Според книгата “Античко-Македонското наследство во денешната македонска нација ’’од почитуваниот A. Донски, на стр. 138 во поглавјето за раскринкување на митот на.тнр.“Грчка митологија’’, во која тој повикувајќи се на извори како CD Grolier electronic publishing ,inc. Mindscape ,Inc.1995,Novato,CA 94945) ќе напише
“ Грчката митологија содржи митолошки елементи од различни култури и истории’’ или цитирајки ја ЦД енциклопедијата “Енкарта’’заклучува: “Грчкиот историчар Xеродoт , кој живеел 400-те год пред Христа ,верува дека многу грчки ритуали биле –превземени од Египјаните ’’Encatara ,цитат дело ,наслов “Greek Mythology”
Ние да се усредсредиме за потеклото на врховниот бог на Хелените на Зевс.
-“За Зевс се знае дека има индоевропско потекло .Во врска с неговото потекло во реномираната ЦД Гролиер енциклопедија читаме :
“Индоевропскиот културен елемент в оваа митологија е пертставен преку богот Зевс ...Зевс е најглавното божество во грчката митологија .Тој има чисто индоевропско потекло и претставува божество поврзано со со симболот на небото и небесните феномени.’’ CD Grolier electronic publishing ,inc. Mindscape ,Inc.1995,Novato,CA 94945, “Greek Mythology”).
Ташко Белчев во своите анализи за зборот Ѕеус го дава следново објаснување:
..“именката Θεуς(Тхеос) е само транскрипција на древномакедонскиот збор (именка) Ѕеус ,што во основата и коренот го толкуваат процесот на небеските тела што го наѕираме со голо око ,значи Ѕеус не е ништо друго туку Ѕвезда .
“Македонија центар на Венетската цивилизација’’
И наместо е ,ако ја согледаме сличноста кон која сме упатени меѓу зборовите
Зевс и ѕвезда ,повторно преку анализата дволасните форми на буквите од кои е составен зборот и неговото можно значење.
Ваму ја имаме в предвид девијацијата на буквата *Д->*ДД->*ДЗ-Ѕ
или како си ја знаеме
Ѕ= ДЗ
преку претпоставеното кратење и кај првата и кај втората буква.
Зевс
*Зевсс
*Дзевзз
*Дзев(д)зз
*Дзве зд з
*Ѕ ве зд-с
*Ѕ везд-Ус
*ЅвездА
Ѕвезда
Каде суфиксот “ус’’ го имаме и за променител на родовната изразеност на зборот .Од збор напишан во женски род со буквата А на крајот ,кон именка напишана во машки род и тоа набљудувано хронолошки наназад .
ЅвездA –именка од женски род
*Ѕ везд-Ус- збор во машки род
Можниот корен на зборот Зевс го бараме преку запишаното во лексиконот :
Henry George Liddel’s and Robert Scott’s
Greek-Englesh Lexicon
sixth edition
Oxford ,May I869
Извадокот го скенирав и наскоро го окачувам на нетов,задари почитување на оригиналноста на запишаните зборови
∫διος ,δίά (Hom), δίον ,but δίā ,in Eur.Rhes. 22 6 (ubi V Dind.),I .T.
404 (δίη is dub. in Hes.Th .260 );also fem δίος in Eur. Baach.59 8.
Properly contr. for δίϊος (from Zεύς, Διός ) of or from Zeus : but no
certain examples of this sense appear before the Trag .,as Aesch .,Pr.6 I 9,
ect.; the neaest approach to them in Hom. is II .9.53 8,δίον γένος ,
ίοχέαιρα ,which however seem to be simply divine ,as elsewere in Hom.,
who uses it ,--- 1. of goddesses ,δία Θεά .II I0 290 ; more com-
monly δία Θεάων with Superl. force ( like πιστά πιστών,άρρητα άρρήτων
ect., in Trag.),II.i8. 3 88., I 9 .6 ,ect :Hes. Uses it so in masc., Th .
99I , δίος δαίμων 2. of illustrious man or women , divine noble,
II.2. 22 I ,ect.: so δία γυναικων noblest of women (like δία Θεάων).Od .
4.305 :--but also noble, exelent ,as of Eumaeus the swineherd , δίος
ύфορβός Od.2I.240. 3.of whole nations δίοι ’Αχαιοι , ect.; so
δίοι έταίροι II.5. 692: and of ancient cities , as Elis , Lacedaemon,
Hom. 4. of a noble horse , II . 8. I 8 5 ., 23. 34 6 . 5.of a things,
Esp. of the powers of nature ,like Θείος ,Θεςπέσιος, ίερος divine ,awful ,
Marvelous αίτθεπος έκ δίης είς άλα δίαν ,δĭα χθων II. I 6.365,etc.; so
δίον πυρ Eur.Alc.5,ect.;δία Χάρυβδις Od. I 2 . I 04 .
From the root ΔI ∫-comes δίος ενδιος ,ενδια ενδείελος δηλος
cf,
Sansk.div dyo ,dyάus (coelum )divyвmi( splendeo ) ,divyas (coelestis ),
[sub] dio dies,biduum,ect.; Old.H. German Zio ; Lith.devas(dues); Curt .
269, who refers΄δεατο, δοασσατο to this Root .
Διός, т, the first month of Macedo. year ,answering to parts of
October and November , Clinton F. H. 3. 349 .
Διός-gen of Zεύς from obsol . Δίs. [ ĭ ]
стр. 387-388
*ΔΙ’Σ , an old nom .for Ζενς,wich appears in the oblique cases Διός
Διϊ, Δία(pl.Δίες, .Δίας,Plut.2. 425 E ),and the Lat. Dis , Diespiter ,
Dijovis .The contr.dat.Δί occurs in C.I no. I 6. Pind. N. I. III : the
Acc Δί νηδί; v. Ζενς ( V. sub δίος )
стр.-389
и кон ова го додадеме и објаснението од сајтов
http://www.bartleby.com/61/8.htmlво поднасловот
Lexicon and Culture
Yet, for the Indo-European-speaking society, we can reconstruct with certainty the word for “god,” *deiw-os, and the two-word name of the chief deity of the pantheon, *dyeu-pter-(LatinIpiter,GreekZeuspatr, Sanskrit Dyaupitar, and Luvian Tatis Tiwaz). The forms *dyeu- and *deiw-os are both derivatives of a root dyeu-, meaning “to shine,” which appears in theword for “day” in numerous languages (Latin dis; but English DAY is from a different root). The notion of deity was therefore linked to the notion of the bright sky. 47 The second element of the name of the chief god, *dyeu-pter-, is the general Indo-European word for FATHER, used not in the sense of father as parent but with the meaning of the adult male who is head of the household, the sense of Latin pater familias. For the Indo-Europeans the society of the gods was conceived in the image of their own society as patriarchal. The reconstructed words *deiw-os and *dyeu-pter- alone tell us more about the conceptual world of the Indo-Europeans than a roomful of graven image
--------------------
Значи накратко би можело да се забележи дека
Зевс,преку Διός , го има коренот во зборот во претпоставениот корен *ΔΙ’Σ ,
Ако за Зевс претпоставиме дека го има значењето на Ѕвезда
Тогаш сличностите би ги побарале во зборовите ,кои претпоставено еволуираат од коренот *ΔΙ’Σ , како што се формите од коренот dyeu-, meaning “to shine,”или
*ΔΙ’Σ
*dei –to shine
dyeu-, meaning “to shine
*dyeu- светли
*deiw-os –светли
Можеби затоа за она што го знаеме денес како Зевс ,во својот примарен облик и го имал значењето на Ѕвезда или поточно Бог и тоа од времето на развојот на цивилизацијата на човештвото кога за Сонцето се земало за Бог
