Покрстување на Баварците и Каринтијците

 ЗА СВЕТИ  МЕТОДИЈ ВО „ПОКРСТУВАЊЕТО НА БАВАРЦИТЕ И КАРИНТИЈЦИТЕ“

Меѓу изворите за дејноста на словенските просветители, видно место зазема хрониката од непознат автор - „Покрстувањето на Баварците и Каринтијците", напишана 871 година. Хроничарот најверојатно бил близок до црковните кругови во Салцбург (денешна Австрија), во тоа време, а посебно со старогерманскиот архиепископ Адалвин (859 - 873 г.)

Св. Методиј тогаш веќе бил ракоположен од Папата за архиепископ на Панонија, но бил дочекан со непријателство од Германското свештенство, кое не можело така стабилно да се одржи во Панонија, откако таму се појавиле словенските проповедници. Авторот на ,,Покрстувањето на Баварците и Каринтијците" сака да докаже дека германските архиепископи имале историско право на духовната власт во Панонија и дека Методиј бил незаконски назначен за архиепископ. Авторот ни дава информации за историјата на Панонија, Каринтија и црквата во Салцбург од крајот на 7 век до втората половина на 9 век, споменувајќи и други настани. Преводот во „Латински извори за бугарската историја“ (ЛИБИ), како извор ги користи и хрониката на Фредерик, хрониката на Комес Марцелин, Јувавенските летописи, Лауресхајмските летописи, Максимијанови летописи и други. Главните ракописи врз основа на коишто е објавено делото се наоѓаат во Националната библиотека во Виена: Codex Vindobonensis 596, од 11 век ; Codex Vindobonensis 1064, од 12 век ; Codex Vindobonensis 546, од 12 век ; Codex Vindobonensis 483, од XII-XIII век; Codex Vindobonensis 434, од XIII-XIV век; Codex Vindobonensis 1524, од 14 век.

Баварија е старогерманска земја. Каринтија, или Карантанија е старословенска земја којашто се наоѓала во денешна јужна Австрија и северна Словенија - тогаш како дел од поголемата област - диецезата Панонија.

Хроникава е многу важен извор за словенечката и сесловенската историја. Хроничарот некои настани ги запишува по директно, лично сведоштво од учесници и очевидци, а некои настани ги запишал и по свои видувања. 

Куса забелешка: Во записот се вели дека Методиј дошол од Далмација. Ова звучи двосмислено, но факт е дека сесловенскиот просветител потекнува од Солун - градот на Македонците. Најверојатно, неименуваниот автор сака да каже дека Св. Методиј дошол во Панонија од Далмација. Но, поважно е што Св. Методиј е означен како СЛОВЕН. НЕ Грк, НЕ турко-татарски Прав Бугарин, туку Словен, кој проповедал и богослужел на словенски јазик.

Во друг дел пак, се вели дека Св. Методиј бил Грк. Ова укажува дека можеби се работи за повеќе автори или недоследност во подоцнежните преписи и можни дополнувања на делото.

Притоа, записот говори и за проповедничката дејност на Методиј во Панонија и Каринтија, па го споменува и фактот дека Методиј ја создал словенската азбука и оти словенскиот јазик го заменил латинскиот и богослужбата на латински јазик. Исто така, во „EXCERPTUM DE KARENTANIS" говори и за смртта на Методиј во 885 г. А, го спомнува и фактот дека Методиј бил Словен.

 

Ваквите извори ги оспоруваат квази-историските тврдења дека Свети Методиј бил етнички Грк или турко-монголски Бугарин.

Ниту Св. Методиј, ни кој било друг старословенски просветител не запишал дека бил Грк или турко-монголски Прав Бугарин.

---------

ЛИБИ: В. ОТКЪСИ ЗА КАРИНТИЙЦИТЕ

3. Методий изнамира славянската азбука и проповядва на словянски в Каринтия

Първият проповедник между каринтийците бил епископ Модест, ръкопололожен и изпратен от блажения Виргилий по времето на франкския крал Пипин. След него бил изпратен там Теодорик, след като бил ръкоположен за епископ от архиепископа Арнон в при съствието на император Карла. А след него бил ръкоположен за епископ Отон от архиепископ Аделрам. След него пък бил ръкоположен за епископ Хосбалд от архиепископите Лиупрам и Аделвин. На този Хосбалд папа Николай написал два канона, които се намират в сборника на декретите. Известно време след него дошъл един славянин от пределите на Истрия и Далмация, на име Методий, който изнамерил славянската азбука; той изпълнявал божествената служба на славянски и станал причина да се изостави латинският език. Най-после, прогонен от земите на каринтийците, той отишъл в Моравия и там се поминал.  -------/

--------

Преземено :

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=pfbid02UEvjTAyisfrsw9Xq9NReb2RPZ77YmjiH29fnvGLGfMYyVc5N2zuHD25GSCWonkzSl&id=174383015920930

Съловек

 Така лесно можеме да видиме дека современиот збор „человек“ не може да се подели на два дела, бидејќи е изведен од коренот „Сълово“ (зборот), па затоа „Сълов]“ („Чълов]“) во „Съловек“ ( „Чъловек“) е коренот, а „[ек“ е наставката што го формира дериватот на зборот „Сълово“.1

-----

Извор :

1 https://www.quora.com/Is-the-Russian-word-%D1%87%D0%B5%D0%BB%D0%BE%D0%B2%D0%B5%D0%BA-person-related-to-%D0%B2%D0%B5%D0%BA-century/answer/Alexander-V-Molodtsov?ch=10&oid=215383518&share=c8cbce9c&srid=uipq1g&target_type=answer 

Мајчин македонски за КиМ

 Уште еден поздрав за БАН, Правителството, Президентот, и сичките други наци-шовинистички хорица од Блгаристанот коишто мошне тупо, ама упорито го негираат македонскиот јазик, култура, историја и сите македонски национални атрибути.

Роман Јакобсон (1896-1982) беше еден од најзначајните лингвисти на дваесеттиот век. Неговите проучувања воопшто за јазикот како средство за комуникација, но особено неговиот придонес во Славистиката, се, и уште долго ќе бидат ненадминати. Универзитетот Харвард, кадешто тој беше професор, во негова чест одржува симпозиум. 

https://projects.iq.harvard.edu/roman-jakobson-symposium/home

Селекција од неговите дела, пишувани на повеќе јазици, се собрани и издадени во една едиција од осум тома: Selected Writings, ed. Stephen Rudy, The Hague: Mouton, 8 Vols, 1962–1988. 

Шестиот том е посветен на „Раните словенски патишта и крстосници“. На страница 34, каде пишува за „Заедничката словенска писмена традиција“, Јакобсон пишува:

„Кога, пред повеќе од илјада години, првиот словенски писмен јазик влезе во употреба и почна да се шири, лингвистичките разлики во рамките на словенскиот свет биле незначајни споредено, на пример со радикално различните дијалекти во рамките на денешните територии на Германија или Италија. Релативно малкуте локални специфики во гласовите, граматиката и речникот биле минорни и во неможност да ги попречат културните комуникации помеѓу различните словенски области. Постоела постепена транзиција отколку остри линии на демаркација помеѓу словенските дијалекти од таа епоха. Во доцниот деветти век, како што Вајан одлично забележува Словените „се' уште биле свесни дека зборуваат на ист јазик.“ Според тоа, словенските Апостоли Константин-Кирил и Методија биле во можност да го употребат нивниот мајчин МАКЕДОНСКИ дијалект за нивната мисионерска работа во Моравија. Дополнително, нивните поучувања на овој јазик биле наменети не само за Моравците туку за сите словенски земји, како што изрично се тврди во почетокот (нъ и вьсѣмъ странамъ тѣмъ словѣньскъiимъ).“

https://www.facebook.com/1492956396/posts/10222151569486884/

Пишувањето е од Македонија

 

Пишувањето било измислено во Македонија, првите форми на пишување во светот потекнуваат од Дупјак, село во Костурско, Егејска Македонија.

Досега според конвенционалната археологија беше општоприфатено дека пишувањето било измислено во Сумерија и дека првите форми на пишување се појавиле во Урук (денешен Ирак) околу 3.000 до 4.000 п.н.е. , спрема други се сметаше дека симболите Џиаху од Кина или симболите од  Винча во Србија дека се пример за прво пишување, но новите археолошки откритија во Дупјак, Костурско, од корен ги менуваат сите овие теории.

Во Дупјак, село во Костурско, Егејска Македонија, кое е познато по богатите неолитски остатоци, при археолошките ископувања во 1993 година е пронајдена т.н. “Дупјачка таблица“, дрвена плоча со впишани ознаки, радиојаглеродно датирана со старост од околу 7530 година. Таблицата содржи збир на симболи кои се чини дека се форма на прото-пишување, 2.000 години постари од прото-сумерското пиктографско писмо од Урук (денешен Ирак) и 4.000 години постари од критско-микенските линеарни типови на пишување.

Освен таблицата, во тој локалитет пронајдени се и многу други керамички парчиња кои исто така имаат ист тип на пишување на нив што укажува на тоа дека тие се резултат на когнитивни процеси и сугерира дека овој тип на пишување претставува форма на комуникација.

Локалитетот бил населен во долг период, од последните фази на средниот неолит (5600-5000 п.н.е.) до доцниот неолит (3000 п.н.е.). Пронајдени се голем број предмети кои ги потврдуваат стопанските и земјоделските активности на населбата, доказ за одгледување животни и нивните преференции во исхраната, вклучувајќи керамика, дрвени структурни елементи, семиња, фигурини, лични украси, коскени флејти, една од нив датира до 6-тиот милениум п.н.е., најстарата некогаш пронајдена во Европа.

Извор : 

https://www.facebook.com/101861865466929/posts/179780247675090/

ДАЛИ БУГАРИТЕ СЕ ТРОЈАНСКИОТ КОЊ ВО СЛАВЈАНСКИОТ СВЕТ?

 ДАЛИ БУГАРИТЕ СЕ ТРОЈАНСКИОТ КОЊ ВО СЛАВЈАНСКИОТ СВЕТ?   

                                         Сведоци сме деновиве на Бугарската дрскост. Ги побугарчија славјанските просветители Кирил и Методи, но и кирилицата и глаголицата. Срам за целиот славјански свет. Славјанските просветители и азбуки, во основа македонски ги прогласија за турко монголски. Но уште поголема трагедија е молкот на измеќарите во македонската наука. Секоја чест на некои исклучоци. Затоа јас на место нив ќе прашам:- 1. Како можеле Кирил и Методи да шират славјански посменост и култура на бугарски јазик, кога Бугарите воопшто не се Словени. Тие се Турко Монголи, со турко монголски јазик. Еве во прилог изводи од 4 бугарски истории. Во сите, самите Бугари велат дека тие се Турко Монголи,а не Словени. Затоа во Сравнителниот речник на Катерина велика од 1787/9 со 12 словенски јазици, го нема бугарскиот, затоа што не е словенски. Еве во прилог фрагмент од книгата на Халиков ,,ШТО СМЕ НИЕ БУГАРИ ИЛИ ТАТАРИ", на оригинален бугарски-- турко монголски јазик. Дали во овие 4 реда можете да разберете барем еден збор. Зарем на овој јазик Кирил и Методи ширеа славјански писменост. Каков апеурд, Бугарите го напуштија овој бугарски, турко монголски јазик и зборуваат македонски, а од нас бараат да прифатиме дека зборуваме бугарски. 2.Како можеле Кирил и Методи да шират крстијанство на Бг. јазик, кога самите не се крстијани. Првиот покрстен Бугарин е царот Борис 865 год, 2 год по моравската мисија на светите браќа?  3.кало можеле Кирил и Методи даго описменат целиот славјански свет со бугарски азбуки, кога самите тврдат дека словенското писмо го вовеле на Преславскиот собор 893 год, кога е устоличен за цар Симеон, а тоа е 30 год по моравската мисија на светите браќа. Но и ова не е точно. Нека ги покажат печатите на царот Симеон и погларот на БПЦ од тоа време и нивните писма со дипломати, ќе видите дека не се ниту на Глаголица ниту на кирилица. Кого лажат. 4. Како може моравската мисија на Кирил и Методи да е Бугарска, кога тие се испратени со цел спречување германизација на моравците. Тоа е 863 год, кога Бугарија е во сојуз со Германија. Тоа значи дека нивната мисија е анти бугарски чин. 5.Методија 10 год е стратег на Брегалница и нај одговорен за чување на границата со Бугарија. Како можел да биде Бугарин? 6.Како можеле солунјаните Кирил и Методи да бидат Бугари, кога во време на нивното раѓање ниту во Софија немало  Бугари, а не во Солун. Солун е Македонски град. Така вели Ј.Камени јат во 904 г.                             Затоа легитимни се прашањата :- 1.ЗА КОГО ОДРАБОТУВААТ БУГАРИТЕ? 2.ДАЛИ Е ОВА БУГАРСКИ ИЛИ ЕВРОПСКИ ПРОЕКТ? и 3.ДАЛИ БУГАРИТЕ СЕ ТРОЈАНСКИОТ КОЊ ВО СЛАВЈАНСКИОТ СВЕТ, КОИ РАБОТАТ НА ПРЕФРЛАЊЕ НА СЛАВЈАНСКАТА ПИСМЕНОСТ ВО ТУРКО МОНГОЛСКА ВРЕЌА.                                            Но Бугарите не ни се виновни. Според мене виновни се измеќарите и трговците во МАНУ, ИНИ и ИНСТИТУТОТ ЗА МАКЕДОНСКИ ЈАЗИК, кои упорно молчат како риби. Затоа јавно ги прашувам. ДО КОГА ЌЕ МОЛЧИТЕ? ЗА КОГО ОДРАБОТУВААТЕ И ЧИИ ИНТЕРЕСИ ШТИТИТЕ?

Кога вашите прадедовци биле МАКЕДОНЦИ - од МАКЕДОНИЈА, денешна Бугарија:

 Kamen Chakarov, Кога вашите прадедовци биле МАКЕДОНЦИ - од МАКЕДОНИЈА, денешна Бугарија:

1. “Äзъ ÏАКОВ от ПРЕДЕЛЕХ МАКЕДОНСКИХ от места нарицаеми СОФÏА“. (16-ти век) 

2. „Äзъ смерени й грешни АЛЕКСЙЕ ВЕЛКОВИЧЪ ПОПОВИЧЪ . . .  въ СЛАВНОИ ЗЕМЛИ МАКЕДОНСТЕЙ, въ граде й отечествии моемъ нарицаемъ САМОКОВЪ, ... въ л]Ьто, ... 1771" (од БАН 1914 г.)

Јаков и Алексие се МАКЕДОНСКИ свештеници во МАКЕДОНСКИТЕ цркви (Епархии) во Софија и Самоков.

Slovo Vc Logos at English

 ABSTRACT

According to the linguistics rules it could be like this:

Слово as originally

Логос as derivation 

СЛОВО vs. ΛΟΥΟΣ

Observing the terms from the angle of linguistics that has several of its own rules,  knowing that nothing has fallen from the sky and that everything has its own root, we will compare these two words, supposing that the term ΛΟΥΟΣ is Latin not a greek word that is derived from the term СЛОВО. 

We said that there are several linguistics rules.

Let’s take a look at them:

We will stick to several linguistics rules:

Shortening the letter –s at the beginning of the words;

Equalizing the letters through their sound;

Substitutions of a letter with a letter;

Understanding the suffixes

Shortening the letter –s in the Macedonian language in the word: смена

Смена

-с

Мена

Сменување, менување...the meaning is the same, but the letter –с has disappeared

An example of shortening the letter –с from a language to a language, from Macedonian into Latin, the word смрт

Смрт-Macedonian

мрт-морто мортале-Latin 

Equalizing the letters according to their sound: Let’s take the letters с-з as and example in the word смена:

Смена 

С-з

*змена

Замена

You will notice that everything is the same, but the change is evident. 

The example of changing a letter with a letter mostly with the letters

Б-в

Барбари, Вавилон

Варвари, Вавилон 

The suffixes

We begin by applying the No. 1 rule, so that to the present ΛΟΥΟΣ, for which it is written that means: a word, logic, science, an order on which all so-called Western civilization relies on, we will suppose that there is a letter missing, which was at the beginning of the word, and that is, I hope you will suppose, the letter –с.

ΛΟΥΟΣ

С+ ΛΟΥΟΣ

* СΛΟΥΟΣ

2. There isn’t any equalization according to the sound.

3. A change of a letter to a letter 

* СΛΟΥΟΣ

We focus on the letter Y, which we pronounce it as – г

For that letter, the following has been written:

Y- Old Phoenician letter which is pronounced as B

Y=B

For the substitution in the sound or the substitution in the pronunciation from Y=B to Y=Г  there is an explanation below:

“ In Latin, Y was named I graeca (Greek I), since the classical Greek sound /y/, similar to modern German Ü or French u, was not a native sound for Latin speakers, and the letter was initially only used to spell foreign words. “6- The Roman Emperor proposed introducing a new letter into the Latin alphabet to transcribe the so-called sonus medius (a short vowel before labial consonants), 6, which in inscriptions was sometimes used for Greek upsilon instead. 2

Translated into Macedonian.

They say that in the Latin it was not from their domestic origin, but that it has been taken to write foreign words. 

So we have an information that says that foreign words that exist in, for the Latin foreign word from where a word has been taken, for the Latin foreign word and that foreign word is written with the usage of this letter which is also foreign for them. They have an additional interpretation that this letter Y they called it “greek I”, that sounded similar to  the present German – Ü or the present French –u, and they add that this change has been made by the Imperator Claudius who lived 10 years BC to 54, and ruled in  the first years of the appearance of the learning about Jesus from 41 to 54  from  from BC.

So, if we look back in the analysis that we have made, the situation will be like this:

* СΛΟΥΟΣ

Y=B

** СΛΟBΟΣ

Suffixes

Reconstructed in this way, we will take away the Latin suffix с written with sigma, Σ, although everyone says that that is a Greek suffix-OΣ

* СΛΟBΟΣ

-Σ

СΛОВО

Resource:

Извор :

3 ^ Marotta, Giovanna (1999). "The Latin syllable". In van der Hulst, Harry; Ritter, Nancy A. The Syllable: Views and Facts. p. 289. ISBN 3-11-016274-1.

4 “Claudius (/ˈklɔːdiəs/; Latin: Tiberius Claudius Caesar Augustus Germanicus;[1][2] 1 August 10 BC – 13 October 54 AD) was Roman emperor from 41 to 54. “

Интернет линк

https://en.wikipedia.org/wiki/Y

https://en.wikipedia.org/wiki/Claudius

Непозната Македонија

Julius Komarek ,"Neznama Makedonie" ,1941 

" Za da nemame problemi i dolu vo Makedonija, kade tamošenite odnosi se strogi, tamo dolu ušte se oseka vojna i třeba cvrsta raka. Makedonskite tekovi nasledeni od vremeto na borbite ne se seušte odstraneti  i mnogu organizacii nesakaat da se predadat. Mašite prijateli nas ne informiraa i za toa bevme zadovolni zatoa što znaevme za storeni greški  na koi im podpadnale dvajca Česi, eden profesor i eden slikar, koi dozvolile da se nagovorat od makedonska agitacija i od niv eden moral da izbega před organite. Toa bilo dvapati nemilo, zatoaa što koristele gostoprimstvo i na kraj i matrijalna pomoš od Srbite." Napišal Julius Komarek, češki zoolog i sovremenik vo knigata "Neznama Makedonie".    Srbskoto gostoprimstvo stranskite državjani go otplakale so zatvaranje na oči před brutalnosta i nečovečkoto ponašanje na srbskite vlasti prema Makedoncite koi bile svesni za svojata makedonska pripadnost i za istata se borele. ....

Стр: 63 

Од каде потекнува тнр Старословенски јазик

 

За извориштето на т.н.р словенски јазик Сподели на Facebook Од каде т.н.р словенски јазик, од кога датира и која е неговата врска со македонскиот? Форсираната теорија на словенскиот јазик му дава подоцнежен настанок и развој (7-8 век од н.е), но неговата основа е далеку порана. Таа основа е во вековите потоа надоградувана добивајќи се понови и побројни поимања и јазични правила (пат кој го поминува и секој друг јазик). Иако се пронаоѓани и порани докази со овој јазик и развојното соодветно писмо, науката некако тоа го ставала под тепих или со штури и нецелосни објасненија глатко преминувала преку нив.  The Penguin Atlas of World History” од Hermann Kinder и Werner Hilgemann Но не сите научници се при тоа така површни, оние кои држат до својата студиозност, реноме и сериозност на основ проучувањата директно ја посочуваат основата и вистината за тоа од каде потекнува овој јазик и каде се се раширил. Така во “The Penguin Atlas of World History” за извориштето на овој јазик се врзува уште Хомеровото епско опевање. Хомер на непристрасен начин пренесува историски случки на тогашни народи, и тоа го прави токму на овој јазик. За ова во споменатиот “The Penguin Atlas of World History” (p.111. Vol.1, by Hermann Kinder and Werner Hilgemann) стои: “Овој Хомеров МАКЕДОНСКИ ЈАЗИК се зборувал и постепено се развивал во модерен јазик, ширејќи и употребувајќи засебен дијалект од кој подоцна настанал, рускиот, полскиот, хрватскиот, србскиот, чешкиот, словачкиот, бугарскиот и другите јазици, денес познати како словенски јазици, засновани врз МАКЕДОНСКИОТ“ “The Homeric MACEDONIAN SPEAKING LANGUAGE was increasing and gradually evolving into a more modern language, spreding and using a distinctive dialect from wich later came russian, polish, chroatian, slovakian, bulgarian, and other tongues, today they are known as slavic languages, based on the MACEDONIAN”.  - Значи на недвосмислен начин авторите го разграничуваат т.н.р словенски јазик од да речеме грчкиот на кој наводно Хомер опева според грчката теорија. Сподели на

Арабските бројки

 The European acceptance of the numerals was accelerated by the invention of the printing press, and they became widely known during the 15th century. Early evidence of their use in Britain includes: an equal hour horary quadrant from 1396,^[26] in England, a 1445 inscription on the tower of Heathfield Church, Sussex; a 1448 inscription on a wooden lych-gate of Bray Church, Berkshire; and a 1487 inscription on the belfry door at Piddletrenthide church, Dorset; and in Scotland a 1470 inscription on the tomb of the first Earl of Huntly in Elgin Cathedral. (See G.F. Hill, The Development of Arabic Numerals in Europe for more examples.) In central Europe, the King of Hungary Ladislaus the Posthumous, started the use of Arabic numerals, which appear for the first time in a royal document of 1456.^[27] By the mid-16th century, they were in common use in most of Europe.^[28] Roman numerals remained in use mostly for the notation of anno Domini years, and for numbers on clockfaces.

The evolution of the numerals in early Europe is shown here in a table created by the French scholar Jean-Étienne Montucla in his Histoire de la Mathematique, which was published in 1757:

https://en.wikipedia.org/wiki/Arabic_numerals#Adoption_in_Europe