Tuesday, November 25, 2014

Friday, 2 May 2008

Hindus' Mother Goddess or Alla

Since prehistoric times, worship of the Mother Goddess in many forms was the standard practice in many cultures. It still continues in some cultures especially in Asia.

For example there are similarities between the Goddess Ma Tsu(Chinese)and Goddess Mariamman (Tamil), both of whom are Goddesses of the Sea. In Indian traditional culture, Mariamman is one of the numerous forms of Amman, the Supreme Mother of all beings in the universe.

One of the many of names of the Mother Goddess Amman is Alla. The word Alla means mother in Sanskrit and is used across many Indian languages.

One of the forms of Mother Goddess in Parvati, the consort of Lord Shiva. One of the many names of Lord Shiva is Kabaali, which means "one holding a skull". It comes from the root word kabaalam which means head. The same word is also used in Malay as kepala. Lord Shiva in the form of Kabaali, is shown as holding a skull in his hand. Here Lord Shiva is depicted in the form of destroyer, as one of his functions. Here the word destruction is used in the sense of creative destruction, meaning that one form changes into another. To quote Lord Alfred Tennyson, "the older order changeth yielding place to new".

The Shiva Lingam, originally carved in natural crystals, is also often depicted by a black cylindrical stone. The black cylindrical stoneform is also called Sanghey Ashweta, or Non-white stone. It must bepresent in any temple dedicated to Kabaali, i.e., Lord Shiva. TheLingam is a non-anthromorphic representation of the primeval energy of the universe. The underlying thought is here is that God is formless.

In Hinduism, thus one can see the presence of both ideas, i.e., aformless God as well as numerous forms of Gods. However one should also appreciate that the numerous forms of Gods as illustrated in Hindu Temples are the equivalent of visual presentation of abstract ideas in PowerPoint 5000 B.C. and therefore serve as visual aids to realise God.

Perhaps the most significant Hindu concept is that God is one. Even one of the oldest available sacred Indian texts on this subject, namely the Rig Veda, proclaims so. Numerous other sacred texts in numerous Indian languages have said the same thing. Nevertheless,humans are free to visualise God in any number of forms, or even conceptualise as a formless GodHumans are also free to call God by any number of names in any number of languages. That is one of the reasons why a few countries that adopted the Hindu ways of thinking gave their own local names for Gods and Goddesses as is still readily evident in Chinese cultures. In other cultures such as Khmers and Indonesians, the original Hindu names were retained. There are so many names for Gods that among Indians there is a form of worship of Gods using "Namavali"( nama= name; avali =row) meaning "row of names". One recites or sings simply hundreds or thousands of names of God as a show of love and devotion.

Recital or singing out prayers aloud is also an ancient Hindu tradition.

One of Lord Shiva's emblems is the crescent moon. Hindus have a practice of worshipping the Solar Planetary System known as aNavagraha Puja (nava = 9, graha = planet, also graha in Malay,puja = worship, puji in Malay). Included among the celestial bodies are Saturn and the Moon. The celestial bodies are represented by nine statues in a Hindu temple placed together in three rows of three planets each.

Going annual or once in a life-time pilgrimage to holy places such as Rameswaram in South Indian or Kasi in North India is also an ancient practice since time immemorial.

Hindus practice circum-ambulation which means going round and round the arrangement of Nine Planets while uttering mantras as prayers.

According to the Hindu tradition, Ganga (River Ganges) is inseparable from Lord Shiva just like the crescent moon as His emblem. So wherever there are Shiva or Kabaali's temples , there must a sacred river or water source nearby. The water at such places is treated as holy water.
Since ancient times, male Hindus shave their head and beard and don special sacred attire that consists of two seamless sheets of white cloth (Veshti and thundu) when they perform prayers in the temple. One of the white cloths is to be worn round a man's waist like a sarong and the other over his shoulders.

Ancient Vedic injunction of Panchmahayagna ( daily worshipping five times) requires that all individuals must pray five times a day. The word panchmahayagna is made up of 3 words: panch = five, maha = great, yagna = sacrifice.

Hindus commemorate their ancestors during the Pitr-Paksha that is the fortnight reserved for their remembrance.

In reading even the few practices as quoted above from Hinduism, one can easily see and identify for themselves how many of the practices of later day religions resonate with this most ancient religion of them all.

It is humbling to know that we are more similar than dissimilar.



Sunday, April 13, 2014

Доколку на преведувачот
се изберат опциите превод од Англиски на URDU јазикот (Пенџаби,Пакистан,Афганист� �н )
па се напишат зборовите 

World of Mother
ќе се прочитат зборовите

ماں کے عالمی

преводот не се слуша, ниту пак може да се прочита на латински букви.
Но секогаш можете да потпрашате некого.

Се изговорува како
а значењето е исто како и во хинди 

Светот на Мајката


Ова е многу интересно 
Во нашето зборче дух 
Да ја согледаме буквата х ,која во нашиот македонски е дојдена од некаде во поново време.
Таа буква не постоела кога нашите претци за прв пат напишале Дух Свети .
Прашањето најпрвин би било, која буква била искористувана ?

Денес ако споредеме ситуацијата е:
Дух -еднина
ДуХови -множина 
ду`ови - како дијалек. множинска форма 
Од другастрана ја имаме и замената на х со с .
успеХ -еднина
успеСи- множина 
Кога оваа х-с промена ќе ја примениме во зборот
ДуХ -ДуХови -Ду`ови-*ДуСови
, би ја добиле претпоставената реконструкција на зборот *дуСови или дуШи 

или од 
дуШа -еднина
дуШи множина
Која е разликата меѓу дух и душа?
Пак имаме три елементи во објаснувањето на животот 
како паралела на Ма+Ма+Ма ~Бог + ДуХ 

Од македноскиот збор Душа -Dusha -еднина , кон Тхеос ...
како ? 

концептот Ma+Ma+Ma 
Ma+Ma + дуMa 
Мама + дуМа 

Бог + ДуХ 
Бог + слово 
го заменуваат со изместување кон
...........ДуХ + дума 

............Тхеос + слово 
........... Тхеос + логос

И која би била поентата,ако не дека:
- Од аспектот историја 
Во моментите за кои велат дека Кирил и Методија како „грци“ го ширеле словото врху неписмените “словени’’,тие немаат титула Бог но креативниот дел на тројството Ма+ Ма+ Ма
Маке+ дуМа 
дуХ , го преземаат за свое титулирање и кон тој трет дел се однесуваат како кон еден единствен и го имаат за единство и за целина 
па го воздигнуваат на божествен степен и му пристапуваат како кон Бог 
Го имам македонското влијание за повеќе од очигледно.
-од аспектот лингвистика :
Додека Либерман пишува
ние веруваме дека’’
со една обична ,па макар и претпоставена замена на една денес вообичаена буква х со уште повообичаена буква с, македонското влијание врз латинскиот и грчкиот е повеќе од очигледно.
- “Додека во санскритот дума е дим,дух ...кој што во Библијата ја добива компонентата на третата божја одлика -дух свети ...’’
да надополнам со едно размислување за тоа како некој од авторте што ја изучуваат проблематиката на потеклото на зборовите Деус,Тхеос, се имаат изјаснето ,околу креативноста на тоа трето божјо обележие -Светоста на Духот 

Анатоли Либерман напишал вака:
- “ Многу од етимологиите на грчкото Theόs и латинскиот Deus се дојдени од средновековните автори.
И двата збора се фамилијарни (од англискиот “ теологија’’ и “божествено’’) и нив се сметаше како потврдено дека Theόs и Deus се два различни изговори на еден ист збор,(но оваа идеа се покажа за неточна),и дека името на нашиот Господар има некаква врска со Неговата Величина,силина и така натаму-што би била и нормална претпоставка ако на таков начин се пристапува 
(со проблематиката).Но, бидејќи “на некои плодови од средновековието им неостига сокот, дури и во цветот на нивната младост’’,како во примерот кога Деус е изведуван од фразата dans eternaum uitaim suis ( [ Оној ] што ќе даде живот вечен.Некои пак(во Средниот век) биле досетливи .На пр. Theόs се споредувал со théo (да се брза) thermόs (топол),and áithos (оган, пламен),меѓу другите и латинскиот збор homo (човек ) бил согледуван преку зборот humus (земја) Денес почитувајќи го фактот дека потеклото им, не е целосно разјаснето ние веруваме дека Theos и Deus означувале “Дух’’и “сјај’’,“слава’’. Нашето гледиште ја има подршката на веќе испитаните процедури; тие не се фантазија, како што ниту нашите изговори денес во принцип многу не се разликуваат од гласовите “брзање’’, “огнени“, “антена’’ ....’’ 1


1 - Anatoly Liberman.“ Word origins: -- and how we know them”,Oxford. New York. 2005, стр…. 13.
Net link:

 Името Македонија со едно од своите значења, она на Мајка Земја 
го има својот одраз и со денешниот Хинди јазик .
Во тој јазик значењето е Светот на Мајката .
Проверете и сами.
На стајтот
за превод 


напишете :World of Mother

Translate from: English
Translate into: Hindi

English to Hindi translation Hide romanization
माँ की दुनिया
(listed to this translation )
Mām̐ kī duniyā

и послушајте ,може ќе ви звучи познато 
Додека во санскритот дума е дим,дух ...кој што во Библијата ја добива компонентата на третата божја одлика -дух свети 
дотолку за зборот дума во рускиот јазик наидов следново објаснување.
duma Russian. (‘dum ) n. Russian history. 1. (usually cap.) the elective legislative assembly established by Tsar Nicholas II in 1905: overthrown in 1917. 2. (before 1917) any official assembly or council. [C20: < duma thought, of Gmc. origin]
William Collins Sons & Co “The new Collins concise dictionary of the English language”. Ltd. London & Glasgow 1987…p.345 Standard ISBN 0 00 433091-9 Indexed ISBN 0 00 433070-6 

второ објаснување 

d. Duma, dumka, from Russian Duma, Duma, from a Germanic source akin to Gothic d ms, judgment; e. deem, from Old English d man, to judge, from Germanic denominative d mjan. a–e all from Germanic d maz. 4. Suffixed o-grade form *dh -t- in compound *sakro-dh t- (see sak-).

ref : Julius Pokorny “Indogermanisches Etymologisches Wörterbuch [Indo-European Etymological Dictionary]” (Bern, 1959),page 235. 

. ...-Освен руската институција -воспоставена од Цар Николај 2 ,.. ...како збор го има значењето и на мисла. ...Она во средната заграда C20: му значи дека се работи за збор кој што е забележан нешто порано од 20 век...... ....И уште она што зачудува ...му пронаоѓаат и германско потекло. Човек само да се крсти,полумесечини и опетокракува.... Но не е ништо чудно...
За Покорни се согласивме,дека не знаел кој знае колку и дека тој како Германец,и претставник на германската школа т.н словенско потекло го наоѓа на германските простори, а таа тезе исфрлена од самите Германци.... сеуште е официјална барем за делот на лингвистиката... 
И да направам паралела и во рускиот е исто како и кај нас .Означува мисла 

Мислата е нематеријална.Ма е таа што мисли .Кога на мислата и се додава енергија ,тогаш мислата е креативна и таа создава .
Мисла+енергија = дума ,сега со значењето на зборува.
Библијата забележала...
Да се направи ....ова,она ..
И рече Бог...и би така 
Библијата учи дека Бог со својата дума, создава.

Дума -Земја

Околу потеклото на зборот Земја

Реконструкцијата на овој збор во т.н. ПИЕ јазична група е изведена преку зборот *dhghom .
Еден од според мене добар познавач на оваа јазична проблематика на својот го има објаснето потеклото на овој збор почнувајќи од староанглискиот збор
Guma (pl. guman) за кој вели дека ја има поврзаноста со зборовите :
- homo (pl. homines) во латинскиот 
- žmuô (pl. žmónės) во старо литванскиот , 

Нив пак ги согледува како корен за зборовите со значењето земја во:
-латинскиот hum-us
старо македонскиот zemlja
литванскиот žem-ė
Авестинскиот zam

грчкиот kham-aí преку значењето ‘на земја-та ’

Според неговите пишувања ,иницијалната самогласка во сите случаи на очекуван развој на промените од ПИЕ корен е гласот реконструиран преку буквата *gh. 
И тука според него би можело да биде крајот на приказната, завршувајќи ја реконструкцијата на ПИЕ *ghom-/*ghem- ‘земја’,како и на неговиот дериват *gh(e)m-on- ‘земјанин, човек, човечко битие’;доколку таа не би продолжела со еден нејзин нов јунак,што го согледал во присуството на додавката –он ,која што во многу случаи се додава на коренот кај оние зборови кои го имаат значењето на земја ,за да преку неа ,се пронајдат неочекувани развојни процеси како кај зборовите во:

грчкиот khthōn, ген. khthonós
санскритот kšam-
Хетити tekan, ген. tagnas, комп.. tagan ‘на земја-та’
Tocharian* tkam
*Tocharian- A branch of the Indo-European language family that originated in central Asia during the first millennium A.D.

Преку ова,веќе реконстуираниот корен на зборот ‘земја’ би бил*ghðom-, со иницијалното *ghð што го дава грчкото khth и санскритското kš. Понатаму се претпоставило дека звучното редуцирање од *ghð кон *gh ја твори првата семејна звучна група на меѓусебно кореспондирање за многуте други ИЕ дијалекти 
Додека пак,некои И.Европејци од *ghð го изведуваат иницијалното *ghz ,како втора семејна звучна група.
Откритието на хититските и точаријанските текстови во раните год.на 20-тиот век од своја страна понудиле поинакво решение.ПИЕ корен во формата *dheghm-/*dhghom-со самогласки помеѓу две позииции на граматичките јазични конструкции во кои промените на алтернативните единици се меѓусебно внатрешно променливи.(тука го имам в предвид и дуализмот за една буква пр:*дд за д ,каде што промената кај едната од нив доведува до промена на иницијалната д ,како дд-дз-ѕ )
Ова многу добро може да се примети во хетити јазикот, каде што именката *dheghm (>tekan) ‘земја,почва,подлога’ (во генитив. *dhghmos или *dh@ghmos > tagnas),од неутралност , преминала во *dhgho:m или *dh@gho:m добивајќи го значењето на ‘мноштво почва’, или во смисол collectively ‘земја’
При што со оваа подоцнежна форма е можна и персонификацијата на Мајката Земја ,која Хетитите ја нарекувале Dagan-tsipas.
Можеби ќе се запрашаме зошто послената согласка во коренот во хетити јазикот е –н наместо –м .Причината е во фактот што ваквата промена настанува токму во овој јазик.
За да бидеме сигурни иако –н не се појавува како крајна звучна форма на зборовите како на пр. генитивниот tagnas , сепак аналогно нејзината базна форма и го овозможува нејзиното пројавување дури и тука. 
Слична промена постои и во грчкиот ,во последниот дел од звучната форма на зборот khthonós, наместо очекуваното *khthomós. 

И додека природната оригиналност на неутрална форма (Бог е ДУХ-неутрална форма ,Духот е Тоа ,тоа е неутрална форма ),во останатите гранки од ИЕ семејство се изагубила, формата*dhgho:m е сочувана како форма од женски род .
И покрај тешкотиите во комбинаците на согласките *dhgh, бил или едноставно поедноставен во *gh или доживеал посебни трансформации ,чии што резултати се видливи во грчкиот и санскритот....
Реф:текстот е превземен од интернет изворот на линкот 

Се фокусираме на запишаното
...Сепак некои од т.н. И.Европејци од *ghð го изведуваат иницијалното *ghz ,како втора семејна звучна група...
Ако се зборува за иницијалност која што во случајот на “земја’ се дава преку *gh. -> *ghð ->*ghz,
Зошто да не постои иста таква иницијална група и во случајот на потеклото на зборот –дон ,која би се извела преку *dh->*dhz->dz
*dhom->*dhzom ->*dzom –>*dzon –>don.

И наместо како што лингвистите го изведуваат на претходниов начин ,за зборот Земја изведувањето може да се постигне преку зборот Дума ,кој што го сметам за семе на сите корења.
Еве како
А дека Дон како збор го имал значењето на земја ,постојат и историски референци.

Сајтот каде се дадени зборови од тракискиот јазик ,во себе ја содржи информацијата дека по своето значење –дон е ист што и грчкиот збор – chthón со значењата на “почва“ и “земја’’ :
dón ‘place, country (side)’ [Old-Ir. dú, Gen. don ‘place, country (side)’, Greek chthón ‘soil, land’].

1. Neroznak, V. Paleo-Balkan Languages. Moscow, 1978. 
2. Fasmer, M. Etymological Dictionary of the Russian Language. Moscow, 1986. 
3. Georgiev, V. Ezyk na trakite. 
4. Duridanov, I. Ezikyt na trakite, Sofia, 1976.



Прашањето за потеклото на јазикот,одговорот го има во прво изговорениот ,литературни кажано -збор.
За потелкото јазикот да се повикаме и на еден во многу и не без причина извикан мислител и една спред мене,од него дадена добра дефиниција за јазикот.
Маркс во книгата Свето семејство за јазикот вели :
“Јазикот е толку стар ,колку и мислењето ,јазикот е практично,реално мислење и слично на мислењето ,јазикот никнал од потребата ,од настанатата нужда за општење со други луѓе ’’.

Јазикот ,според Маркс ,е “непосредна реалност на мислата’’...14
Текстов е анализирање на таа прво изговорена дума,која ,по некоја логика би претставувала семе од кое `ртат сите преостанати зборови.

Да ја проанализираме дефиницијава ,која претпоставува дека јазикот е реализирана мисла и е стар колку и староста на мислата .

Да ја зголемиме ваја дефиниција со воведувањето на
параметарот локација на просторот каде се создава мислата и да истото го објасниме .
Да пронајдеме каде е ,за да дознаеме за чиј ум се работи .
Од него да го извадиме првообсмислениот збор ,со кој настапува говорот како реализирана мисла и тоа пронаоѓајќи моментот на еднаквост на мисловното со оствареното,или еднаквост на енергијата со условно материјализацијата и , преку изговореното .

Да го запишеме на сопствениот ни мајчин јазик

Ум-просторна локација на мислата

уМа лоцираност на носителот

дума -мисла

Дума-реализација (реалност ) на мислата

Дума како темел на јазикот или како основа на прајазикот

Една од нејзините дефиниции е следнава :

“Думата е јазична едниница ,која што го симболизира и го пренесува смислата.Се состои од фонеми-тонови и морфеми( или од аспект на јазикот ,најмали јазични единици ,кои не може да се делат на уште помали ,а преку кои јазичните пораки можат да се анализираат .Думата има номинативни и преносни значења,кои што можат да се однесуват на кокретни или апстракни нешта.

Дума - основа на јазикот или како го дефинирале ,“систем од материјални единици кои служат за комуникацирање на луѓето ,кој употребен во правец на дејствување според потребите им за изразување на “конкретна содржина’’ се нарекува говор .

Во речникот на македонскиот јазик, значењата што овој збор во себе ги има се запишани како 

Дума f (дијал.) 1.мисла 2.реч

Дума- impf. (дијал.) I.1. да се мисли 2.да се памети 3.да се говори

II. -се ,– се мислиме ...15

Да се осврнеме и на објаснувањата дека:

f -femininum ( за именка од ж.род)

impf – imperfektiven или преоден глагол

n -neutrum ,неутрален род

,и да се запрашаме зошто овој збор е изразен во женска родова форма?

Дума самата себеси се темели таму од каде потекнува од Ма изговорена и како Мајка со значење на Бога ,нешто преку што ја одредуваме и припадноста на првоизговорената обсмисленост на енергијата и сваќањето за родовата форма на Бога во почетните претстави кај луѓето.

Ум –ови,-ишта m um, pamet ; mozak

1.(способност на човекот да мисли,да создава,да расудува)

-детскиот ум тоа не може да го свати

-ум и разум

-го научи на ум

2.(мисла мислење )

-на еден ум сме двајцата

-ми се врти во умот

-со кој ум го стори тоа


-му влезе тоа во умот

-таа поука момчето ја беше клало на умот

-еден ум (е),дали за зиме дали за лете.

4. (совет, поука )

-барај од неа ум

-не слушај туѓи умови

-ова ќе ми биде за ум


-најголемите умови на нашиот народ ...16

Да согледаме промените во зборов и промените во неговот значење после кратењето на почетната буква .Дека нашиот јазик познава кратење на буква,при што значењето на самиот збор ќе остане непроменето ,можеме да согледаме и од примерот токму за буквата “ д’’


два+десет= двадесет -> два(д)есет –дваесет


Дума- >(д)ума- >Ума

Ума – Земја ,вид на земја во нашиот јазик

уми се –impf premišjati se, misliti se,razmišljati ;што се умиш ? što se misliš?што си толку замислен što si tako zamišljen? се чуди и се уми čudi se i premišlja 

Ума f (вид глина) uma ...17

Дума, со временскиот период на започнувањето и , од самиот почеток
Освен јазикот и сите понатамошни класификации вкоренети през *Нејзе
развојот на човештвото
паѓањето му


14- Круме Кепески “Граматиката на македонскиот литературен јазик за училиштата за средно образование’’,Просветно Дело ,Скопје,1982....стр.6

15-Тодор Димитровски,Благоја Корубин,Трајко Стаматоски``Речник на македонскиот јазик со српскохрватски толкувања,волумен I.’’,Скопје 1961 год....стр.158.

16-Тодор Димитровски,Благоја Корубин,Трајко Стаматоски“Речник на македонскиот јазик со .....стр.434

17- исто.....стр.434-435