Склави или Робови

 Склави = Робови 

Во старо време термините за робови што бил користени според историските извори отприлика се: 

Sclavinoi Sclave,Sclavicus,

Сега во модерно време зборот што преовладеува е англиски и е Slaves .

Сево ова наведува на размислувањето 

Има ли некој нормален,има ли народ  за свое народно име да го употребува терминот Робови ?

                                 ***

Постер на романски јазик  од непознат автор со кој се огласува   продажба на  робови  Роми и тоа 

18 мажи ,10 деца, 7 жени ,3 девојчиња .

Букурешт  1852 год.

-----------

Извор:

 Ian F. Hancock, The pariah syndrome: an account of Gypsy slavery and persecution, Karoma Publishers, 1987 p.46

https://commons.m.wikimedia.org/wiki/File:Sclavi_Tiganesti.jpg

Sclavs

 s quote several excerpts:

Procopius, Book VII, XIII - describing the events in year 545 AD:

"(...) For a great throng of the barbarians, the Sclaveni, had, as it happened, recently crossed the Ister, plundering the adjoining country and enslaved a very great number of Romans. (...)"

Another excerpt from Procopius:

"(...) In Illyria and Thracia, from the Ionian Gulf to Byzantine surrounding cities, where Hellas and Chersonese regions are situated, (...) the Sclavenes and the Antes, penetrating practically every year since Justinian administering the Roman Empire, were inflicting irreversible damage to their inhabitants. In each invasion I estimate 200,000 Romans were either enslaved or killed (...)"

And here an excerpt from John of Ephesus:

"(...) In third year after the death of Emperor Justin, during the reign of victorious Tiberius, the damned nation of the Slavs has risen, and marching through entire Hellas, through lands of Thessaly and Thrace, captured many cities and strongholds, plundered, burned and robbed, seized the land and settled there with full ease, without fear, like in their own land. (...) they were plundering the country, burning it and robbing, as far as the Great Walls [of Constantinople], and this is how they captured many thousands of cattle, as well as many other kinds of booty. (...) Until today, that is until year 584, they still continue to live in peace in lands of the Rhomaioi, without fear and concern, plundering, enslaving and burning, getting rich and highjacking gold and silver, capturing horses and plenty of weapons; and they have learned to fight better than the Rhomaioi. (...)"

Also a passage from Menander Protector:

"(...) About the fourth year of the reign of Caesar Tiberius Constantine, some hundred thousand Slavs broke into Thrace, and pillaged that and many other regions. As Greece was being laid waste and enslaved by the Slavs, with trouble liable to flare up anywhere, and as Tiberius had at his disposal by no means sufficient forces, he sent a delegation to the Khagan of the Avars. (...)"

Jordanes about the three branches of early Slavic peoples (ethnonym Slavs comes from just one of them):

"(...) These people, as we started to say at the beginning of our account or catalogue of nations, though off-shoots from one stock, have now three names, that is, Venedi, Antes and Sclaveni. (...) they now rage in war far and wide, in punishment for our sins (...) Though their names are now dispersed amid various clans and places, yet they are chiefly called Sclaveni and Antes. (...)"

Procopius of Caesarea once again (about Slavic foederati/mercenaries fighting under Belisarius):

"(...) Belisarius was eager to capture alive one of the men of note among the enemy, in order that he might learn what the reason might be why the barbarians were holding out in their desperate situation. And Valerian promised readily to perform such a service for him. For there were some men in his command, he said, from the nation of the Sclaveni, who are accustomed to conceal themselves behind a small rock or any bush which may happen to be near and pounce upon an enemy. In fact, they are constantly practising this in their slave hunts along the river Ister, both on the Romans and on the barbarians as well. (...)"

And also: http://www.ascsa.edu.gr/pdf/uploads/hesperia/147272.pdf

"(...) There is clear evidence from the excavations of the Athenian Agora that the late sixth century witnessed some interruption in the peaceful course of town life in Athens. Certain buildings, for example, are known to have been burnt and temporarily or permanently deserted at that time. Finds of coinage, evidently concealed in haste or abandoned in emergency and never recovered, allow a date to be assigned to events, for which, although they are well attested by archaeological discovery, it would otherwise be very difficult to demonstrate a particular historical context. Byzantine chroniclers tell of a Slavonic invasion of Greece which took place apparently at the end of the year 578 or early in 579, as a result of which large numbers of Slavs settled in Greece... It is virtually certain that some of the destruction in the Athenian Agora, for which a date in the years immediately following the invasion is here proposed, was the work of the Slavs... Menander Protector, in his work chronicling the period ca. 560-580, writes as followers..."

Ломоносов

 Читајќи го насловот, многу читатели ќе бидат згрозени?

За што ли станува збор?

Каква смртната казна?

За кого? - за Ломоносов!?, за големиот руски академик!?

Леле, какви ли глупости?

За жал, пријатели.

Ова не се глупости.

Ова е ужасната вистина ...

Во мај 1743 германските академици Милер, Шлецер и Бајер постигнале не само апсење на Ломоносов, туку и казна за него во форма на - СМРТНА КАЗНА.

Комисијата, која се состоеше од суспендирачка маса на Германци, која го испита случајот на Михаил Ломоносов, реши:

"За не еднократното неучтиво, нечесно и спротивните постапки  во однос на Академијата и кон Комисијата ѝ КОН ГЕРМАНСКАТА ЗЕМЈА, ПОДЛЕЖИ НА СМРТНА КАЗНА, или, во краен случај КАМШИКУВАЊЕ И ЛИШУВАЊЕ ОД ПРАВНИОТ СТАТУС."

Што тоа биле неприфатливи постапки, вклучително - ѝ кон германската земја - ќе објаснам малку подоцна, во меѓувреме, уште еден интересен факт.

Синодот на Православната Христијанска Црква, исто така, го обвини големиот руски научник за ширење на анти-клеристичките дела во своите ракописи и побарале СМРТНА КАЗНА.

И не само смртната казна - поповите побарале Ломоносов ДА БИДЕ  ДУРИ Ѝ ЖИВ ИЗГОРЕН.

Архимандритот Д. Сеченов, исповедникот на царицата Елизабета Петровна,  пишувал НАЈГНАСНИ МОЖНИ НАСЛОВИ за Ломоносов, ги дистрибуирал меѓу парохјаните на Санкт Петербург и побарал запалување на научникот.

Тој дејствувал кај царицата Елизабета, барајќи од неа да потпише декрет за извршување на смртната казна, прибегнувајќи кон него со овој декрет 10 пати на ден ...

Сепак да и ја оддадеме должната почит на Елизабета - таа се спротивставила на таквиот притисок - па последната РУСКА Царицата, иако го прогласила Ломоносов за виновен, но забранила казна, заповедајќи само да му се намали  платата.

И зошто РУССКИОТ научник бил подложен на таков голем прогон, а не само прогон, туку ѝ обид да биде збришан во прав.

Дозволете ни да се вратиме назад до 1725 година.

Почнувајќи од 1725 година, кога била основана Руската академија и до 1841 година, следните "благодејци" на рускиот народ што пристигнале од Европа слабо познавајќи го рускиот јазик, брзо станале познавачи на Руската историја, пополнувајќи го одделот во Руската Академија.

Кол, Петар (1725), Фишер Јохан Еберхард (1732), Крамер Адолф Бернхард (1732), Лотер Јохан Георг (1733), Лероа, Пјер-Луј (1735), Мерлин Георг (1736), Брем Јохан Фридрих (1737), Таубер Јохан Каспар (1738), Крузиус Кристијан Готфрид (1740) Модерах Карл Фридрих (1749) Стритер Јохан Готглиф (1779) Хакман Јохан Фридрих (1782), Бусе Јохан Хајнрих (1795), Вовилие Жан-Франсоа (1798) Клапрот Хајнрих Јулиј (1804), Херман Карл Готлоб Мелкиор (1805), Круг Јохан Филип (1805) Леберж Август Христијан (1807), Келер Хајнрих Карл Ернст (1817), Френ Кристијан Мартин (1818), Грефе Кристијан Фридрих (1820), Шмит Иса Јаков (1829), Шенгрен Јохан Андреас (1829), Шармоа Франс Бернар (1832), Флејшер Хајнрих Леберехт (1835) Ленц Роберт Христијанович (1835), Брос Мари-Фелисите (1837), Дорн Јохан Албрехт Бернхард (1839) . Заградите укажуваат на годината на влез на именуваните странци во Руската академија.

Како што можете да видите, за сто десет години од постоењето на "Руската академија" од 28 членови, "креатори" на руската историја, ниту едно руско презиме!

Дали е чудно што целиот овој НЕРУС цврсто седел на своите места и НИКОЈ од Русите не можеле да им го завземат местото ...

Основачи на  Руската историја станале ..... големи "Руски", "историчари": Готлиб Баер (1694-1738), Герхард Фридрих Милер (1705-1783), Август Шлецер (1735-1809), Арист Куник (1814-1899), и не почестија со норманската "теорија" за потеклото на Русите.

Милер, познат по криењето зад царските повелби, патувал низ руските манастири уништувајќи ги сите постоечки древни историски документи.

Поимено биле уништени највредните записи од Казанските Архиви и Астраханските прикази, кои исчезнале без трага.

Тоа беше тој кој ја преобликуваше и препишуваше работата на Татишчев, налагајќи апсење и запечатување на неговите лични архиви после смртта на тој историчар.

Како резултат на тоа, денешната историја на Татишчев, му  беше припишана - погодете кому? - Па се разбира, на Милер, воопшто, воопштено од ЗАДОЛЖИТЕЛНИОТ број на академици на РАН не се признати како трудови на Татишчев, туку се сметаат како патетични лаги од самиот Милер.

Тој систематски ја уништувал Руската историја каде што можел да достигне, а тој можел да достигне речиси насекаде ....

Ова се должи на Милер, Шлецер и Баер, кои почнаа да не уверуваат дека културата во Русија не постоела порано од 988 година, дека била донесена од скандинавците и други "речиси научни" ѓубриња.

Во своите студии, Милер и Шлецер тврдеа дека "во 9-тиот век, источните Словени биле дивјаци кои биле спасени од темнината на незнаењето од страна на варјашките кнезови".

Позната реторика, нели?

Тоа се истите зборови со кои сега оперира патријархот Кирил Гундјаев, познат русофоб. Се повторува ЕДНО те ЕДНО зборовите на Германците од средината на 18 век!

Имено Готлиб Зигфрид Баер - придојден германец во руската служба, НАЕМНИК, ја предложи Норманската теорија за формирање на руската држава.

Според неговата теорија, "неколку Норманци кои допатувале во Русија за неколку години ја претвориле" темната земја, на варварите, речиси животни, луѓе од втора класа - "во моќна држава".

Се разбира, покрај личните интереси, придојдените германски поттикнувачи на лажната историјата го извршија официјалниот политички поредок на германската партија, а потоа си владееле со Русија.

Германците ги зазедоа СИТЕ водечки позиции во тогашната држава, Царевите и цариците беа исто така чистокрвни Германци.

И тоа им било од витално значење ним,  да му докажат барем на дел од руското благородништво, кои беа незадоволни од таквата доминација, дека ако не биле Германците, тогаш и Русија немаше да постои.

И кој најдобро ќе се справи со оваа задача, ако не Германците - историчари.

Сојузници, како и на било кој начин.

Германската партија ќе изгуби, а германските историчари ќе бидат избркани ВОН од Русија.

така што Милер и кодла не се грижеле за стравот, туку за совеста ...

Имено овие "историчари"  воделе неумоллива борба против прикажувањето на руската историја од Ломоносов, и врз основа на неговиот карактер и слава, тоа ја покажува беше и длабочината на оваа борба.

Тој истапил против историските ставови на Милер и Баер, како и против "Норманската теорија" наметната од Германците за формирањето на Русија.

Тој ја критикувал тезата на Милер "За потеклото на името ѝ на Рускиот народ", како и против делата на Баер за Руската историја.

Резултатот од оваа борба е познат - Ломоносов беше осуден на смртна казна. Ѝ ако не беше личната интервенција на Елизабета, тој би бил погубен.

Околу 1751 година, Ломоносов започнал да работи на древната руска историја.

Тој се обидел да ги побие тезите на Бајер и Милер за "големата темнина на незнаење", која наводно, царувала во Древна Русија.

Посебен интерес за ова дело е првиот дел - "За Русија, пред Рјурик", каде што беше изнесена доктрината за етногенезата на народите од Источна Европа, а пред сè на Славјано-Русите.

Германските професори и историчари одлучија да го отстранат Ломоносов и неговите поддржувачи од Академијата.

Оваа "научна активност" се развива не само во Русија.

Ломоносов бил научник со светско име.

Бил добро познат и во странство. Ломоносов бил член на неколку странски академии - Шведската академија од 1756, Болоњската академија од 1764 година.

Биле направени сите напори за да се осквернави Ломоносов пред светската научна заедница.

Во овој случај, сите средства беа ставени во функција.

Тие вложија максимални напори да го минимизираат значењето на делата на Ломоносов, не само во историјата, туку и во природните науки, каде што неговиот авторитет беше многу висок.

Во Германија, Милер охрабруваше говори против откритијата на Ломоносов и побара негово отстранување од Академијата. Ова во моментот не било можно.

Шлецер пред царицата го нарекол Ломоносов "груб игнориум кој не знаел ништо друго, освен за неговите летописи".

Како што можеме да видиме, Германците го обвинија Ломоносов за познавањето на Руските летописи!

Оваа борба продолжила низ животот на Ломоносов.

Смртта на Ломоносов е под СОМНИТЕЛНИ ОКОЛНОСТИ.

Кога бил ангажиран околу древната историја на Русија, тој неочекувано умрел во 54-тата година од животот, како целосно здрава личност.

Имало гласини за неговото намерно труење.

Очигледно, она што не можело да се направи јавно, неговите бројни непријатели го завршиле подмолно и тајно.

Архивот на Ломоносов, веднаш по неговата смрт, БИЛ КОНФИСКУВАН, според лична наредба на Каетрина II, германски, узурпатор и убиец на својот сопруг - Петар III.

Архивата ИСЧЕЗНА ВО БЕСТРАГА.

Тој беше транспортиран до палатата на Катерина и префрлен во рацете на ... да, да ... токму на тој -Германецот Милер. После тоа, архивата едноставно ИСЧЕЗНУВА.

Па, Милер не ги променил своите методи во текот на целиот свој живот.

Откако по СЕДУМГОДИШНОТО ПРИКРИВАЊЕ конечно била објавена под целосна контрола на Милер и Шлецер, работата на Ломоносов за руската историја.

И тоа само првиот том.

Делото било препишано од Милер во нужниот клуч.

И останатите томови едноставно "исчезнале" ...

"Делото на Ломоносов за историјата" што го имаме на располагање денес е чудно и изненадувачки во согласност со гледиштето на Милер за историјата.

Дури е и неразбирливо - зошто тогаш Ломоносов толку бесно и толку многу години се расправал со Милер? Зошто го обвинил Милер за фалсификување на Руската историја, кога тој самиот, во неговата објавена "Историја", толку ПОСЛУШНО СЕ СОГЛАСУВА со Милер по сите точки?

Угодливо му потврдува за сѐ од неговите погледи.

Денес, огромното мнозинство на руските академици сметаат дека работата на Ломоносов објавена од Милер е ГОЛЕМА ФАРСА.

Но, за Милер бил доволен само првиот том.

Тој не почнал да го преработува остатокот од томовите, сметајќи дека тоа ќе го стори за добро .... и едноставно ги УНИШТИЛ ....

Кон “Норманската теорија“ се уште се придржува добар дел од западните научници.

И ако се сетите дека за критикување на Милер, Ломоносов бил осуден на смрт со бесење и поминал цела една година во затвор, чекајќи ја казната додека не дошло кралското помилување, тогаш е сосем јасно дека раководството на Руската држава било заинтересирано за фалсификување на Руската историја.

Руската историја беше напишана од странци, специјално напишана за оваа намена за царот - Петар I од Европа.

Дали само во тие времиња го правеле тоа?

Денес, истите "милери", но не само Германците, туку и Јудеите, исто така ја уништуваат и прераборуваат Руската историја, а исто така ги ловат и ги ставаат в казамати  РУСИТЕ кои се осмелуваат да проговорат за своите корени.

И на ист начин, НЕРУСКАТА власт ги поттикнува и директно ги насочува денешните #неруси  - против РУСИТЕ.Извор :

Покрстување на Баварците и Каринтијците

 ЗА СВЕТИ  МЕТОДИЈ ВО „ПОКРСТУВАЊЕТО НА БАВАРЦИТЕ И КАРИНТИЈЦИТЕ“

Меѓу изворите за дејноста на словенските просветители, видно место зазема хрониката од непознат автор - „Покрстувањето на Баварците и Каринтијците", напишана 871 година. Хроничарот најверојатно бил близок до црковните кругови во Салцбург (денешна Австрија), во тоа време, а посебно со старогерманскиот архиепископ Адалвин (859 - 873 г.)

Св. Методиј тогаш веќе бил ракоположен од Папата за архиепископ на Панонија, но бил дочекан со непријателство од Германското свештенство, кое не можело така стабилно да се одржи во Панонија, откако таму се појавиле словенските проповедници. Авторот на ,,Покрстувањето на Баварците и Каринтијците" сака да докаже дека германските архиепископи имале историско право на духовната власт во Панонија и дека Методиј бил незаконски назначен за архиепископ. Авторот ни дава информации за историјата на Панонија, Каринтија и црквата во Салцбург од крајот на 7 век до втората половина на 9 век, споменувајќи и други настани. Преводот во „Латински извори за бугарската историја“ (ЛИБИ), како извор ги користи и хрониката на Фредерик, хрониката на Комес Марцелин, Јувавенските летописи, Лауресхајмските летописи, Максимијанови летописи и други. Главните ракописи врз основа на коишто е објавено делото се наоѓаат во Националната библиотека во Виена: Codex Vindobonensis 596, од 11 век ; Codex Vindobonensis 1064, од 12 век ; Codex Vindobonensis 546, од 12 век ; Codex Vindobonensis 483, од XII-XIII век; Codex Vindobonensis 434, од XIII-XIV век; Codex Vindobonensis 1524, од 14 век.

Баварија е старогерманска земја. Каринтија, или Карантанија е старословенска земја којашто се наоѓала во денешна јужна Австрија и северна Словенија - тогаш како дел од поголемата област - диецезата Панонија.

Хроникава е многу важен извор за словенечката и сесловенската историја. Хроничарот некои настани ги запишува по директно, лично сведоштво од учесници и очевидци, а некои настани ги запишал и по свои видувања. 

Куса забелешка: Во записот се вели дека Методиј дошол од Далмација. Ова звучи двосмислено, но факт е дека сесловенскиот просветител потекнува од Солун - градот на Македонците. Најверојатно, неименуваниот автор сака да каже дека Св. Методиј дошол во Панонија од Далмација. Но, поважно е што Св. Методиј е означен како СЛОВЕН. НЕ Грк, НЕ турко-татарски Прав Бугарин, туку Словен, кој проповедал и богослужел на словенски јазик.

Во друг дел пак, се вели дека Св. Методиј бил Грк. Ова укажува дека можеби се работи за повеќе автори или недоследност во подоцнежните преписи и можни дополнувања на делото.

Притоа, записот говори и за проповедничката дејност на Методиј во Панонија и Каринтија, па го споменува и фактот дека Методиј ја создал словенската азбука и оти словенскиот јазик го заменил латинскиот и богослужбата на латински јазик. Исто така, во „EXCERPTUM DE KARENTANIS" говори и за смртта на Методиј во 885 г. А, го спомнува и фактот дека Методиј бил Словен.

 

Ваквите извори ги оспоруваат квази-историските тврдења дека Свети Методиј бил етнички Грк или турко-монголски Бугарин.

Ниту Св. Методиј, ни кој било друг старословенски просветител не запишал дека бил Грк или турко-монголски Прав Бугарин.

---------

ЛИБИ: В. ОТКЪСИ ЗА КАРИНТИЙЦИТЕ

3. Методий изнамира славянската азбука и проповядва на словянски в Каринтия

Първият проповедник между каринтийците бил епископ Модест, ръкопололожен и изпратен от блажения Виргилий по времето на франкския крал Пипин. След него бил изпратен там Теодорик, след като бил ръкоположен за епископ от архиепископа Арнон в при съствието на император Карла. А след него бил ръкоположен за епископ Отон от архиепископ Аделрам. След него пък бил ръкоположен за епископ Хосбалд от архиепископите Лиупрам и Аделвин. На този Хосбалд папа Николай написал два канона, които се намират в сборника на декретите. Известно време след него дошъл един славянин от пределите на Истрия и Далмация, на име Методий, който изнамерил славянската азбука; той изпълнявал божествената служба на славянски и станал причина да се изостави латинският език. Най-после, прогонен от земите на каринтийците, той отишъл в Моравия и там се поминал.  -------/

--------

Преземено :

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=pfbid02UEvjTAyisfrsw9Xq9NReb2RPZ77YmjiH29fnvGLGfMYyVc5N2zuHD25GSCWonkzSl&id=174383015920930

Съловек

 Така лесно можеме да видиме дека современиот збор „человек“ не може да се подели на два дела, бидејќи е изведен од коренот „Сълово“ (зборот), па затоа „Сълов]“ („Чълов]“) во „Съловек“ ( „Чъловек“) е коренот, а „[ек“ е наставката што го формира дериватот на зборот „Сълово“.1

-----

Извор :

1 https://www.quora.com/Is-the-Russian-word-%D1%87%D0%B5%D0%BB%D0%BE%D0%B2%D0%B5%D0%BA-person-related-to-%D0%B2%D0%B5%D0%BA-century/answer/Alexander-V-Molodtsov?ch=10&oid=215383518&share=c8cbce9c&srid=uipq1g&target_type=answer 

Мајчин македонски за КиМ

 Уште еден поздрав за БАН, Правителството, Президентот, и сичките други наци-шовинистички хорица од Блгаристанот коишто мошне тупо, ама упорито го негираат македонскиот јазик, култура, историја и сите македонски национални атрибути.

Роман Јакобсон (1896-1982) беше еден од најзначајните лингвисти на дваесеттиот век. Неговите проучувања воопшто за јазикот како средство за комуникација, но особено неговиот придонес во Славистиката, се, и уште долго ќе бидат ненадминати. Универзитетот Харвард, кадешто тој беше професор, во негова чест одржува симпозиум. 

https://projects.iq.harvard.edu/roman-jakobson-symposium/home

Селекција од неговите дела, пишувани на повеќе јазици, се собрани и издадени во една едиција од осум тома: Selected Writings, ed. Stephen Rudy, The Hague: Mouton, 8 Vols, 1962–1988. 

Шестиот том е посветен на „Раните словенски патишта и крстосници“. На страница 34, каде пишува за „Заедничката словенска писмена традиција“, Јакобсон пишува:

„Кога, пред повеќе од илјада години, првиот словенски писмен јазик влезе во употреба и почна да се шири, лингвистичките разлики во рамките на словенскиот свет биле незначајни споредено, на пример со радикално различните дијалекти во рамките на денешните територии на Германија или Италија. Релативно малкуте локални специфики во гласовите, граматиката и речникот биле минорни и во неможност да ги попречат културните комуникации помеѓу различните словенски области. Постоела постепена транзиција отколку остри линии на демаркација помеѓу словенските дијалекти од таа епоха. Во доцниот деветти век, како што Вајан одлично забележува Словените „се' уште биле свесни дека зборуваат на ист јазик.“ Според тоа, словенските Апостоли Константин-Кирил и Методија биле во можност да го употребат нивниот мајчин МАКЕДОНСКИ дијалект за нивната мисионерска работа во Моравија. Дополнително, нивните поучувања на овој јазик биле наменети не само за Моравците туку за сите словенски земји, како што изрично се тврди во почетокот (нъ и вьсѣмъ странамъ тѣмъ словѣньскъiимъ).“

https://www.facebook.com/1492956396/posts/10222151569486884/

Пишувањето е од Македонија

 

Пишувањето било измислено во Македонија, првите форми на пишување во светот потекнуваат од Дупјак, село во Костурско, Егејска Македонија.

Досега според конвенционалната археологија беше општоприфатено дека пишувањето било измислено во Сумерија и дека првите форми на пишување се појавиле во Урук (денешен Ирак) околу 3.000 до 4.000 п.н.е. , спрема други се сметаше дека симболите Џиаху од Кина или симболите од  Винча во Србија дека се пример за прво пишување, но новите археолошки откритија во Дупјак, Костурско, од корен ги менуваат сите овие теории.

Во Дупјак, село во Костурско, Егејска Македонија, кое е познато по богатите неолитски остатоци, при археолошките ископувања во 1993 година е пронајдена т.н. “Дупјачка таблица“, дрвена плоча со впишани ознаки, радиојаглеродно датирана со старост од околу 7530 година. Таблицата содржи збир на симболи кои се чини дека се форма на прото-пишување, 2.000 години постари од прото-сумерското пиктографско писмо од Урук (денешен Ирак) и 4.000 години постари од критско-микенските линеарни типови на пишување.

Освен таблицата, во тој локалитет пронајдени се и многу други керамички парчиња кои исто така имаат ист тип на пишување на нив што укажува на тоа дека тие се резултат на когнитивни процеси и сугерира дека овој тип на пишување претставува форма на комуникација.

Локалитетот бил населен во долг период, од последните фази на средниот неолит (5600-5000 п.н.е.) до доцниот неолит (3000 п.н.е.). Пронајдени се голем број предмети кои ги потврдуваат стопанските и земјоделските активности на населбата, доказ за одгледување животни и нивните преференции во исхраната, вклучувајќи керамика, дрвени структурни елементи, семиња, фигурини, лични украси, коскени флејти, една од нив датира до 6-тиот милениум п.н.е., најстарата некогаш пронајдена во Европа.

Извор : 

https://www.facebook.com/101861865466929/posts/179780247675090/

ДАЛИ БУГАРИТЕ СЕ ТРОЈАНСКИОТ КОЊ ВО СЛАВЈАНСКИОТ СВЕТ?

 ДАЛИ БУГАРИТЕ СЕ ТРОЈАНСКИОТ КОЊ ВО СЛАВЈАНСКИОТ СВЕТ?   

                                         Сведоци сме деновиве на Бугарската дрскост. Ги побугарчија славјанските просветители Кирил и Методи, но и кирилицата и глаголицата. Срам за целиот славјански свет. Славјанските просветители и азбуки, во основа македонски ги прогласија за турко монголски. Но уште поголема трагедија е молкот на измеќарите во македонската наука. Секоја чест на некои исклучоци. Затоа јас на место нив ќе прашам:- 1. Како можеле Кирил и Методи да шират славјански посменост и култура на бугарски јазик, кога Бугарите воопшто не се Словени. Тие се Турко Монголи, со турко монголски јазик. Еве во прилог изводи од 4 бугарски истории. Во сите, самите Бугари велат дека тие се Турко Монголи,а не Словени. Затоа во Сравнителниот речник на Катерина велика од 1787/9 со 12 словенски јазици, го нема бугарскиот, затоа што не е словенски. Еве во прилог фрагмент од книгата на Халиков ,,ШТО СМЕ НИЕ БУГАРИ ИЛИ ТАТАРИ", на оригинален бугарски-- турко монголски јазик. Дали во овие 4 реда можете да разберете барем еден збор. Зарем на овој јазик Кирил и Методи ширеа славјански писменост. Каков апеурд, Бугарите го напуштија овој бугарски, турко монголски јазик и зборуваат македонски, а од нас бараат да прифатиме дека зборуваме бугарски. 2.Како можеле Кирил и Методи да шират крстијанство на Бг. јазик, кога самите не се крстијани. Првиот покрстен Бугарин е царот Борис 865 год, 2 год по моравската мисија на светите браќа?  3.кало можеле Кирил и Методи даго описменат целиот славјански свет со бугарски азбуки, кога самите тврдат дека словенското писмо го вовеле на Преславскиот собор 893 год, кога е устоличен за цар Симеон, а тоа е 30 год по моравската мисија на светите браќа. Но и ова не е точно. Нека ги покажат печатите на царот Симеон и погларот на БПЦ од тоа време и нивните писма со дипломати, ќе видите дека не се ниту на Глаголица ниту на кирилица. Кого лажат. 4. Како може моравската мисија на Кирил и Методи да е Бугарска, кога тие се испратени со цел спречување германизација на моравците. Тоа е 863 год, кога Бугарија е во сојуз со Германија. Тоа значи дека нивната мисија е анти бугарски чин. 5.Методија 10 год е стратег на Брегалница и нај одговорен за чување на границата со Бугарија. Како можел да биде Бугарин? 6.Како можеле солунјаните Кирил и Методи да бидат Бугари, кога во време на нивното раѓање ниту во Софија немало  Бугари, а не во Солун. Солун е Македонски град. Така вели Ј.Камени јат во 904 г.                             Затоа легитимни се прашањата :- 1.ЗА КОГО ОДРАБОТУВААТ БУГАРИТЕ? 2.ДАЛИ Е ОВА БУГАРСКИ ИЛИ ЕВРОПСКИ ПРОЕКТ? и 3.ДАЛИ БУГАРИТЕ СЕ ТРОЈАНСКИОТ КОЊ ВО СЛАВЈАНСКИОТ СВЕТ, КОИ РАБОТАТ НА ПРЕФРЛАЊЕ НА СЛАВЈАНСКАТА ПИСМЕНОСТ ВО ТУРКО МОНГОЛСКА ВРЕЌА.                                            Но Бугарите не ни се виновни. Според мене виновни се измеќарите и трговците во МАНУ, ИНИ и ИНСТИТУТОТ ЗА МАКЕДОНСКИ ЈАЗИК, кои упорно молчат како риби. Затоа јавно ги прашувам. ДО КОГА ЌЕ МОЛЧИТЕ? ЗА КОГО ОДРАБОТУВААТЕ И ЧИИ ИНТЕРЕСИ ШТИТИТЕ?

Кога вашите прадедовци биле МАКЕДОНЦИ - од МАКЕДОНИЈА, денешна Бугарија:

 Kamen Chakarov, Кога вашите прадедовци биле МАКЕДОНЦИ - од МАКЕДОНИЈА, денешна Бугарија:

1. “Äзъ ÏАКОВ от ПРЕДЕЛЕХ МАКЕДОНСКИХ от места нарицаеми СОФÏА“. (16-ти век) 

2. „Äзъ смерени й грешни АЛЕКСЙЕ ВЕЛКОВИЧЪ ПОПОВИЧЪ . . .  въ СЛАВНОИ ЗЕМЛИ МАКЕДОНСТЕЙ, въ граде й отечествии моемъ нарицаемъ САМОКОВЪ, ... въ л]Ьто, ... 1771" (од БАН 1914 г.)

Јаков и Алексие се МАКЕДОНСКИ свештеници во МАКЕДОНСКИТЕ цркви (Епархии) во Софија и Самоков.

Slovo Vc Logos at English

 ABSTRACT

According to the linguistics rules it could be like this:

Слово as originally

Логос as derivation 

СЛОВО vs. ΛΟΥΟΣ

Observing the terms from the angle of linguistics that has several of its own rules,  knowing that nothing has fallen from the sky and that everything has its own root, we will compare these two words, supposing that the term ΛΟΥΟΣ is Latin not a greek word that is derived from the term СЛОВО. 

We said that there are several linguistics rules.

Let’s take a look at them:

We will stick to several linguistics rules:

Shortening the letter –s at the beginning of the words;

Equalizing the letters through their sound;

Substitutions of a letter with a letter;

Understanding the suffixes

Shortening the letter –s in the Macedonian language in the word: смена

Смена

-с

Мена

Сменување, менување...the meaning is the same, but the letter –с has disappeared

An example of shortening the letter –с from a language to a language, from Macedonian into Latin, the word смрт

Смрт-Macedonian

мрт-морто мортале-Latin 

Equalizing the letters according to their sound: Let’s take the letters с-з as and example in the word смена:

Смена 

С-з

*змена

Замена

You will notice that everything is the same, but the change is evident. 

The example of changing a letter with a letter mostly with the letters

Б-в

Барбари, Вавилон

Варвари, Вавилон 

The suffixes

We begin by applying the No. 1 rule, so that to the present ΛΟΥΟΣ, for which it is written that means: a word, logic, science, an order on which all so-called Western civilization relies on, we will suppose that there is a letter missing, which was at the beginning of the word, and that is, I hope you will suppose, the letter –с.

ΛΟΥΟΣ

С+ ΛΟΥΟΣ

* СΛΟΥΟΣ

2. There isn’t any equalization according to the sound.

3. A change of a letter to a letter 

* СΛΟΥΟΣ

We focus on the letter Y, which we pronounce it as – г

For that letter, the following has been written:

Y- Old Phoenician letter which is pronounced as B

Y=B

For the substitution in the sound or the substitution in the pronunciation from Y=B to Y=Г  there is an explanation below:

“ In Latin, Y was named I graeca (Greek I), since the classical Greek sound /y/, similar to modern German Ü or French u, was not a native sound for Latin speakers, and the letter was initially only used to spell foreign words. “6- The Roman Emperor proposed introducing a new letter into the Latin alphabet to transcribe the so-called sonus medius (a short vowel before labial consonants), 6, which in inscriptions was sometimes used for Greek upsilon instead. 2

Translated into Macedonian.

They say that in the Latin it was not from their domestic origin, but that it has been taken to write foreign words. 

So we have an information that says that foreign words that exist in, for the Latin foreign word from where a word has been taken, for the Latin foreign word and that foreign word is written with the usage of this letter which is also foreign for them. They have an additional interpretation that this letter Y they called it “greek I”, that sounded similar to  the present German – Ü or the present French –u, and they add that this change has been made by the Imperator Claudius who lived 10 years BC to 54, and ruled in  the first years of the appearance of the learning about Jesus from 41 to 54  from  from BC.

So, if we look back in the analysis that we have made, the situation will be like this:

* СΛΟΥΟΣ

Y=B

** СΛΟBΟΣ

Suffixes

Reconstructed in this way, we will take away the Latin suffix с written with sigma, Σ, although everyone says that that is a Greek suffix-OΣ

* СΛΟBΟΣ

-Σ

СΛОВО

Resource:

Извор :

3 ^ Marotta, Giovanna (1999). "The Latin syllable". In van der Hulst, Harry; Ritter, Nancy A. The Syllable: Views and Facts. p. 289. ISBN 3-11-016274-1.

4 “Claudius (/ˈklɔːdiəs/; Latin: Tiberius Claudius Caesar Augustus Germanicus;[1][2] 1 August 10 BC – 13 October 54 AD) was Roman emperor from 41 to 54. “

Интернет линк

https://en.wikipedia.org/wiki/Y

https://en.wikipedia.org/wiki/Claudius