклото им, не е целосно разјаснето ние веруваме дека Theos и Deus означувале “Дух’’и “сјај’’,“слава’’. Нашето гледиште ја има подршката на веќе испитаните процедури; тие не се фантазија, како што ниту нашите изговори денес во принцип многу не се разликуваат од гласовите “брзање’’, “огнени“, “антена’’ ....’’ 1

Ова е многу интересно 
Во нашето зборче дух 
Да ја согледаме буквата х ,која во нашиот македонски е дојдена од некаде во поново време.
Таа буква не постоела кога нашите претци за прв пат напишале Дух Свети .
Прашањето најпрвин би било, која буква била искористувана ?

Денес ако споредеме ситуацијата е:
Дух -еднина
ДуХови -множина 
ду`ови - како дијалек. множинска форма 
Од другастрана ја имаме и замената на х со с .
Пр:
успеХ -еднина
успеСи- множина 
Кога оваа х-с промена ќе ја примениме во зборот
ДуХ -ДуХови -Ду`ови-*ДуСови
, би ја добиле претпоставената реконструкција на зборот *дуСови или дуШи 

или од 
дуШа -еднина
дуШи множина
Која е разликата меѓу дух и душа?
Пак имаме три елементи во објаснувањето на животот 
дух+душа+тело
како паралела на Ма+Ма+Ма ~Бог + ДуХ 

Од македноскиот збор Душа -Dusha -еднина , кон Тхеос ...
како ? 

Dusa 
Deusa 
Deus 
Theόs 
концептот Ma+Ma+Ma 
каде 
Ma+Ma + дуMa 
Мама + дуМа 

Бог + ДуХ 
Бог + слово 
---------------
го заменуваат со изместување кон
...........ДуХ + дума 

............Тхеос + слово 
........... Тхеос + логос



И која би била поентата,ако не дека:
- Од аспектот историја 
Во моментите за кои велат дека Кирил и Методија како „грци“ го ширеле словото врху неписмените “словени’’,тие немаат титула Бог но креативниот дел на тројството Ма+ Ма+ Ма
Маке+ дуМа 
дуХ , го преземаат за свое титулирање и кон тој трет дел се однесуваат како кон еден единствен и го имаат за единство и за целина 
па го воздигнуваат на божествен степен и му пристапуваат како кон Бог 
Го имам македонското влијание за повеќе од очигледно.
-од аспектот лингвистика :
Додека Либерман пишува

Quote:
“ние веруваме дека’’
со една обична ,па макар и претпоставена замена на една денес вообичаена буква х со уште повообичаена буква с, македонското влијание врз латинскиот и грчкиот е повеќе од очигледно.
______________________

Забелешка:

1 - Anatoly Liberman.“ Word origins: -- and how we know them”,Oxford. New York. 2005, стр…. 13.
Net link:
https://books.google.mk/books?id=TINbsgUyGzQC&pg=PA13&lpg=PA13&dq=oday+we+believe+that+Theos+and+Deus+meant+%E2%80%9C+spirit%E2%80%9D+and+%E2%80%9Cshining+,glorious%E2%80%9D,&source=bl&ots=g_QgUQNMoh&sig=Zm74PBtO9c3aK-Mrx-1ORjtyf9E&hl=en&sa=X&ved=0ahUKEwjFiK-R7aLYAhUHMJoKHTIfCQQQ6AEIKDAA#v=onepage&q&f=false

 Името Македонија со едно од своите значења, она на Мајка Земја 
Маке-Мајка 
Донија-*Дзониа-*дЗониа-*дЗемиа-Земја 
го има својот одраз и со денешниот Хинди јазик .
Во тој јазик значењето е Светот на Мајката .
Проверете и сами.
На стајтот
за превод 

http://translate.google.com/#en|hi|%...20Mother%0A%0A

напишете :World of Mother

Translate from: English
Translate into: Hindi

English to Hindi translation Hide romanization
माँ की दुनिया
(listed to this translation )
Mām̐ kī duniyā

и послушајте ,може ќе ви звучи познато