Слово Vc Лоyos

СЛОВО  Vc   ΛΟΥΟΣ

Набљудувајќи ги терминиве од агол на лингвистикава која си има неколку свои правила , знаејќи дека ништо не е паднато од никаде и дека се си има свој корен , ќе споредиме овие два збора ,претпоставувајќи дека терминот ΛΟΥΟΣ  е латински , а не грчки збор кој што е извод од терминот Слово.

Рековме дека постојат неколку лингвистички правила .
Да се присетиме на нив :
Ќе се придржуваме кон неколку лингвистички правила :
1. кратењето на буквата -с на почетокот на зборовите
2. изедначувањето на буквите преку нивната звучност
3. замената на буква со буква
4. согледување на додавките

1 Кратење на буквата -с
во македонскиот јазик
кај зборот : смена
смена
- с
мена
сменување , менување ... значењето е исто , буквата с ја снемало

пример на кратење на буквата с од јазик во јазик
од македонски во латински
зборот смрт
смрт -мкд
-с
мрт - морто мортале - латински

2 правило е во изедначувањето на буквите според звучност .
да речеме буквите с-з
пак со зборот смена
смена
с-з
*змена
замена

пак ќе се примети дека се е исто , а промената е видлива

3. Примерот со замена на буква во буква најповеќе со буквите
б- в
Барбари, Бабилон
Варвари, Вавилон

4. додавките

----
Започнуваме применувајќи го правилото бр.1  така што  кон сегашнаво ΛΟΥΟΣ  за кое е запишано дека означува :збор, логика ,наука ,поредок  на кој што се потпира сета тн Западна Цивилизација, ќе претпоставиме дека му недостасува буква ,која стоела на почетокот на зборот , а тоа е се надевам дека ќе препоставите , буквата - с .

 ΛΟΥΟΣ
С+  ΛΟΥΟΣ
*СΛΟΥΟΣ

2. некое изедначување според звучност и немаме .
3 .промена на буква во буква
*СΛΟΥΟΣ
Се фокусираме на буквата  Υ  , која ја изговараме како - г

За таа буква запишале вака :

Υ -старофеникиска буква која се изговара како В
Υ = В

За замената во звучноста или замената на изговорот од
Υ = В , кон Υ =  Г , стои следново објасување :

“In Latin, Y was named I graeca ("Greek I"), since the classical Greek sound /y/, similar to modern German ü or French u, was not a native sound for Latin speakers, and the letter was initially only used to spell foreign words.“6-
The Roman Emperor Claudius proposed introducing a new letter into the Latin alphabet to transcribe the so-called sonus medius (a short vowel before labial consonants),[6] which in inscriptions was sometimes used for Greek upsilon instead.1

Преведено на македонски
Велат дека во латинскиот јазик не била од нивно домашно потекло , туку дека е преземена за да се испишуват туѓи зборови . Значи тука имаме информација која вели туѓи зборови кои постојат во ,за Латините туѓ јазик од каде што се презема збор , за Латините туѓ збор и тој туѓ збор се испишува со употребата на оваа исто така за нив туѓа буква.
Дури даваат и дополнително толкување дека оваа буква Υ  ја нарекле,незнам кога ја нарекле (з.м)  “грчко И “ која звучела слично на  денес германското -  ü  или сега француското - u,
и додаваат дека ваквата промена ја направил Императорот Клаудиус кој живеел во времето од 10 год пред н.е. до 54 од н.е., а владеел во првите години од појавата на  учењето  за Исус  од 41 до 54  год од н.е. .

Значи враќајќи се нанаѕад  во анализата што имаме ситуацијата би била вака :

*СΛΟΥΟΣ
Υ=  В

*СΛΟВΟΣ

4.додавките
Вака  реконструирана , ќе и одземиме латинската додавка с испишана со сигма ,  Σ , иако сите велат дека тоа е грчка додавка - ΟΣ 

*СΛΟВΟΣ
- Σ
 СΛΟВΟ

Како се вели
Во почетокот беше Словото ....
___________

Извор :

1 ^ Marotta, Giovanna (1999). "The Latin syllable". In van der Hulst, Harry; Ritter, Nancy A. The Syllable: Views and Facts. p. 289. ISBN 3-11-016274-1.
2 “Claudius (/ˈklɔːdiəs/; Latin: Tiberius Claudius Caesar Augustus Germanicus;[1][2] 1 August 10 BC – 13 October 54 AD) was Roman emperor from 41 to 54. “
Интернет линк
1- https://en.wikipedia.org/wiki/Y
2 https://en.wikipedia.org/wiki/Claudius

Соломоново решение,големата преселба на народите

извор :
https://www.facebook.com/Macedonian-Documents-942182795873172/?ref=all_category_pyml_rhc

Царот Душан – Цар на Рашани и Македонци

Царот Душан – Цар на Рашани и Македонци

Српската историографија од 19. век, Царот Душан (Стефан Урош IV) го именува како ЦАР НА СРБИ, ГРЦИ И БУГАРИ. Тоа е и официјалниот став денес.
Но, тој податок по сѐ изгледа дека e фалсификуван од страна на српските историчари во 19. век, бидејќи имале мотив - србизација на македонското население, т.е. БРИШЕЊЕ НА МАКЕДОНЦИТЕ - тоа било српска државна политика.

Во 1502, хроничарот од Дубровник Феликс Петантиус во “Historia Turcica” го запишал Душан како ЦАР НА РАШАНИ И МАКЕДОНЦИ.

Оригиналот е во библиотека во Нирнберг, ама еве еден српски превод што го потврдува ова и не се совпаѓа со официјалната српска историографија:

– “...У међувремену лукаво је обасипао њихове прве људе богатим даровима, срамотећи их потом као пребеге и издајнике. У таквим приликама "Стефан, цар Македонаца и Рашана" (Stephanus Macedonum Rasianorum caesar) – а то је главом наш кнез Лазар – за кога се вели да је био "изврстан војвода и ратник" (dux singularis et miles) наредио је војсковођама да сакупе војску, а велможе је позвао себи у двор да се посаветују о спасу државе. Међу званицама био је и један "илирски кнез, племенит и реван, по имену Милон Кабле" (dux illyricus quidam nobilis, pervigil, cui Myloni Chable nomen erat); није, наравно, тешко погодити да се иза тако измењеног имена не крије нико други до Милош Кобилић. За њега је речено да је такође примао дарове од Турака. На гозби, "цар" је својим "рашким, македонским и осталим кнежевима и првацима краљевства" одржао потресан и драматичан говор...“
"Славни царе! Говорим за себе, јер се јако стидим да пред овим узвишеним судом водим спор за друге. Ово је ствар у којој је глава у питању, а свако треба да чува своју главу и да је не изгуби безумно. Али када су војсковође, прослављени у рату, оптужени за злочин, зар није потребно да буду присутни и тужилац који им злочин приписује и сведоци који су достојни вере? Цар каже: гласине оптужују. Зар да њима верујемо? Пошто је, велможе, такав тужитељ веома непоуздан, ја никако не видим да се може образовати суђење за злочин Доиста признајем да сам од турскога цара примио дарове али одбијам да сам ја, Милон, пребеглица и издајник у бици. О царе када је одбијање дарова које даје тиранин смртно опасно, и када их, међутим примимо претварајући се да смо му верни и тако лукавством сачувамо главу онда је то вештина, а не може да буде злочин. Ти си царе, признао да ти је већ дуго пред очима врлина моја и мојих предака. Радо примам твоју похвалу, славни царе, али те молим: помози милостиво Милону да безумно не пропадне Старо право македонских краљева захтева да се суђење за злочин обави тамо где је он почињен. Према томе ћу ја поћи турском краљу да ми се тамо суди због злочина о коме се шири глас!"

извор:


Miroslav Pantić: Iz književne prošlosti - studije i ogledi (SKZ, Beograd, 1978)

Линк
https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=737138173088409&id=648328758636018&substory_index=0

1 500. 000 Фаранци во злато

 15 eparhije u oblasti Makedoniji za pripajanje Ujedinenoj SPC Kraljevstva SHS nitko nije tražio.[Kao i kad 1879 veća Niška mitopolija (dio BPC)  pripojena je manjoj i nižerangiranoj Beogradskoj arhiepiskopiji da bi ona mogla dobiti autokefalnost]. Te eparhije nisu niti navedene u djelu Tomosa, u kojem se navodi koje postojeće crkve i eparhije (zbog nastanka nove države) stvaraju novu crkvu.

Da bi dobila taj Tomos, vlada Kraljevstva SHS uplaćuje u tri obroka 1 500 000 franaka Carigradskoj patrijarhiji.(23) To je po crkvenim pravilima velik prekršaj nazvan simonija (po magu Šimunu), kojeg osuđuje apost. pravilo br. 29 i dr.

Apostolsko pravilo 29: Ako je episkop (biskup), prezbiter, đakon svoje dostojanstvo dobio za novac, neka bude svrgnut i on i onaj koji je njega postavio i da bude ekskomuniciran kako je to bio mag Šimun od sv. Petra (1 Pet. 2:23).(Djela ap. 8:18-24)

„Veličinu ovog grijeha naglašava činjenica da u ovom slučaju za razliku od uobičajene (25 Ap. pravilo i td …) kazne slijedi lišavanje dostojanstva i isključenja iz zajedništva. Za onoga koji je zadobio položaj simonijom kazna je samo jedna – ekskomunikacija. To nam govori da je zadobijanje položaja simonijom bilo nezakonito i da se u stvari nije dogodilo, jer milost Božja ne može se zadobiti grijehom.„ (24)

Ovdje moramo objasniti tko je taj Carigradski patrijarh Meletij IV Metaksakis, što je i kako je činio.(25)

Godine 1900. Meletij postaje tajnik Sv. Sinoda Jeruzalemske patrijarhije. Godine 1908. partijarh Damian ga je protjerao „zbog radnje protiv Groba Gospodnjeg”. Na Cipru 1909. Meletij postaje članom engleske masonske lože.(26)

Godine 1910. već je mitropolit u Ciparskoj crkvi, a 1918. postaje arhiepiskop Grčke crkve – to mu nije bio neki problem postati kad znamo da je nećak tadašnjeg predsjednika grčke vlade Elefteriosa Venizelosa.

Zbog više prekršaja crkvenih kanona Sv. Sinod Grčke crkve 9. prosinca 1921. donosi odluku o oduzimanju dostojanstva Meletiju (razkleričenje), to jest on ponovo postaje obični laik. U međuvremenu politički podupiratelji Meletija stvaraju pritisak na mitropolita Germana (Karavangelis), koji je već izabran Carigradskim patrijarhom da odustane od službe. Pod pritiskom German se povlači, a nakon toga za potrebe novog izbora patrijarha mijenjaju se svi episkopi koji su glasovali za Germana novima i tako je Meletij 24. svibnja 1922 ustoličen Carigradskim patrijarhom, uzprkos tomu što je u kazni oduzetog dostojanstva. Turska država nikad nije potvrdila njegov izbor, što je bilo obavezno prema onodobnom zakonodavstvu, da bi taj izbor bio pravovaljan.

„Tomosom od 19. veljače 1922. utvrđuje se dijaceza crkve i eparhije Carigradske patrijarhije nakon političkih promjena u novoj srpskoj državi. Nu, tim tomosom nisu priznati Srpska patrijarhija ni izbor patrijarha Dimitrija.”[Zvanični sajt Carigradske patrijaršije(27)]

U stvari taj Tomos potvrđuje samo autokefalnost nove crkve. Niti Meletij, koji je dobio 1,5 mln franaka nije se usudio priznati Srpsku patrijarhiju i izbor Dimitrija za patrijarha. Najbitnija činjenica je da Meletij potpisuje taj Tomos dok je u kazni oduzetog dostojanstva. Zbog velikog političkog pritiska, Sv. Sinod Grčke crkve popušta i 24. rujna 1922. stavlja van snage odluku o oduzimanja dostojanstva Meletiju, ali to je ipak sedam mjeseci nakon što je on kao obični laik potpisao Tomos o autokefalnosti nove crkve u Kraljevini SHS.

Grci iz Fanara, carigradske četvrti naseljena tzv. fanariotima podižu pobunu protiv nekanonskog  (i nezakonitog) Meletijevog djelovanja zbog čega je bio prisiljen napustiti Carigrad 10. srpnja 1923., a nešto kasnije – 20. rujna 1923., nakon samo 20 mjeseci provedenih na tronu Carigradske patrijarhije, zbog svega toga dao je ostavku i time prestao biti carigradski patrijarh.

Dne 20. svibnja 1926. Meletij je izabran Aleksandrijskim patrijarhom (i bio je to do smrti 1935.),  uz izravnu pomoć engleskih masona.

Već 1. kolovoza 1947. u FNRJ je objavljen Ustav Srpske pravoslavne crkve – prvi puta u povijesti postoji crkva pod ovim imenom.

Nakon 1991. nastaju nove države ali za SPC to nije razlog za stvaranje novih crkava (kao što je to bio razlog 1922.), ali to su nebitne sitnice kad znamo da SPC općenito djeljuje suprotno pravoslavnim kanonima –„Tko to radi je u gorkoj žući i u okovima bezakonja.”(Djela 8:23)

 --------------------

Ref.

24.  Епископ Григорий/Граббе/ – Каноны Православной Церкви

25. ΝΑΝΑΚΗΣ, ΣΤΑΥΡΟΣ (1988, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ)), Η ΧΗΡΕΙΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΘΡΟΝΟΥ ΚΑΙ Η ΕΚΛΟΓΗ ΤΟΥ ΜΕΛΕΤΙΟΥ ΜΕΤΑΞΑΚΗ 1918-1922

26. Alexander I. Zervoudakis, “Famous Freemasons,” Masonic Bulletin, No 71, January – February, 1967.

27. Διὰ τόμου, ἀπὸ 19ης Φεβρουαρίου 1922, ἐπήρχετο ἡ χειραφέτησις εἰς στὴν σερβικὴν Ἐκκλησίαν, τὴν ἐντὸς τοῦ κράτους τῶν Σέρβων, τῶν εὑρεθεισῶν, κατόπιν τῶν γενομένων πολιτικῶν ἀλλαγῶν, ἐπαρχιῶν τοῦ οἰκουμενικοῦ θρόνου, προσέτι δὲ ἀνεγνωρίσθη τὸ σερβικὸν πατριαρχεῖον καὶ ἡ ἐκλογὴ τοῦ πατριάρχου Δημητρίου.

http://www.ec-patr.org/list/index.php?lang=gr&id=319

Околу Црковните воознобувања

"Prije svih je postala autokefalna Crnogorska crkva (od 1766. god), zatim Grčka (od vremena stjecanja političke nezavisnosti Grčke, konkretno, od 1833. god), potom Bugarska(od 1870. god. fermanom Sultana), Srpska – 10 godina kasnije...”
Izvor :
  (ruski „Enciklopedijski rječnik Granta", 1913., članak „Православiе”, tom XXXIII štampan u Moskvi, str. 289)

link :http://antenam.net/index.php/istorija/item/20008-o-crkvi-pravoslavnih-crnogoraca-neki-primjeri-iz-starijih-enciklopedija-8

Разликата меѓу термините Слово и Славјани

http://russian7.ru/post/chto-na-samom-dele-oznachaet-nazvanie-s/

Несторовата хроника

4.2. Најраните преселби на Словените.
Сите наши сознанија за преселбите на Словените се засновани според пишувањата на Калуѓерот Нестор и на некои други писатели од северот .
Тие зборат  за движења на Словените од југ кон север,од древна Сиавија во регионот на Дунав кон модерна Полска и СССР,каде што од околните народи  се наречени Венеди и Анти.Ова мора да се случувало во времето на почетоците на христијанството кога армиите на Августин го нападнале,окупирале и заробиле домородното население во дунавскиот регион,предизвикувајќи ги придвижувањата кон север.

2.2.Не постојат запишани сведоштва за движење во обратен правец
4.2. The earliest Slavic migrations. All our knowledge on migrations of the Slavs as a people is derived from the Monk Nestor and other northern medieval Slavic writers. They speak of a veritable Vdlkerwanderung of Slavic tribesfrom south to north, from Siavia antiqua in the Danube Basin to modern Poland and the USSR, where they came to be known as Venedi and Antae by others. This must have occurred at the dawn of the Christian era when Augustus' armies invaded, conquered and enslaved the native peoples of the Danube Basin, causing a northward shifting of the population.

 22 There is no written evidence upon which to imagine a migration of Slavic tribes in the opposite direction, from Venedia and Antia into Siavia antiqua. Furthermore, the hypothesized migration of Slavic tribes from beyond the Carpathians to the Danube Basin and from there (or even directly) to the Balkan Peninsula has no basis in the sources and cannot be confirmed either by linguistics or archeology.
Z3 The manner in which the Slavs conquered the Balkan Peninsula from the Romans and attached it to their Danubian Basin Siavia is similar to that in which the Romans had a few centuries earlier conquered the same area from its native inhabitants and attached it to their empire. Therefore, just as scholars do not argue that a migration of Romans to the Balkan Peninsula and the Danube Basin was the cause of the emergence there of Romance speaking popUlations, but operate with such concepts as "Roman conquest" and subsequent "Romanization" of the area, they should admit that the transformation of the same region into Siavia was a result of conquest by the armies of Sklabenofl Sclaveni and a subsequent Siavization of the conquered territory. 24 To conclude, the only historically attested Slavic migration took place at the beginning of the Christian era when masses of ancestors of later Transcarpathian Slavs moved northward under Roman pressurure.."



Jakov Bacic "SLAV: THE ORIGIN AND MEANING OF THE ETHNONYM",    Slovene Studies University of Southern Mississipi. (1987),  9(1/2): page...  33-. 

https://journals.lib.washington.edu/index.php/ssj/article/viewFile/3678/3090

Прослави го Твоето Име

"Татко, прослави го Твоето Име! Тогаш дојде глас од небото: „Го прославив и пак ќе го прославам.”"
(Јован 12:28)

28.Father, glorify your Name! Then a voise came from heaven: "I have glorified it ,and I will glorified it again John 12,28


https://www.biblegateway.com/passage/?search=John+12&version=KJV

Првиот Устав на Бугарија

Реформи и реформатори во бугарскиот јазик

Марин Стоянов Дринов е виден български историк. Роден е на 20 октомври 1838 г. в гр. Панагюрище. Завършва Духовната семинария в Киев (1861) и Историко-филологическия факултет на Московския университет (1865). Доцент и професор по славяноведение в Харковския университет (1876-1906).
Марин Дринов е един от основателите на Българското книжовно дружество. Действителен член 1869 и председател на Българското книжовно дружество в Браила (1869-1878) и в София (1878-1882), (1884-1898). Почетен член на БКД (1898). ..1

2

____________________________Реф:


1-http://www.math.bas.bg/digi/drinov/archivnaspravka.html
2-
https://scontent.fskp1-1.fna.fbcdn.net/v/t1.0-9/23754664_1494602633954151_9076388187237518665_n.jpg?oh=552b0189d38f279d7efec5a79d9aaaf2&oe=5AB835A0