Дума втор дел

 ПОГЛАВЈЕ 2: Корекција на патријархалната лингвистика и дефинирање на пра-мајчинскиот код2.1. Патријархалната пристрасност во традиционалната палеолингвистикаВо развојот на светската лингвистика, палеографија и епиграфика, постои длабоко вкоренета пристрасност при толкувањето на најраните сакрални знаци. Речиси сите водечки истражувачи на античките писма, вклучително и претставниците на алтернативните балкански школи како д-р Стефан Гајд, примарните линеарни симболи автоматски ги интерпретираат во машки род. Кога во старите натписи ќе се појави примарниот знак составен од вертикална линија и додаток (акцент), науката без исклучок го преведува како титула за машки Бог. Оваа теза докажува дека таквото толкување е пасоографска грешка и претставува вештачко наметнување на патријархална матрица врз еден суштински матријархален пра-јазик.2.2. Радикална атомизација на примарниот графички знакЗа да се исправи оваа вековна грешка, потребно е да се примени методот на структурна атомизација на самиот графички знак. Примарниот симбол не треба да се набљудува како неделив идеограм, туку како спој од два фундаментални звучни елементи (согласка и самогласка):Вертикалната линија го претставува столбот на стабилноста и се чита како согласката М.Додатокот или акцентот над неа претставува енергетско отворање и се чита како самогласката А.Кога овие два елементи ќе се спојат во една графичка и звучна целина, примарниот симбол за божеството престанува да биде машки код. Тој автоматски се чита како слогот МА. Ова докажува дека пра-изворот на сето постоење во свеста на античкиот човек бил дефиниран исклучиво во женски род, како исконска Мајка.2.3. Изедначување на стилизираната форма Г со кодот МАВо подоцнежните фази на еволуцијата на писменоста, особено при клепањето знаци на тврд камен, примарниот знак претрпел стилска модификација. Вертикалната линија и нејзиниот десен горен додаток се споиле под прав агол, со што се формирала буквата Г (позната и како Глагол во подоцнежната словенска писменост). Истражувачите како Гајд точно забележуваат дека буквата Г претставува стилизирана форма за означување на божеството. Меѓутоа, следејќи ја логиката на овој труд, бидејќи примарниот знак е еднаков на МА, тогаш и неговата стилизирана форма го задржува истото значење:Буквата Г е еднаква на слогот МА.2.4. Филозофски и теолошки последици од корекцијатаСо воведувањето на равенството каде што примарниот божествен знак се чита како МА, целосно се менува почетната космогониска парадигма. Од апсолутниот пра-почеток се елиминира вештачката поларизација помеѓу машкиот и женскиот принцип. Творецот на почетокот немал машки ипостас, туку севкупната креација извирала од една единствена, чиста, мајчинска супстанца. Оваа корекција ја поставува исконската Божествена Мајка во центарот на писменоста, покажувајќи дека првите букви на човештвото биле нацртани за да го слават раѓањето на животот од утробата.