Теофилакт Бугарски по род Ромеец

Теофилакт и самиот себеси се сметал за бугарин- жител на темата Бугарија, па во Пространото Житие на Св. Климент запишува "Св. Климент ни го предал НА НАС БУГАРИТЕ сето она што се однесува на црквата"1

Лагите на бугаризмот 10

Лагите на бугаризмот 10

Превземено од http://lagitenabugarizmot.blog.com.mk/

“Охридската Архиепископија е бугарска црква..’’

Бугаристичка лага, извадок од "Десетте лаги на македонизмот" на Бугаринот Божидар Димитров "Официалното име на архиепископијата било во годините помеѓу 1019-1767, кога била затворена „Бугарска автокефална архирпископија". А нејзиниот титулар и се потпишувал во сите документи во текот на тие седум и пол века од нејзиното постоење „Архиепископ на Охрид /или Јустиниан Прима - античкото име, како што се мислело тогаш, на Охрид/ и на Цела Бугарија". Спор меѓу научниците во светот по прашањето чија е архиепископијата во Охрид меѓу 1019-1767 г. никогаш немало, затоа што илјадниците документи, кој излегле од канцелариите, се недвосмислени - тоа е бугарска црковна институција. Со тоа се согласувале и нејзините титулари со грчко потекло. Познатиот книжевник Теофилакт например се потпишувал во официални документи /и покрај омразата која ја имал кон бугарите а ја изразувал во писма до пријатели/ со името Теофилакт Бугарски. А Во 1292 г. Византијскиот император Андроник Палеолог подарил на нејзиниот титулар навезана со злато плаштеница со надпис испишан со злато „на пастирот на бугарите, за да го спомнува во своите молитви императорот". Таа плаштеница до 1918 година беше чувана во Охридската црква „Св. Климент" а после таа година е во Националниот историски музеј на Бугарија."

ИСТОРИСКИ ОДГОВОР:

МПЦ има долга традиција. За време на владеењето на царот Јустинијан I (527-565), кој потекнувал од с. Таврисион, близу до денешното Скопје, бил изграден нов град наречен Јустинијана Прима, во близината на родното место на царот. Скупскиот митрополит бил издигнат на ниво на автокефален Архиепископ. Кателијан бил првиот Архиепископ на Архиепископијата Јустинијана Прима. Имало и други архиепископи, како што се: Бененат, Павле, Јован I, Леон, и последниот - Јован IX, кој во 680-681 година учествувал на Трулскиот Собор во Цариград.

Потоа, таа црковна традиција ја наследуваат епископите на македонските склавинии-кнежевства. Познато е дека секое средновековно македонско кнежевство, склавинија имала свој епископ. Забележано е дека дури на Цариградскиот сецрковен собор 879 г., заедно со лидерите на сите помесни цркви, рамноправно учевствувале и епископите на македонските кнежевства, но, во пишаните документи е задржано само името на Епископ Петар од Драговитија, кнежевството на Драговитите (извор: види кај Dvornik, Slaves, pp. 235 - 236; Niederle, II, 424.).

Уште во 866 г., Папата наредил на бугарскиот цар Борис секој народ во неговата држава да избира свој епископ, а сите епископи да избираат Архиепископ на Бугарија. Како северна и централна Македонија била под власта на Бугарија, само за тие области од македонската етничка територија, се избирал заеднички епископ на македонскиот народ. Но, тоа правило се почитувало дури од последната деценија на 9 век. Инаку, македонските кнежевства-склавинии кои биле под Византија, како Драговитија, си ги задржале своите епископи.

Со тоа, Бугарија требало да ги признае националните права на различните етникуми, кои плаќале даноци на Бугарија како и целосно призната автономија. Инаку целото папско правило гласи: ”Episcopos gentium singularum scire convenit, quis inter eos primus habeantur, quem velut caput existiment et nihil amplius praeter eius conscientiam gerant etc. ”(Правила на св. православна църква с тълкованията им, София, 1912, т. I, стр. 98 / Васил Н. Златарски: ”История на Първото българско Царство”. II. От славянизацията на държавата до падането на Първото царство (852—1018) стр.119-120)

Така и сторила Бугарија. Кон крајот на 9 век, бугарскиот цар Борис Михаил ги одвојува Македонците од бугарското царство и за управник на македонската автономна област го назначува Св. Климент. Таткото на бугарската средновековна историја Проф. Др. Златарски констатира дека Македонија била "третата част на българската държава която била населена с компактно славянско население" (Васил Н. Златарски: ”История на Първото българско Царство”. II. От славянизацията на държавата до падането на Първото царство (852—1018) стр.239-240); затоа, Македонците како посебен броен народ во бугарското царство морале да се одделат од останатите народи.

Рускиот славист Туницкиј според Краткото житие на Св. Климент и Џуканжовиот список тврди дека македонските автономни области тнр. Кутмичевица ја зафаќале територијата на Македонија до Солун на југ, на запад до јадранскиот брег, додека северната граница не може авторот да ја определи (Ср. Воронов, Главнейшие источники, стр. 200. / Н. Туницкий, Св. Климент, стр. 177—182). Св. Климент, македонскиот етнички простор го поделил на 12 околии (Н. Туницкий, пак таму, стр. 189—190), каде официјален јазик и писмо бил словенскиот, а црковниот клир бил ослободен од плаќање даноци на Бугарија (Пространното житие, издание Туницки, гл. XVIII, § 58—59, стр. 170—121).

Наследниците на Св. Климент, духовни и граѓански управители на македонските автономни области ја носеле титулата "епископ на словенски јазик" , каде што старословенскиот збор "јазик" означува "народ" т.е. етнос. Со тоа, Бугарите признавале посебен етнос во "третата автономна област на Бугарија".

По Св. Климент, имало уште 3 генерации словенски епископи од кои зачувано е името на "епископ Марко на словенскиот народ" .

Цар Самоил ја издигнува Светиклиментовата Црква на ниво на Патријаршија, најверојатно 976 г. Прв Патријарх е гг. Герман, чие патријаршко име е врежано во царската катедрала Св. Ахил, на Голем Град (Стандард Нењс, Софиа, 03.09.2001, наслов: „В църквата има списък на епископствата“). Од тој запис се зачувани само делови и можат да се прочитаат имињата на следниве епархии Видинска, Кефалониска (Главенишка), Вериска, Ираклиска (Пелагониска), Скопска, Сардикиска ), Селасфорска (Деволска), Пелска и Призренска. Несомнено, епархии на Охридската Патријаршија биле и Морозвидска, Мегленска, Струмичка, Лариска, Навпатска, Драчка, Липљанска, Рашка, Сремска, Белградска, Браничевска, Нишка, Велбуждска. За меѓународно признавање на новото царство и патријаршијата, потребно е благослов од центрите на христијантвото- Цариград или Рим. Цариград не ја признава Самоиловата држава, па затоа тоа го сторува Папата Гргур Петти во година која не е точно утврдена (997-999 г.). Самоил ја зграбил круната од Рим (Extract from the book "Rulers of Bulgaria", Profesor Milcho Lalkov, Ph.D., Kibea Publishing Company, Sofia, Bulgaria).

За време на патријархот Герман, во Бугарија тојпрво го затекнал бугарскиот патријарх Дамјан, а после него доаѓа патријархот Глигориј (Църковен Вестник, Издание на Българската Православна Църква, Година 103, брой 9 и 10, София, 1-30 май 2003, наслов “Българските патриарси през Средновековието” Александра КАРАМИХАЛЕВА). Цар Самоил ја уништува бугарската патријаршија, ја сведува на ниво на Митрополија Бугарија, па Патријархот гг. Глигориј добива помала титула Митрополит и се упокојува во 1016 г. како „Митрополит Бугарски“; како таков се слави од БПЦ (види православен календар на Бугарската Православна Црква).

По пропаста на Самоиловото царство, Василиј Втори Македонецот ја намалува диецезата на Охридската Патријаршија само на Тема Бугарија т.е. на најголемиот дел од Македонија, Србија и Црна Гора. Бугарските историчари тврдат дека Охридската Архиепископија е бугарска црква поради тоа што нејзината надлежност била за ЦЕЛА БУГАРИЈА; но, под ЦЕЛА БУГАРИЈА се подразбира целата тема Бугарија, која не ја опфаќаше денешна Бугарија- Добруџа (византиска тема Паристрион, Мезија) и Тракија (византиска тема Македонија), кои тогаш беа потчинети на Цариградската Патријаршија. Диецезата на Охридската Архиепископија се простираше во Бугарија само на територијата која ја населуваа словенските племиња Торлаци и Шопи до градот Видин, што представува десеттина отсто од територијата на цела Бугарија. Тоа го потврдуваат и Хрисивулите на Василиј II, каде зборува за "бугарскиот народ" и епархиите на "цела Бугарија" која се простира од Срем, цела Србија, Косови делови од БиХ и Албанија, Црна Гора, чистословенските област на северозападна Бугарија до Видин и најголемиот дел од Македонија (Иван Снeгаровъ. "История на Охридската Архиепископия" Том 1. От основаването до завладяването на Балканския полуостров от турците, стр. 55-62). Од таму многу јасно се гледа дека под цела Бугарија се подразбира само византиската тема Бугарија, а бугарскиот народ е словенскиот народ од спомнатите територии, оти покрај него, спомнува и турци Вардариоти и власи, мислејки на Романците на север од Дунав.

Како што истакнав погоре, бугарските историчари тврдат дека Охридската Архиепископија е бугарска црква, бидејки била со диецеза на Цела Бугарија и се спомнува бугарскиот народ. Но, не може да прифатиме дека Србите, Црногорците, Македонците, Босанците се сите бугари, а дека Србија, Црна Гора, Македонија, Албанија и делови од БиХ представувале ЦЕЛА БУГАРИЈА, но не и правата Бугарија. Територијата на вистинска Бугарија потпаѓа под јуриздикција на Цариградската Патријаршија, освен неколкуте епархии во шопскиот и торлачкиот крај, кои останале под јуриздикција на Охридската Архиепископија. За да го оправдаат ова смешно тврдење, од бугарите ќе слушнете дека бугарскиот архиепископ Дамјан избегал во Самоиловото Царство и таму ја пренел својата патријаршија, но археолошки е докажано дека тој останал во Силистра. Гробот на Патријархот гг. Дамјан во 1994 г. е откриен на Силистра (североисточна Бугарија, 1000км оддалечен од Охрид) од страна на доц. др. Стефка Ангелова, дипл. археолог (Standard News, Sofia, ден 21.08.2001, наслов: „Археолози отвориха гроба на патриарх Дамян“, интервју со археолог доц. др. Стефка Ангелова).

Други пак сакаат да докажат дека Бугарскиот Патријарх Глигориј и македонскиот Патријарх Герман се еден ист Патријарх, но пак е тоа една голема лага, оти Св. Глигориј е канонизиран во светец и упокоен како Митрополит Бугарски, со смалена титула од Патријарх во Митрополит од самиот Цар Самоил и македонскиот Патријарх Герман.

Охридската Архиепископија цело време од 1018 г. па се додека е под византиска јуриздикција ја носи титулата "Архиепископија на цела тема Бугарија", но и вон византијската управа, кога архиепископи биле грци, за да докажат дека тоа е византиска црква со византиски титули.

Теофилакт Охридски, грк, родум од Еврип, е Архиепискот на Охридската Архипископија од 1090 г. до 1119 г. Познат е по тоа што го има напишано "Пространото Св. Климентово Житие" каде објаснува дека за него бугари се жителите на византиската тема Бугарија т.е. тоа се географски бугари. Теофилакт и самиот себеси се сметал за бугарин- жител на темата Бугарија, па во Пространото Житие на Св. Климент запишува "Св. Климент ни го предал НА НАС БУГАРИТЕ сето она што се однесува на црквата" (Пространото Житие на Св. Климент, Охридски ракопис во Румянцев музей во Москва. Збирката на Григорович под број 818, лист стр. 11-6 до ЗЗ-б. / Архивен институт на БАН (кутия III, папка IV.). Како што истакна и Божидар Димитров, Теофилакт стварно се титулирал како Архиепископ на Бугарија, но на тема Бугарија, област од Византија, а не на територијата на бугарското царство. Тој бил пастир на жителите на темата Бугарија, Македонците, Србите, Црногорците, дел од Босанците и Херцеговците- жителите на тема Бугарија, но не и на правите Бугари, кои тогаш живееле во тема Паристрион (Мизија, Загоре) и тема Македонија (источна Тракија).

Охридската Архиепископија го шири македонското име

Поданиците на Охридската Архиепископија ја сметале и чувствувале истата како Македонска и таа всушност го ширела македонското име, кое станало синоним за словен. Така, до 17 век, во сите територии кои биле под јуриздикција на Охридската Архиепископија е присутно македонското име, а тие територии биле нарекувани од нивните жители ПРЕДЕЛИ МАКЕДОНСКИ.

"Зборник" на Божидар Вуковиќ, подгоричанин од пределите македонски ( XVI век).

Првиот српско-црногорски печатар од почетокот на 16 век, Божидар Вуковиќ во сите свои книги се титулира дека е од Подгорица, во пределите македонски „грешни Божидар Вуковић, отачаством от Диоклитије јеже јест ва пределех мађедонских“ (Beograd, Arhiv Sanu, inv. br. 163, (Oktoih petoglasnik, Venecija, 1536, završeno 27. jula 1537. g. - Pogovor na l. 158`. ZIN I 486, Beograd. Narodna biblioteka Srbije, I 7, (Praznični minej, Venecija, 11. juna 1536 - 19. januara 1538. g.- Pogovor na l. 432 - 433`. ZIN I 494.). Но, не само Божидар Вуковиќ, туку и многу писатели од Босна, Херцеговина, Србија, Далмација, во периодот по душановото царство, своите земји ги сметаат за делови на Македонија.

Од кавадаречкиот првенец, г-н Васил Несторов, во 1916 г. бугарската окупациона армија одзела старопечатен "Тримесник", печатан во Шкодра-Скадар од некој г. Стефан, со следнава содржина: „ја свршив оваа Божја книга во лето Христово 1563, месец декември, на К.Д., пределите македонски, во родниот град Скадар...“ (ЦВА, ф. 40. оп. II, а.е. 935, л. 57-58).

И учените од шопскиот крај на денешна Бугарија, ја сметале својата татковина како дел од Македонија. Во 16 век се познати двајца учени шопи Јаков Крајков „от пределех македонских“ и Јаков „от Македоние“.

Првиот, на еден печатен псалтир запишал: „Аз Јаков от пределех македонских, од места зовом Софија, Крајков син... И аште кому која потреба, в’схоштет от светих книг, то вса сија сут принесена в места Скопје, у Кара Трифуна.“

Вториот, во 1566 г. поговор на печатен псалтир запишал: „Изидох от Македоние, отч’ства моего и в’нидих в западних странах близ Рим, в град Венетиа, и тамо обретох стари калапи Божидара... И аз убо, Јаков родом и от’чством бех иже в подкрили великие гори Осоговцеј, близ Коласискаго [Коласија е старото име на Ќустендил. - Забелешка на Скаловска.], от места нарицаема Камена Река“. (Радмила Угриновска - Скаловска, Записи и летописи. Скопје 1975. 87-88)
Првиот познат македонски книжар е Кара Трифун. Тој во Скопје во втората половина на 16-ти век во неговата „словенска книжарница“ (така стои во старите книги) ги продавал венецијанските изданија на Јаков Крајков, на Ј.Загуровиќ и други црковни книги.

Страница од „Часловот“ на Јаков Крајков, „от пределех македонских, од места зовом Софија“.

Според Скаловска: „Јаков, Крајков син од Софија и Јаков од Камена Река, село под Осоговската планина се печатарски трудбеници кои работеле во една од најстарите јужнословенски печатници на Божидар Вуковиќ во втората половина на 16 век.
___

Реф :
1- Охридски ракопис ,“Пространото Житие на Св. Климент’’, Румянцев музей , Москва
- Збирката на Григорович под број 818, лист стр. 11-6 до ЗЗ-б. / Архивен институт на БАН (кутия III, папка IV.)

https://documents-mk.blogspot.com/2009/06/10.html

House of Macedon

https://webcache.googleusercontent.com/search?q=cache:RQH5BJYNihcJ:https://issuu.com/petro_invictus/docs/the_house_of_macedon_to_begin_with+&cd=1&hl=en&ct=clnk&gl=mk

Glagolitic spelling for God

in the Glagolic name of god‟s son on earth: - Isus (i.e. Jesus), which also contains the earth/sky duality (proclaimed heresy8 by the Eastern and Western churches) on contrary to the supreme god‟s trinity (III). This abbreviated Macedonic form of the name of Isus allows us to see the special dualistic meaning, which, as being ecclesiastically forbidden isn‟t revealed in the corresponding Latin or other scripture forms, but nevertheless remained still preserved in some of the today modern Cyrillic letters: Г-Ѓ, I-И, К-Ќ, Н-Њ, Л-Љ, етс. Thus, the name of Jesus in the Glagolic constitutes a cycle, a full circle, and this indicates again the word of God: “I am Alpha and Omega, the beginning and the end, on the earth as in the sky.” The Glagolitic representation of the name of Jesus Christ appears then as a sort of an ideogram, which corresponds visually, i.e. ideographically, to what Christ says of himself in the Book of Revelation. It should be noted that the abbreviated form in itself is a sign of sacredness, only sacred names were written abbreviated in ancient writings. This way of writing was due to the primordial simplicity of the languages in the prehistoric times, when the primordial gods had short names, or were even forbidden to be pronounced (see the Mysteries of Kabiri), and syllables of their names were worn inscribed on different amulets or pendings: „Ma‟ (or „Mo‟)9 - the Great Mother Goddess, „Ea‟10 - the Watery God of Babilonia, „Ra‟ - the supreme Egyptian Sun God, „Tot‟(Thoth) - the Egyptian Moon God, etc.

source:

https://issuu.com/basilchulev1/docs/_glagoling__speaking__the_glagoliti

Власите или лажните Македонци

Кога се спомнува за тоа дека Ароманите се Македони:
Тоа посочување го негираме со две нешта :
- Уредувањето на семејството кај македонскиоте семејства
- Верувањето што постоело и постои во македонските семејства
Второво кога се спомнува за верата што била присутна меѓу Македонците во Македонија што била пред христијанството,се укажува дека Ароманите никогаш немале предхристијанска вера.
Се спомнуват остатоции укажуваат на остатоците од таа вера меѓу денешните Македонци .
Нешто што денешните тн Власи го немаат
Ова се посочува заради аргументирање на хронолошката присутност на Македонците како домородни и тукашни жители и што живееле на овие простори и тоа одсекогаш.
Се укажува на тоа како старото верување помага во создавањето на новото верување.
Тоа се прави заради повидливо увидување на идентитетот на Македонците денес .
Нешто е што нам денешните Македонци ни потврдува дека сме единствените претци на Македонците од древноста .
Освен верскиот аспект
-Првото за уредувањето на односите во македонското семејство ги спомнуваме преку за социлокиот аспект на македонското семејство што е организирано по принцип на матријархатот.
Принцип кој што ниту една заедница или народ присутен на Балканот не може да го посочи како аргумент плус во хронологијата за сопственото постоење.

Сегашните лажни Македонци и оние што подржувајќи ги одат во правец на придонес кон нивните тези како контра аргументи на ова што е испишано од мене , велат дека не биле папучари

Солун или Тесалоники

Околу називот Солун и преводите за него.

Во нашата Библија стои вака :

“Послание на Апостол Павле до солунјаните “ 1

Во англискиот превод стои :

"Paul's letter to the Thessalonians"2

Во францускиот превод на Библијата е запишано вака :

“La lettre de Paul aux Thessaloniciens 3

Кое е вашето мислење ?

Французите велат Салоника за Солун во прилиго дека е тоа така ја имаме сликата со натпис Salonique (слика 1 ) , а во францускиот превод на Библијата е преведено како Thesaloniciens , за жителите на Солун или солуњани што отприлика е исто како и во англискиот.

Англичаните за Солун велат Salonica , а во англискиот превод на Библијата стои Thessalonians ,што исто е превод за солунјаните.

Па како е можно тоа и според чиви граматички правила се формираат такви описи во Солун да живеат тесалонијци а не солунјани ?

слика 1

Грците велат постои натпис на камен (слика 2 ) на кој се чита :

Tessaloniki 5

слика 2

             Еве деталите околу плочата со натписот Тесалоника :

Вели вака :Испишано на основата на СТАТУА на Тесалоника , датирана во 2 век пред Исус ,пронајдена во околината на античкиот град Агора ,како дел од групата СТАТУИ на Александровото семејство . 5
англиски
English: Inscribed base of a statue of Thessaloniki, of the 2nd c. B.C., found in the area of the ancient Agora and part of a group of statues of the family of Alexander the Great. Inscription: ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΝ ΦΙΛΙΠΠΟΥ ΒΑΣΙΛΙΣΣΑΝ 5
грчки
Ελληνικά: Ενεπίγραφο βάθρο αγάλματος της Θεσσαλονίκης. Πρόκειται για τμήμα βάθρου με αγάλματα της οικογένειας του Φιλίππου Β΄, που είχαν στηθεί εκεί το 2ο αι. μ.Χ. Ένα από αυτά, σύμφωνα με την επιγραφή, εικόνιζε τη Θεσσαλονίκη, κόρη του Φιλίππου και γυναίκα του Κασσάνδρου, που έδωσε το όνομά της στην πόλη. Επιγραφή: ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΝ ΦΙΛΙΠΠΟΥ ΒΑΣΙΛΙΣΣΑΝ5

Од ова објаснување следи дека називот Тесалоники се однесува на некоја СТАТУА што не е прикажана , а манипулираат дека се работи за називот на Солун !Никој никогаш од нив не посочил никаков доказ дека ГРАДОТ се нарекува Тесалоники Ова што е од нив е само ефтин трик.Од статуа која ниту не е најдена во Солун или солунско ,туку кај Атина 6 !!!
:)))

Поздрав
Ова нивното е посесивно толкувње .Се нивно е такво.Пристрасни фалсификати .
Ајде да се потпреме на меморијата на Турците .Речиси 6 века владееле .Нивниот пристап бил и е : преведување на веке постоечките имиња и називи .Ономастика, хидроними, топоними .Ќе преведат на турски ,ама постоечкиот назив нема да го заменат со нов и измислен назив.Ќе преведат прилагодувајќи ги називите на себе.Кочанско има еден планински врв познат како Суктан тепе.
Или по турски Царев врв , бидејќи превеле постоечкиот назив.
Демир Капија - Железна Капија
Тирана , сега во Албанија - Трново
Горица - Корица
Белград - Берат

За Солун читаме дека французите користат зборот Salonique.
Зошто ?
Затоа што се сретнале со турскиот назив Селаник за Солун.
Ова ќе рече дека Турците превеле збор во Селаник и тоа е без она Те од почетокот на зборот.
Тие кога освоиле Македонија превеле еден назив , оној на македонскиот најголем град и преводот го прилагодиле кон својот турски јазик ,а почнува со С , а не со Т .
Баш интересно како се нарекувал градот што тие освоиле ?Или по турски Царев врв , бидејќи превеле постоечкиот назив.Демир Капија - Железна КапијаТирана , сега во Албанија - ТрновоГорица - КорицаБелград - Берат
За Солун читаме дека французите користат зборот Salonique.Зошто ?Затоа што се сретнале со турскиот назив Селаник за Солун.Ова ќе рече дека Турците превеле збор во Селаник и тоа е без она Те од почетокот на зборот.Тие кога освоиле Македонија превеле еден назив , оној на македонскиот најголем град и преводот го прилагодиле кон својот турски јазик ,а почнува со С , а не со Т .Баш интересно како се нарекувал градот што тие освоиле ?
Извор :

____

1-http://svetopismo.pravoslavie.mk/nov-zavet/prvo-poslanie-apostol-pavle-solunjanite/

2- https://www.britannica.com/topic/letters-of-Paul-to-the-Thessalonians

3- https://www.aelf.org/bible/1Th/1

4- https://en.m.wikipedia.org/wiki/Thessalonike_of_Macedon?fbclid=IwAR0T-DeueZga6cHt2hLLlf6JGAHFTT-ktMTuGSnn00KRBR3yCDpoBvuxtRI 5- https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Thessaloniki-ancient_inscription.png#mw-jump-to-license 6-https://www.google.com/maps/place/Ancient+Agora+of+Athens/@37.9747852,23.7178501,16z/data=!3m1!4b1!4m5!3m4!1s0x14a1bd22f5097987:0x422934da31aa5dc8!8m2!3d37.9746507!4d23.7219716

Womb Symbolism - Rams Head

This is the latest meme that's turning up in news feeds on Facebook.
As with all meme's, it's a double edged sword.  On one hand it's a bit funny.. the coincidence, the underlying stereotypical symbolism... the connotations towards PMS/PMDD.  On the other hand, it could be seen as narrow minded, poking fun, creating a negative view of a woman's sacred time.

I find myself agreeing, as the similarities are glaringly obvious, but the use of the Satanic rams head, gives the viewer an immediate response that the womb is some kind of evil.  That in turn, being a woman is like being the devil.  This really encourages a negative view of the womb and menstrual cycle.

If we look at the womb, we see it does in fact look like a ram's head.  No problem there.
The problem comes with the use of the word Satanic and the image of the rams head that's been chosen in the picture above.

If we look at the symbolism of a ram's head, we can see there is good reason for it to be connected to the womb, and historically, it has connections with women.  All of this history and symbolism was in place WAY before the dawn of satanism and the rams head being used to represent Satan.  The pagan origins of Satan and the rams head come from things a lot less sinister.

Ancient civilisations were polytheistic and believed in many gods.  Many worshipped animals as they believed gods and goddesses could shape shift into animal forms.  The Sumerians (4000-2000BC) had huge flocks of sheep.  Sheep gave them food, warmth, work, trade.. if it weren't for the sheep, they would not have been able to sustain themselves.  They worshipped sheep goddesses and gods, who helped protect, watch over and ensure healthy sheep.  Whats really interesting about this, is the Sumerians developed the first ever form of writing, known as cuneiform.  Cuneiform is thought to be the origin of the word cunt... another feminine word that has been tainted and misused over the years.

The Egyptians valued sheep and also worshipped ram's headed gods.  Their most important god, Khnum, was said to have the head of a ram.  It was believed Khnum had created the Nile, and the whole of the universe from a single egg.  Rams heads have also been connected to neolithic shrines in Turkey.

The Greeks and Romans used sheep in their rituals, and often sacrificed these animals as a gift to their gods.  You can read more about sheep in Religion and Mythology here http://www.think-differently-about-sheep.com/Sheep%20_In_Religion_and_mythology.htm

More modern day uses include the Christian lamb of God, and the Satanic ram's head.


I don't really need to go into detail about all the negative views of the rams head as I would say that most have heard of, or seen images like the one above along with, 666, number of the beast, inverted pentacles, heavy metal.  I have to say that many of these views have been created and perpertuated by Christians themselves, and to me, Satanism adopted, or you could say, were given, a symbol to use that symbolises darkness.  If you want to see how fanatical people can become about this symbol, just check out this page (if you can stomach it) http://www.jesus-is-savior.com/False%20Religions/Wicca%20&%20Witchcraft/pentagram.htm


I would have to write a whole other blog about the pentacle, but it's fair to say that it has many many other uses and significances other than the Satanic one. http://en.wikipedia.org/wiki/Pentagram

So.. how can we turn the original image above, and it's negative connotations around?

The womb, and it's similarity to the rams head is one of power and reverence.

Far from being something to be scared of, it is a symbol to be proud of.  The 5 pointed star, pentagram, represents the 5 senses, the 5 elements
- earth, air, fire, water and spirit, and a circle around them means unity, wholeness, infinity, the goddess, and protection.  A circle brings them all together creating a pentacle and binds them.  In it's inverted state, as represented by the rams head, we see the shadow side.

The 'one point up' pentagram, represents spirituality over the material, whereas the 'two points up' or inverted pentagram, represents the material and physical world, ruling over the spiritual.  It's the balance between both states that it required while we remain on this planet.

There is no purely good, or purely evil.  Everything in life can be good or bad.  The 'bad' is often not bad at all, but could be seen as a challenge, a test, a part of us that we have to learn from and heal.

So, maybe this symbol in connection to the menstrual cycle, womb and the Goddess, means we should look at the gifts held within the darkness of our cycles.

Other symbolism includes the astrological sign Aries, the ram.  It is the first sign of the zodiac, and is a fire sign.  It represents power, force, virility, masculine energy, protection, fearlessness and youth.  Aries, March 21st - April 20th rules over the springtime.  The coming out of winter into a new cycle.  This would represent pre-ovulation and the first signs of ovulation.  This time of year, around the Spring Equinox, represents new beginnings, a new cycle and life returning to the earth.

Just look at the symbol for Aries... remind you of anything?

In a woman's cycle, this is the time when energy and ideas build, when life becomes more focused on the outer world and less on the inner world.  It is a firey time, full of new growth and and a returning warmth.

With the darker connections, it would suggest a need to release your demons.  This time of growth lasts such a short time, if we get too selfish, too quick tempered, impulsive and impatient (all negative traits of Aries) we will miss the opportunities this time brings us.  If we are to reap the benefits of the Ariean energy, we need to develop the positive traits of Aries, such as being adventurous, energetic, pioneering, courageous, enthusiastic and confident.

An excellent overview of the Aries energy and traits can be found here http://www.cafeastrology.com/zodiacaries.html

by http://www.miguelcoimbra.com

The planet associated with Aries is Mars, the RED planet.  The masculine planet, that represents the God of War.  Again, the shadow side that can try and drag us under during our menstrual cycle can come out with a violent, powerful rush of male energy.  We are in fight mode, even when we may ot need to be.  Controlling this energy can take a bit of practice.

The Greek god Pan, is often referred to as an origin for the rams head too.  Think of Mr Tumnus in The Lion, Witch and the Wardrobe.  In Pagan symbolism, Pan is the god of the wild, shepherds and flocks, nature, of mountain wilds, hunting, music, libido and fertility.  His season is spring and he is associated with the Mother Goddess.

Cernunnos, a Celtic god, is known as the horned god or god of the animals, and is often pictured with a horned or rams headed serpant.  Differing from the rams head, Cernunnos is said to have the antlers of a stag.  Antlers renew themselves unlike horns, so we could see a symbolism there, with the renewal of the womb every month.  There is also significance with the horned snake.  Snakes were always seen as a symbol of fertility, for obvious phallic reasons, and they also represent death, rebirth and regeneration (symbolised in the shedding of the skin).  Yet another very close symbol to the menstrual cycle. http://www.manygods.org.uk/articles/essays/Cernunnos.shtml

During my research for this article, I came across this image.

There are very few mentions of Goddesses or women with horns, yet this french painter Jean-Leon Gerome (1824-1904) pictured a woman with horns.  The painting is called The Bacchante.
A Bacchante is a priestess, or follower of the God Bacchus.  It appears to be quite hard to find out much information about the Bacchante, but this is a good resource http://www.wisegeek.com/what-is-a-bacchante.htm  Bacchus (Roman) is known to be the God of the grape, wine, lust, sex and revelry.  His Greek name is Dionysus.  Dionysus had his own equivalent of Bacchante.  The women who followed Dionysus were called the Maenad.
Both the Bacchante and the Maenad were seen as wild women.  Crazed, mad and ferocious.
Maenad translates into the 'raving ones'.

They were said to " be sent into a state of ecstatic frenzy by Dionysus, through a combination of dancing and drunken intoxication. In this state, they would lose all self-control, begin shouting excitedly, engage in uncontrolled sexual behavior, and ritualistically hunt down and tear to pieces animals — and, at least in myth, sometimes men and children — devouring the raw flesh. During these rites, the maenads would dress in fawn skins and carry a thyrsus, a long stick wrapped in ivy or vine leaves and tipped by a cluster of leaves; they would weave ivy-wreaths around their heads, and often handle or wear snakes" (sourced from http://en.wikipedia.org/wiki/Maenad)

With all this it is easy to see where a negative view of a rams head may come from.  I don't know why the artist has connected The Bacchante to the rams head, but in doing so, he automatically draws on the deeper feminine meanings.  In this painting, I believe the woman was pictured with horns to represent her wild side.. as the title also suggests.  She looks quite innocent, her bare shoulder hints at promiscuity.. but look closer and she is also wearing animal fur.  This woman is not all she seems, if the myths of the Bacchante are to be believed.

Maybe Bacchus/Dionysus represents our hormones... driving us mad, intoxicating us to the point of frenzy...  there are definitely clear connections between the implications of the rams head and a woman's wildness, and many more positive views than negative.  What stands out is it is not the woman or womb that is evil or deviant, but the outside influence of Bacchus and his wine.

So when someone comments on how our womb's look just like a satanic rams head, and how funny it is that women tend to go crazy or mad at that time of the month, just point them in this direction. 
It is a cheap shot to poke fun at PMS or the troubles some women go through with their cycles.

Far from being Satanic, it is SHAMANIC.  Look at the ram as a power animal, and learn from it's traits and personality.  There is much to be learned from he ways of the creatures we share the earth with.

I would reply to the image at the top of this post with the image below...

Feel free to share from my Facebook page www.facebook.com/naturalshaman and remember to LIKE if you haven't already!

Do have a similarity 
https://www.google.com/search?tbm=isch&sxsrf=ACYBGNSvTWhRQyiNvzfabRzLAlKGL7dE1Q:1573769597915&q=open+snake+mouth+ad&spell=1&sa=X&ved=0ahUKEwi75N3O3OrlAhUMJhoKHe-cBpkQBQhLKAA&biw=1366&bih=625&dpr=1
____
Link :

https://naturalshaman.blogspot.com/2012/10/womb-symbolism-rams-head.html

Psalm

 Псалми Поење Испоил Испеал Кога сме кај овие како светилник во живот опеаниве мудрости и совети за практично живеење,да се навратиме и на можното потекло и значење на употребениов за нас необичен термин. -Псалам можно значење и потекло . Велат вака : Изговорен со нечујно п ,потекнува од грчкиот збор псалмос со значење на " песна испеана на харфа " Како корен за зборот посочуват psallein  The word psalm, which is pronounced with a silent p, comes from the Greek word psalmos, "song sung to a harp," and its root, psallein, "play a stringed instrument." While they're not often backed by a harp these days, psalms are frequently sung with musical accompaniment in churches and temples. Еврејскиот вели вака : Испеана молитва What does the word psalm mean in Hebrew? Psalm 145, and many others, has the designation tehillah (תהילה; ὕμνος), meaning a song of praise; a song the prominent thought of which is the praise of God.  The word psalm, which is pronounced with a silent p, comes from the Greek word psalmos, "song sung to a harp," and its root, psallein, "play a stringed instrument." While they're not often backed by a harp these days, psalms are frequently sung with musical accompaniment in churches and temples. https://www.vocabulary.com/dictionary/psalm

Слава -можно потекло и значење на терминот

Дали претпоставениот корен *klew а кого велат бил грчки,можеби  е корен за зборот слава ?

Да согледаме
Лнгвистите велат вака , потеклото му е во ПИЕ  корен со значењето *kleu 1- да се чуе
Објаснувањата им се дека :
Како корен учествува во формирањето на цели или е присутен како дел од зборовите It forms : ablaut; Cleon; Clio; Damocles; Hercules; leer; list (v.2)
"hear,harken;" listen; loud; Mstislav; Pericles; Slav; slave; Slavic; Slovene; Sophocles; Themistocles; umlaut; Wenceslas; Yugoslav.
потоа во името Клеопатра 2

Дали е тоа така ?

ако одиме буква по буква
С -Слава
К- klew
G -Glo-ry
помените кои ги согледуваме се логични :
к>с
с - з -изедначување по звучност
пр.Смена -*Змена,Замена
з<Γ или Г е трет палатал од з
пр.во нашиот мајчин ИзлеЗ -излеГува -влеЗ влеГува
Но овие сличности меѓу збрпвите упативаат кон еден корен
И ако лингвистоте го претпоставуваат во коренот *klew, се запрашуваме од каде тогаш овој претпоставен корен и кое би можело да му е неговото првобитно значење
поаѓајќи дека постои поврзаност во се така и во ова , од агол на македонскиот јазик терминот слава би можело да се согледа во глаголското дејствие поклонување
Зошто ?
Затоа што со поклонување искажуваме нечија слава
поклонување или по старо клањане
Кога кланјаме се заветуваме , се заколнуваме се колнеме
Девијациите би биле вака :
Poklonuvanje
Klanjnanje
Klanja
Kla -nja
Kla-> Klo
Kolne swearing
Kol
Klo - *kloW - *klew

*Klow
k->s
*Slow- Slowa -Slovja -Slava

*Slow
s->z ->g
*Glow- Glo-ry

Во денешниот грчки за колнење се употребува вака swearing, oath taking :ορκωμοσία >orkomosia ,όρκος βλασφημία blasofhmia , што не е ниту приближно до *klew
_____



Извор :
1-https://www.etymonline.com/word/*kleu-#etymonline_v_52898

2- https://www.behindthename.com/name/cleopatra?fbclid=IwAR3l4mYDtvLOuHwqEcU3VC7_j26BCHVD8taTJJNhEapIBJV879lWvidg2kw
*kleu- 

Proto-Indo-European root meaning "to hear."

It forms all or part of: ablaut; Cleon; Clio; Damocles; Hercules; leer; list (v.2) "hear, harken;" listen; loud; Mstislav; Pericles; Slav; slave; Slavic; Slovene; Sophocles; Themistocles; umlaut; Wenceslas; Yugoslav.

It is the hypothetical source of/evidence for its existence is provided by: Sanskrit srnoti "hears," srosati "hears, obeys," srutah "heard of, celebrated;" Avestan sraothra "ear;" Middle Persian srod "hearing, sound;" Greek klyo "hear, be called," klytos "heard of, celebrated," kleos "report, rumor, fame glory," kleio "make famous;" Latin cluere "to hear oneself called, be spoken of," inclutus "renowned, famous;" Armenian lu "known;" Lithuanian klausau, klausyti "to hear," šlovė "splendor, honor;" Old Church Slavonic slusati "to hear," slava "fame, glory," slovo "word;" Old Irish ro-clui-nethar "hears," clunim "I hear," clu "fame, glory," cluada "ears," Irish cloth "noble, brave;" Welsh clywaf "I hear," clod "praise, fame;" Old English hlud "loud," hlysnan "to listen, hear," hleoðor "tone, tune;" Old High German hlut "sound;" Gothic hiluþ "listening, attention."

From the Greek name Κλεοπατρα (Kleopatra) meaning "glory of the father", derived from κλεος (kleos) "glory" combined with πατηρ (pater) "father" (genitive πατρος), This was the name of queens of Egypt from the Ptolemaic royal family, including Cleopatra VII, the mistress of both Julius Caesar and Mark Antony. After being defeated by Augustus she committed suicide by allowing herself to be bitten by an asp. Shakespeare's tragedy 'Antony and Cleopatra' (1606) is based on her.2

Mosaic with Alexander the Great as a boy

Mosaic with Alexander the Great as a boy

Mosaic, 4th century B.C.
From Baalbek, Lebanon
National Museum of Beirut
Alexander the Great as a boy with a Nymph
This mosaic from Baalbek-Soueidie shows the newborn Alexander the Great being bathed in a circular fluted basin by a female figure labelled ‘Nymphe’, while his mother Olympias reclines on a bed watched by an attendant. All the figures in the mosaic have name-labels, a common characteristic of mosaics of the Greek East of the third to fifth centuries. In this case the name-labels seem to serve an obvious and important purpose: how otherwise is the viewer to recognize the scene as the birth of Alexander rather than Achilles or Dionysus. At the same time the borrowing of the iconographic schema hints at analogies between Alexander, Achilles and Dionysus.

https://historyofmacedonia.wordpress.com/2016/01/03/alexander-nymph/