"- Една нација може да ги преживее своите будали, па дури и амбициозните. Но не може да го преживее предавството однатре. Непријателите на портите се помалку застрашувачки бидејќи се познати и отворено го носат знамето. Но предавникот се движи и итро шепоти низ уличките, а се и слуша во салите на самата влада. Самиот предавник не личи на предавник; тој зборува слично како неговите жртви, ги носи нивните лица и нивните аргументи и лежи длабоко во срцата на сите луѓе. Тој ја уништува душата на нацијата, работи тајно и непознато во ноќта за да ги поткопа столбовите на градот. Го инфицира телото на политиката за повеќе да не може да постои. Од убиецот човек помалку се плаши...
Thursday, June 28, 2018
Tuesday, June 26, 2018
Последици од теоријата за доселување на Словените
Видувањата на аналитичарот Александар Станковски гостин во емисијата „Отворено студио„ на ТВ Нова со новинарот Слободан Томиќ, околу Словените и учењето за нивното доселување од североисточниот Зад Карпатски венец кон југ исто така ги согледувам дека се со обратен правец од југ па наоколу.
Последиците од таа кај нас сеуште официјална наука за некакво доселување што е прифатено како аксиома во умовите на оние што истото го проповедат , се следниве :
- Откако се застанало на тезата дека Словените се дојденци , поради геостратегиските позиции на Царска Русија,дека тргнати се од зад Карпатите ,па на Германија па на остатокот од Западот ,се случуваат следните нешта .Словените се третираат како туѓ елемент кој е дојден на територија која не била нивна ,па таа територија започнува да бидува предмет на повторно присвојување .Овој пат освојувањето на терироријата на Словените како цел се одредува не Царска Русија ,која со таа теза се наметнува како мајка заштитника на сите Словени , туку од страната на империјалистичките сили на западниот Капитал и неговата воена геостратегија за ширење ..
Така за последица согледуваме намалување на територииите на лужичките Срби се до нивно речиси исчезнување,каде вече создадените германски кнежевста се шират ,па воспоствавувањето на Австрија врз она што се викало Картагина ,Истра со сегашните именувања на Бенешка Словенија па Јулијска во Италија,па создавањето на Грција и Албанија на Балкан.Последиците повеќе од видливи .Принципот е тој
Откако се заврши со Индијанците од Америките , територијата им беше населена со доселеници од сиот Свет.
Најпрвин била прогласена за слободна територија за да потоа биде присвоена од дојденците.
Така било и со територијата на Абориџините .
Односот на освојувачите спрема освоените е типичен Господар -роб однос при штонаучната мисла во теоријата се става во улога напромотор на некакви дотогаш непостоечки вредност односно обезвреднувања на домородното население.Дали на пример знаевте дека речиси вчера , Абориџините одноисно вистинските домаќини на Австралија успеале , внимавајте успеале да се изворат за сопственото право да се наречат - ЛУЃЕ .
Зошто ?
Затоа што биле третирани нешто како суштество што било повиско од животните а пониско од човек .
И со териториите на цела Африка е ист таков и пристапот и односот .
Отука и не изненадуваат дефинициите за терминот Словен на кој што освен значењата на народ,хронолошки со тек на времее ги има и сите можни постоечки најниски вредносни и му се додааваат се понови и пониски значења со кои можело да се опише некој човек како на пример ; “развратници ,дивјаци, неуредни излитени ,невнимателни ,несовесни ,гадни ,валкани, развратници , неморални курваришта’’ ...1
____________________
Извор :
1- https://www.etymonline.com/word/sloven
Ете сега и ние сме територија .
Територија на Северна односно Територија Северно од Македонија , која веројатноста да одмине судбината на сите досега е рамна на нула.
Затоа и наидова реализација на создавањето на привремена федерализација од две федерални едники кои ќе се припојат кон Исток и кон Запад .
Буквица писмо
Браво...оваа азбука се викала Буквица...еве што пишал Мавро Орбини во неговата книга Кралството на Словените: “Првото словенско писмо се викало буквица и уште одамна е пронајдено од Св.Јероним.Сега Кирил воведува и друго писмо спред него наречено кирилица ’’, 1
Prvo slovensko pismo, zvano bukvica, već davno je bio pronašao sv. Jeronim. Sada Ćiril uvodi i drugo pismo, po njemu nazvano ćirilica . - (Mavro Orbini, Kraljevstvo Slovena 1601 godina, str 6)
_____________________
Извор :
1- Марво Орбини ,Кралството на Словените ,1601 год, стр...6
Напишано од
линк :
https://www.facebook.com/adam.volynets/posts/10213775444513894
Prvo slovensko pismo, zvano bukvica, već davno je bio pronašao sv. Jeronim. Sada Ćiril uvodi i drugo pismo, po njemu nazvano ćirilica . - (Mavro Orbini, Kraljevstvo Slovena 1601 godina, str 6)
_____________________
Извор :
1- Марво Орбини ,Кралството на Словените ,1601 год, стр...6
Напишано од
линк :
https://www.facebook.com/adam.volynets/posts/10213775444513894
Thursday, June 21, 2018
Околу фразата за многу години
За многу години
по нивно се вели :
εἰς πολλὰ ἔτη
Зошто ?
пристапот е дека кај нив се добива алгоритам или нов збор од веќе постоечкиот во нашиот јазик.
Зборовите многу и полно имаат исто значење.
Кога од полно ќе се одземе буквата Н се добива
Полно
Пол(-н)о
*Поло
*Пола
запишано со ортографијата
πολλὰ
За вториот збор
година , кај нас во употреба е и зборот лета
За многаја лета
За многу години
Кога од зборот Лето ќе се одземе буквата -л се добива
Лета
(-Л)ета
*Ета
и испишуваат со ортографијата
ἔτη
Нивното "поли ети "
е од јазикот кој денес има во употреба два вида на изразување
За многу години
за многаја лета
и во контес на тоа благословите за бериќет со употребата на
полно ...
Со полно да е
С полај ..... Според внимавајте,според правилата на лингвистиката кон кои се придржуват и лингвисите и јас се вели вака.
“Правило е дека се приметува постоење на кратење на букви кај зборовите.
Најприметно е кратењето на постоење на буквата - с ...’’
При што никој од лингвистичарите незнае да објасни зошто е тоа така.
Во примеров со зборовите за кои се дискутира ,посочувам кратење на букви.
Во едниот збор се крати буквата - н
во вториот буквата - л
Тоа се аргументите со кои настапувам. Во анализирањето на терминот Слово стигнавме до сонание дека буквата - в се заменува со буквата -г па од Слово се стигнало до алгоритмот Логос Ако примерот за оваа в-г промена се примени во зборот Лето би било интересно да стигнеме да согледаме варијацијата за тој збор . Лето л->г *Гето т->д *Гедо Годо Год Значи од зборот лето се добива лингвистигчи сосем исправно зборот год, при што она што ние го имаме усвоено како збор и гласи година е кованица која е составена од именката + наставка Год+ина Година
е од јазикот кој денес има во употреба два вида на изразување
За многу години
за многаја лета
и во контес на тоа благословите за бериќет со употребата на
полно ...
Со полно да е
С полај ..... Според внимавајте,според правилата на лингвистиката кон кои се придржуват и лингвисите и јас се вели вака.
“Правило е дека се приметува постоење на кратење на букви кај зборовите.
Најприметно е кратењето на постоење на буквата - с ...’’
При што никој од лингвистичарите незнае да објасни зошто е тоа така.
Во примеров со зборовите за кои се дискутира ,посочувам кратење на букви.
Во едниот збор се крати буквата - н
во вториот буквата - л
Тоа се аргументите со кои настапувам. Во анализирањето на терминот Слово стигнавме до сонание дека буквата - в се заменува со буквата -г па од Слово се стигнало до алгоритмот Логос Ако примерот за оваа в-г промена се примени во зборот Лето би било интересно да стигнеме да согледаме варијацијата за тој збор . Лето л->г *Гето т->д *Гедо Годо Год Значи од зборот лето се добива лингвистигчи сосем исправно зборот год, при што она што ние го имаме усвоено како збор и гласи година е кованица која е составена од именката + наставка Год+ина Година
Macedonia lost its position – Alfa TV releases exclusive negotiations documents
The UN documents show that they have not been negotiated at all because the world organization had determined that they cannot be subject to negotiations.Документите на ООН прикажуваат дека за нив (идентитетот и јазикот ) воопшто не се преговара бидејќи Светската Организација утврдила дека не можат да бидат предмет на преговори..
Macedonia is the only country in the world that has accepted a foreign country to change its Constitution, and thus the full identity of the nation, citizens and culture. Alfa TV has exclusively found out unpublished documents from the name negotiations. They reveal whether the prime minister and the government speak the truth when they speak of huge success in preserving the Macedonian identity, naming of the nation and language.
What were the positions of Macedonia and Greece regarding the language and the nation, for which Zaev now claims that a great victory has been won.
The UN documents show that they have not been negotiated at all because the world organization had determined that they cannot be subject to negotiations.
UN Security Council document dating from 13 August 2001
The Security Council gives a confirmation of the Macedonian identity and it is clear that it is now being manipulated with a huge historic victory and protection of our identity, which no one could have taken from us if the Macedonian side was at least somewhat reasonable.
The 2008 negotiating materials show the absurd situation in which Macedonia lost a battle already won. They clearly state that the name of the nation is Macedonian, and the language is Macedonian. This is very important, because the language and the adjective as well as the nationality are not subject to negotiations. According to the UN remark, they should not be part of a formal agreement at all.
Since then, according to the UN, Greece has no room to oppose the use of “Macedonian” for so-called identity issues on a non-exclusive basis, something that the Prime Minister now shows us as a great victory, although he practically agreed to break the UN’s position by accepting the double formulation of Macedonian and citizen of the Republic of North Macedonia.
The documents show that Macedonia has accepted all the requests of Greece, and didn’t hold any of its positions built since 1991. In this context, the erga omnes principle is one of the biggest absurdities in the whole package.
Not only did Macedonia accept the classical definition of erga omnes used in international communication, but also agreed to extended use, which has not been noticed in the history of international law so far.
http://english.republika.mk/macedonia-lost-its-position-alfa-tv-releases-exclusive-negotiations-documents-photo-video/
Sunday, June 3, 2018
Dead sea Scrolls
Lингвистиката како и историјата се помошни науки кои ќе придонесат во осознавањето на тематиките .
А како е со генетиката ?
Роко ,
нели имаше еден текст од тебе кој говореше за генетското потекло на Аппостолот Лука,па се лоцира сегашниов ни Балкан како место од каде тој потекнува .
Тој според изворите исто информира за Словото.
И тука имаме непознати нели
Евреите немаат Слово , немаат логос .
И она со нивниот јазик е некаков збир од нелогичности во толкувањата. Им бил загубен ,па некој пред сто години го реконструира, за да така обновен се прогласи за официјален во Израел.
Писмото што го користат е некоја форма на арменско кое било во употреба во Азија , додека тие биле под ропство во Вавилон.
Ова може и да значи дека сега го користат писмото на своите господари од кои биле поробувани .
Кумранските списи , за кои се вели дека се испишани со такво писмо не пишуват ништо за Новиот Завет
Languages
Most of the scrolls were written in Hebrew, about 130 in Aramaic, and 27 in Greek (Penner, 174).
https://brianwdavidson.com/tag/logos/page/2/
http://homermakedon.blogspot.com/.../genetic...
А како е со генетиката ?
Роко ,
нели имаше еден текст од тебе кој говореше за генетското потекло на Аппостолот Лука,па се лоцира сегашниов ни Балкан како место од каде тој потекнува .
Тој според изворите исто информира за Словото.
И тука имаме непознати нели
Евреите немаат Слово , немаат логос .
И она со нивниот јазик е некаков збир од нелогичности во толкувањата. Им бил загубен ,па некој пред сто години го реконструира, за да така обновен се прогласи за официјален во Израел.
Писмото што го користат е некоја форма на арменско кое било во употреба во Азија , додека тие биле под ропство во Вавилон.
Ова може и да значи дека сега го користат писмото на своите господари од кои биле поробувани .
Кумранските списи , за кои се вели дека се испишани со такво писмо не пишуват ништо за Новиот Завет
Languages
Most of the scrolls were written in Hebrew, about 130 in Aramaic, and 27 in Greek (Penner, 174).
https://brianwdavidson.com/tag/logos/page/2/
http://homermakedon.blogspot.com/.../genetic...
Thursday, May 3, 2018
Селевкид -можно значење на името
Околу можното значење на ова име читаме дека е со непознато значење.
“Латинизираната форма (Seleukos),исто како и грцизираната Σελευκος се без значење.
А тој како генерал на Александар од Македон, по смрта на својот водач создал едно големо Царство кое било наречено според неговото име и со кое владеела една цела лоза од негови наследници .
Σελευκος (Seleukos), of unknown meaning
Latinized form of the Greek name Σελευκος (Seleukos), of unknown meaning. This was the name of one of Alexander the Great's generals, who established the Seleucid Empire in Western Asia after Alexander's death...1
Σελευκος
Latinized form of the Greek name Σελευκος (Seleukos), of unknown meaning. This was the name of one of Alexander the Great's generals, who established the Seleucid Empire in Western Asia after Alexander's death...1
Σελευκος
Σ-> Ч
*Челевкос
ЧЛВК
Человек
Човек
Tuesday, April 24, 2018
Sunday, April 22, 2018
Македонците се Планинци ,можеби поради
Германско-македонски речник Македонско-германски речник
Германско-македонски речник
| D G Inländer (m) |
1. тукашен
|
2. државјанин
| |
http://makedonisch.info/word/Inl%C3%A4nder
Thursday, April 19, 2018
Да се забрани употребата на името Македонија
рофот Ламсдорф се договорил со Австро-Унгарија да не се употребува терминот Македонија, кој асоцирал на политичка единица, туку наместо Македонија да се употребува терминот „трите турски вилаети“
Руската дипломатија барала да не се дозволи да се употребува името Македонија, туку името „трите вилаети“ - Солунски, Битолски и Скопски. „Грофот Ламздорф, на 7 февруари 1903 година, му испратил тајна телеграма на кнезот Урусов во Париз со која му наложил да го запознае министерот за надворешни работи на Франција Делкасе, дека со Голуховски (министер за надворешни работи на Австро-Унгарија) се спогодиле, веќе, да не се употребува терминот Македонија, кој асоцирал на политичка единица, туку наместо Македонија да се употребува терминот „трите турски вилаети“, а наместо терминот Македонци да се употребува терминот „христијанско население на трите турски вилаети“, бидејќи Македонците, според Ламздорф, не суштествувале како одделна националност“, објаснува Поповски, повикувајќи се на руските архиви. Под притсок на руската дипломатија султанот, наоѓајки и сопствени интереси издал заповед со која категорично им се забранувало во претставките и соопштенијата поврзани со работата на царските вилаети на Румелија (во која спаѓала и Македонија) да се употребува името Македонија.
ЗАД ПОДЕЛБАТА НА МАКЕДОНИЈА СТОЕЛА ЦАРСКА РУСИЈА
Руската дипломатија ја предопредели судбината на Македонија, вели д-р Владо Поповски
Пишува: Виктор Цветаноски
Наспроти македонските стремежи за создавање на сопствена држава, Царска Русија планирала и настојувала Македонија и нејзиниот народ да ги подели или да ги приклучи кон една балканска држава. Тие настојувања се јавиле уште од крајот на 18 век и траеле се' до поделбата меѓу Србија, Бугарија и Грција. Таа никогаш не ги земала предвид ниту македонските интереси, ниту стремежите на македонските субјекти. Напротив, нејзе и бил трн во око македонското револуционерно движење. Таквиот нејзин однос кон македонското прашање остави најдлабоки траги предопределувајќи ја судбината на Македонија и на македонскиот народ. Ова се сознанијата до кои може да се дојде врз основа на најновите докуменити од руските архиви.
„Русија, во својата балканска политика, најпрво, Македонија ја вклопуваше во нејзиниот проект за Голема Грција, потоа, до 1870 година, во проектот на Голема Србија – од Дунав до Места – а по 1870 година во Голема (Санстефанска) Бугарија. На крајот, разочарана од неблагодарноста на владите на тие државички и соочена со противењето од другите европски сили; соочена со нереалноста на тие проекти, Русија зазема радикално подруг курс – курс кон делење на Македонија во корист на балканските држави (на Србија, Бугарија и Грција) под контрола на својата политика и во склад со своите државни интереси“, вели д-р Владо Поповски кој ги проучува документите од тоа време.
Според него, Царска Русија до појавата на Македонската револуционерна организација презела неколку драматични и крути чекори со кои оневозможила било какви изгледи за успех на македонскиот фактор за негово црковно, политичко и државно обособување. Таа решително го притиснала султанот да не дозволи каква и да е процедура и перспектива на Македонците за црковна еманципација од Патријаршијата и од Егзархијата, за обнова на Охридската архиепископијата, или за Унија со Ватикан во настаните од 1872-1874 година. Под притисок на самиот император, руската окупациска војска во Бугарија подготвил војничко задушување на Кресненското востание, а во 1886 година започнала да го разработува планот за постигнување сојуз на балканските држави во чија основа стоела делбата на Македонија. Од тогаш па натаму, Русија воспоставила контрола над политичките процеси на Балканот и специјално над тие во Македонија.
“Посебно, по појавата на Македонската револуционерна организација Русија стана мошне сензибилна кон македонските настани знаејќи, без пардон, да го спречи несаканиот развој на ситуацијата во Македонија или, во интерес на својата политика, да внесе нови моменти во таа ситуација кои, спонтано, воопшто не би се развиле“, подвлекува д-р Поповски.
Нејзиниот курс за делба на Македонија таа настојувала да го обезбеди од непредвидени и несакани настани и процеси, а таков, не толку непредвиден, колку несакан процес, бил развојот на македонското ослободително движење во ликот на Македонската револуционерна Организација (ТМОРО, ВМОРО, ВМРО).
„Македонската револуционерна организација која се афирмира како општ и суверен представник на македонското население за создавање посебна македонска држава, со самото тоа, за рускиот фактор стана опасен противник и омразен субјект. Од тука па натаму руската официјална политика ќе постане мошне груба во односот кон македонскиот фактор, а овој ќе ги доживее своите најдраматични моменти и периоди, масовно пожртвувајќи се и, конечно, губејќи ја битката за своите цели и за интересите на Македонија и нејзиниот народ“, додава Поповски кој подолг период копа по руските архиви од тој период..
Првиот судир меѓу македонскиот и рускиот фактор по Берлинскиот договор се случил во 1896 година по акциите во Македонија што ги направиле врховистите (Македонскиот врховен комитет) и по аферите кои покажале дека целата провинција е покриена со мрежа на тајни комитети, кои го подготвуваат населението за востание и за добивање политичка автономија на Македонија. При такви околности, таа побрзала да ги усогласи работите во својата дипломатија строго дисциплинирајќи ја во врска со својата политика кон Балканот и кон Македонија. Како реакција на акциите на македонските комитети, министерот за надворешни работи, грофот Муравјов, им издал наредба на своите дипломатски претставници во Бугарија и во Србија, да престанат со каква и да е соработка со тие комитети и својата работа да ја насочат единствено со турската влада и со владите на балканските земји. Истовремено во 1897 година, Русија склучила тајна спогодба со Австро-Унгарија со која се договориле на Балканот да се создаде уште само албанска држава а другите делови, меѓу кои и Македонија, да бидат поделени на балканските држави. Во остварување на таквата политика најголема пречка и била внатрешната македонска организација.
„По повод на предпоставеното можно востание во Македонија, министерот за надворешни работи на Русија грофот Муравјов многу јасно и тврдо ја дефинирал руската намера кон македонските револуционери и кон нивната внатрешна организација. Тој во доверливо писмо до рускиот дипломатски представник во Софија Бахметев од 3 декември 1898 ќе напише: „...Доколку, сепак – на македонските водечки дејци им успее да кренат востание во Македонија – тогаш од страна на Русија тоа движење нека не се надева ниту на сочувство ниту на помош. Напротив – Императорската влада ќе биде присилена да им предостави полна слобода на репресивните дејствија на турските власти во правец на поништување во самиот зародиш на револуционерните замисли на Македонците, и во примерното казнување на главните основоположници на востанието“, објаснува д-р Поповски, цитирајќи ги документите.
Истовремено Русија настојувала да востанови легална база за српските интереси и претензии во Македонија вршејќи притисок врз Султанот да постави српски митрополит во Скопје. Рускиот претставник во Белград Чариков, тогаш ќе изјави дека со именувањето на српски митрополит во Скопје веќе се создадени Срби во Македонија, и ќе констатира и еден парадокс, а имено дека во Стара Србија (се мисли на Македонија) немало ниту еден Србин, туку дека имало само Бугари и Грци затоа што султанот таму не поставил српски митрополит, туку поставил само бугарски и грчки митрополити.
“Сознавајки, дека работите се движат кон блиско и (по)општо востание во Македонија, планирано за пролетта 1903 година и, констатирајќи дека силата и настојчивоста на ВМРО ги надминала сите очекувања, Русија многу сериозно се свртела кон дефинирање на дипломатскиот ангажман и на мерките потребни за заштита на рускиот план за решавање на балканското и македонското прашање. Преку министерот за надворешни работи, грофот Ламздорф, и највисоките по ранг во цивилната листа Капнист, Зиновјев и Нелидов, специјалисти за балканското прашање, и со дипломатските претставници во Белград и Софија, Чариков и Бахметев, Русија ја поставила платформата и шемата за постапување на својата дипломатија по македонското прашање. Во тој правец, грофот Ламздорф, на 28 октомври 1902 година се обратил, до грофот Капнист, амбасадор во Виена, со став дека Русија е подготвена ’врз база на начелата на договорот од 1897 година да размени мислења за натамошните чекори во врска со македонските работи’. Врз база на тие начела (да се создаде уште само Албанија од Скадар до Јанина, а другите делови на Османската држава, вклучително и Македонија, да бидат поделени на околните балкански држави) грофот Капнист на 17/30 ноември 1902 година, испратил тајна депеша под бр. 71 за подобрување на работите во Македонија. Рускиот дипломатски претставник во Белград Чариков додал неколку појасненија и заедно ја промовирале платформата за односот на руската дипломатија кон македонското прашање на крајот на 1902 и во наредната 1903 година“, вели д-р Поповски.
Според Поповски, од документите можело да се вид дека Русија, задржувајќи го курсот од договорот со Австро-Унгарија од 1897 година за делба на Македонија во полза на тритебалкански држави, не покажала попустливост кон македонското ослободително движење и не се повела, ниту по веќе афирмираните македонски интереси и субјекти, ниту по мислењата и сугестиите на дел од своите дипломати од средното ниво кои не биле запознаени со ставовите на највисоките врвови, вклучително и со позицијата на императорот, а кои предлагале автономија за Македонија.
„И во виорот на Балканските војни, Русија се држеше доследно и непопустливо во однос на планот за поделба на Македонија и за неутрализирање на македонскиот фактор. Во таа смисла, високите врвови на руската политика отсечно се спротивставија на многуте алтернативни предлози и анализи на поголемиот дел од своите дипломати на теренот кои, заради одвраќање на војната или заради свое разбирање на македонското прашање, предлагале автономија на Македонија. На тие дипломати, меѓу кои и угледниот Извољски (кој во декември 1912 година предложил автономија на Македонија како алтернатива на дележот што се случувал на Лондонската амбасадорска конференција), самиот император им одбрусил со синтагмата: ’Недозволлива работа’, подвлекува Поповски.
Истовремено, тој посочува дека Царска Русија, одејќи бескомпромисно по зацртаниот правец, всушност, ги следела своите државни интереси. Таа со поделбата на Македонија на трите балкански држави, сметала дека, меѓу другото, конечно ќе се отстрани секоја можност за освојување на Балканот од страна на Австрија или на Италија.
„Другите евроспки сили, барем до 1908-1909 год., поделбата на Македонија не ја земале како сериозна варијанта. Тоа посебно се однесува на Англија. Меѓутоа подоцна, кога европскиот воен судир станал извесен, таа идеја им станала близка. Во таа насока, се сметало дека трите балкански држави можат да приврзат 500 илјади војници на противничкиот блок што било респективен мотив да ја поддржат руската политика за создавање сојуз на балканските држави и да ги помогнат нејзините напори во усогласувањето на српско-бугарските позиции околу делбата на Македонија“, заклучува д-р Владо Поповски.
Руската дипломатија барала уништување на ВМРО
По усогласувањето на политиките на трите европски сили и на самата Турција во однос на Македонија и на Македонците, руската дипломатија го дефинирала својот став и кон Внатрешната македонска револуционерна организација. Во таа насока, на 1 јули 1903 година, при сознание за скорешно подигнување на македонско востание а по солунските и други атентати низ Македонија, влијателниот Капнист во своето писмо до Министерството за надворешни работи на Русија предложил драстични мерки подвлекувајќи дека излезот од маѓепсаниот круг околу Македонија и македонското прашање „се состои во конечно растројство и уништување, во трите вилаети, на Револуционерната организација.
Капнист истовремено во писмото пишува дека таквиот разгром на ВМРО, каков што предлагал, бил правен и дотогаш и проценил дека револуционерното движење ќе издржело уште 2 до 3 месеци, напоменувајќи притоа дека упорноста и силата на Револуционерната Организација ги надминале сите очекувања.
Руските архив покажуваат дека зад настојувањата на трите балкански држави за уништување на Македонската револуционерна организација стоела и самата Русија. По поразот на Илинденското востание па натаму, борбата против македонскиот фактор, (против ВМРО), било дело на здружен интерес и ангажман на балканските држави и на ангажманот и благословот на Русија. Има податок дека од 1904 година до 1907 година биле убиени 2.700 кадри на револуционерната организација.
Да се забрани употребата на името Македонија
Грофот Ламсдорф се договорил со Австро-Унгарија да не се употребува терминот Македонија, кој асоцирал на политичка единица, туку наместо Македонија да се употребува терминот „трите турски вилаети“
Руската дипломатија барала да не се дозволи да се употребува името Македонија, туку името „трите вилаети“ - Солунски, Битолски и Скопски. „Грофот Ламздорф, на 7 февруари 1903 година, му испратил тајна телеграма на кнезот Урусов во Париз со која му наложил да го запознае министерот за надворешни работи на Франција Делкасе, дека со Голуховски (министер за надворешни работи на Австро-Унгарија) се спогодиле, веќе, да не се употребува терминот Македонија, кој асоцирал на политичка единица, туку наместо Македонија да се употребува терминот „трите турски вилаети“, а наместо терминот Македонци да се употребува терминот „христијанско население на трите турски вилаети“, бидејќи Македонците, според Ламздорф, не суштествувале како одделна националност“, објаснува Поповски, повикувајќи се на руските архиви. Под притсок на руската дипломатија султанот, наоѓајки и сопствени интереси издал заповед со која категорично им се забранувало во претставките и соопштенијата поврзани со работата на царските вилаети на Румелија (во која спаѓала и Македонија) да се употребува името Македонија.
Извор:
http://www.globusmagazin.com.mk/?ItemID=44D30AA4A69844418DA79D7A913F7E36
Руската дипломатија барала да не се дозволи да се употребува името Македонија, туку името „трите вилаети“ - Солунски, Битолски и Скопски. „Грофот Ламздорф, на 7 февруари 1903 година, му испратил тајна телеграма на кнезот Урусов во Париз со која му наложил да го запознае министерот за надворешни работи на Франција Делкасе, дека со Голуховски (министер за надворешни работи на Австро-Унгарија) се спогодиле, веќе, да не се употребува терминот Македонија, кој асоцирал на политичка единица, туку наместо Македонија да се употребува терминот „трите турски вилаети“, а наместо терминот Македонци да се употребува терминот „христијанско население на трите турски вилаети“, бидејќи Македонците, според Ламздорф, не суштествувале како одделна националност“, објаснува Поповски, повикувајќи се на руските архиви. Под притсок на руската дипломатија султанот, наоѓајки и сопствени интереси издал заповед со која категорично им се забранувало во претставките и соопштенијата поврзани со работата на царските вилаети на Румелија (во која спаѓала и Македонија) да се употребува името Македонија.
ЗАД ПОДЕЛБАТА НА МАКЕДОНИЈА СТОЕЛА ЦАРСКА РУСИЈА
Руската дипломатија ја предопредели судбината на Македонија, вели д-р Владо Поповски
Пишува: Виктор Цветаноски
Наспроти македонските стремежи за создавање на сопствена држава, Царска Русија планирала и настојувала Македонија и нејзиниот народ да ги подели или да ги приклучи кон една балканска држава. Тие настојувања се јавиле уште од крајот на 18 век и траеле се' до поделбата меѓу Србија, Бугарија и Грција. Таа никогаш не ги земала предвид ниту македонските интереси, ниту стремежите на македонските субјекти. Напротив, нејзе и бил трн во око македонското револуционерно движење. Таквиот нејзин однос кон македонското прашање остави најдлабоки траги предопределувајќи ја судбината на Македонија и на македонскиот народ. Ова се сознанијата до кои може да се дојде врз основа на најновите докуменити од руските архиви.
„Русија, во својата балканска политика, најпрво, Македонија ја вклопуваше во нејзиниот проект за Голема Грција, потоа, до 1870 година, во проектот на Голема Србија – од Дунав до Места – а по 1870 година во Голема (Санстефанска) Бугарија. На крајот, разочарана од неблагодарноста на владите на тие државички и соочена со противењето од другите европски сили; соочена со нереалноста на тие проекти, Русија зазема радикално подруг курс – курс кон делење на Македонија во корист на балканските држави (на Србија, Бугарија и Грција) под контрола на својата политика и во склад со своите државни интереси“, вели д-р Владо Поповски кој ги проучува документите од тоа време.
Според него, Царска Русија до појавата на Македонската револуционерна организација презела неколку драматични и крути чекори со кои оневозможила било какви изгледи за успех на македонскиот фактор за негово црковно, политичко и државно обособување. Таа решително го притиснала султанот да не дозволи каква и да е процедура и перспектива на Македонците за црковна еманципација од Патријаршијата и од Егзархијата, за обнова на Охридската архиепископијата, или за Унија со Ватикан во настаните од 1872-1874 година. Под притисок на самиот император, руската окупациска војска во Бугарија подготвил војничко задушување на Кресненското востание, а во 1886 година започнала да го разработува планот за постигнување сојуз на балканските држави во чија основа стоела делбата на Македонија. Од тогаш па натаму, Русија воспоставила контрола над политичките процеси на Балканот и специјално над тие во Македонија.
“Посебно, по појавата на Македонската револуционерна организација Русија стана мошне сензибилна кон македонските настани знаејќи, без пардон, да го спречи несаканиот развој на ситуацијата во Македонија или, во интерес на својата политика, да внесе нови моменти во таа ситуација кои, спонтано, воопшто не би се развиле“, подвлекува д-р Поповски.
Нејзиниот курс за делба на Македонија таа настојувала да го обезбеди од непредвидени и несакани настани и процеси, а таков, не толку непредвиден, колку несакан процес, бил развојот на македонското ослободително движење во ликот на Македонската револуционерна Организација (ТМОРО, ВМОРО, ВМРО).
„Македонската револуционерна организација која се афирмира како општ и суверен представник на македонското население за создавање посебна македонска држава, со самото тоа, за рускиот фактор стана опасен противник и омразен субјект. Од тука па натаму руската официјална политика ќе постане мошне груба во односот кон македонскиот фактор, а овој ќе ги доживее своите најдраматични моменти и периоди, масовно пожртвувајќи се и, конечно, губејќи ја битката за своите цели и за интересите на Македонија и нејзиниот народ“, додава Поповски кој подолг период копа по руските архиви од тој период..
Првиот судир меѓу македонскиот и рускиот фактор по Берлинскиот договор се случил во 1896 година по акциите во Македонија што ги направиле врховистите (Македонскиот врховен комитет) и по аферите кои покажале дека целата провинција е покриена со мрежа на тајни комитети, кои го подготвуваат населението за востание и за добивање политичка автономија на Македонија. При такви околности, таа побрзала да ги усогласи работите во својата дипломатија строго дисциплинирајќи ја во врска со својата политика кон Балканот и кон Македонија. Како реакција на акциите на македонските комитети, министерот за надворешни работи, грофот Муравјов, им издал наредба на своите дипломатски претставници во Бугарија и во Србија, да престанат со каква и да е соработка со тие комитети и својата работа да ја насочат единствено со турската влада и со владите на балканските земји. Истовремено во 1897 година, Русија склучила тајна спогодба со Австро-Унгарија со која се договориле на Балканот да се создаде уште само албанска држава а другите делови, меѓу кои и Македонија, да бидат поделени на балканските држави. Во остварување на таквата политика најголема пречка и била внатрешната македонска организација.
„По повод на предпоставеното можно востание во Македонија, министерот за надворешни работи на Русија грофот Муравјов многу јасно и тврдо ја дефинирал руската намера кон македонските револуционери и кон нивната внатрешна организација. Тој во доверливо писмо до рускиот дипломатски представник во Софија Бахметев од 3 декември 1898 ќе напише: „...Доколку, сепак – на македонските водечки дејци им успее да кренат востание во Македонија – тогаш од страна на Русија тоа движење нека не се надева ниту на сочувство ниту на помош. Напротив – Императорската влада ќе биде присилена да им предостави полна слобода на репресивните дејствија на турските власти во правец на поништување во самиот зародиш на револуционерните замисли на Македонците, и во примерното казнување на главните основоположници на востанието“, објаснува д-р Поповски, цитирајќи ги документите.
Истовремено Русија настојувала да востанови легална база за српските интереси и претензии во Македонија вршејќи притисок врз Султанот да постави српски митрополит во Скопје. Рускиот претставник во Белград Чариков, тогаш ќе изјави дека со именувањето на српски митрополит во Скопје веќе се создадени Срби во Македонија, и ќе констатира и еден парадокс, а имено дека во Стара Србија (се мисли на Македонија) немало ниту еден Србин, туку дека имало само Бугари и Грци затоа што султанот таму не поставил српски митрополит, туку поставил само бугарски и грчки митрополити.
“Сознавајки, дека работите се движат кон блиско и (по)општо востание во Македонија, планирано за пролетта 1903 година и, констатирајќи дека силата и настојчивоста на ВМРО ги надминала сите очекувања, Русија многу сериозно се свртела кон дефинирање на дипломатскиот ангажман и на мерките потребни за заштита на рускиот план за решавање на балканското и македонското прашање. Преку министерот за надворешни работи, грофот Ламздорф, и највисоките по ранг во цивилната листа Капнист, Зиновјев и Нелидов, специјалисти за балканското прашање, и со дипломатските претставници во Белград и Софија, Чариков и Бахметев, Русија ја поставила платформата и шемата за постапување на својата дипломатија по македонското прашање. Во тој правец, грофот Ламздорф, на 28 октомври 1902 година се обратил, до грофот Капнист, амбасадор во Виена, со став дека Русија е подготвена ’врз база на начелата на договорот од 1897 година да размени мислења за натамошните чекори во врска со македонските работи’. Врз база на тие начела (да се создаде уште само Албанија од Скадар до Јанина, а другите делови на Османската држава, вклучително и Македонија, да бидат поделени на околните балкански држави) грофот Капнист на 17/30 ноември 1902 година, испратил тајна депеша под бр. 71 за подобрување на работите во Македонија. Рускиот дипломатски претставник во Белград Чариков додал неколку појасненија и заедно ја промовирале платформата за односот на руската дипломатија кон македонското прашање на крајот на 1902 и во наредната 1903 година“, вели д-р Поповски.
Според Поповски, од документите можело да се вид дека Русија, задржувајќи го курсот од договорот со Австро-Унгарија од 1897 година за делба на Македонија во полза на тритебалкански држави, не покажала попустливост кон македонското ослободително движење и не се повела, ниту по веќе афирмираните македонски интереси и субјекти, ниту по мислењата и сугестиите на дел од своите дипломати од средното ниво кои не биле запознаени со ставовите на највисоките врвови, вклучително и со позицијата на императорот, а кои предлагале автономија за Македонија.
„И во виорот на Балканските војни, Русија се држеше доследно и непопустливо во однос на планот за поделба на Македонија и за неутрализирање на македонскиот фактор. Во таа смисла, високите врвови на руската политика отсечно се спротивставија на многуте алтернативни предлози и анализи на поголемиот дел од своите дипломати на теренот кои, заради одвраќање на војната или заради свое разбирање на македонското прашање, предлагале автономија на Македонија. На тие дипломати, меѓу кои и угледниот Извољски (кој во декември 1912 година предложил автономија на Македонија како алтернатива на дележот што се случувал на Лондонската амбасадорска конференција), самиот император им одбрусил со синтагмата: ’Недозволлива работа’, подвлекува Поповски.
Истовремено, тој посочува дека Царска Русија, одејќи бескомпромисно по зацртаниот правец, всушност, ги следела своите државни интереси. Таа со поделбата на Македонија на трите балкански држави, сметала дека, меѓу другото, конечно ќе се отстрани секоја можност за освојување на Балканот од страна на Австрија или на Италија.
„Другите евроспки сили, барем до 1908-1909 год., поделбата на Македонија не ја земале како сериозна варијанта. Тоа посебно се однесува на Англија. Меѓутоа подоцна, кога европскиот воен судир станал извесен, таа идеја им станала близка. Во таа насока, се сметало дека трите балкански држави можат да приврзат 500 илјади војници на противничкиот блок што било респективен мотив да ја поддржат руската политика за создавање сојуз на балканските држави и да ги помогнат нејзините напори во усогласувањето на српско-бугарските позиции околу делбата на Македонија“, заклучува д-р Владо Поповски.
Руската дипломатија барала уништување на ВМРО
По усогласувањето на политиките на трите европски сили и на самата Турција во однос на Македонија и на Македонците, руската дипломатија го дефинирала својот став и кон Внатрешната македонска револуционерна организација. Во таа насока, на 1 јули 1903 година, при сознание за скорешно подигнување на македонско востание а по солунските и други атентати низ Македонија, влијателниот Капнист во своето писмо до Министерството за надворешни работи на Русија предложил драстични мерки подвлекувајќи дека излезот од маѓепсаниот круг околу Македонија и македонското прашање „се состои во конечно растројство и уништување, во трите вилаети, на Револуционерната организација.
Капнист истовремено во писмото пишува дека таквиот разгром на ВМРО, каков што предлагал, бил правен и дотогаш и проценил дека револуционерното движење ќе издржело уште 2 до 3 месеци, напоменувајќи притоа дека упорноста и силата на Револуционерната Организација ги надминале сите очекувања.
Руските архив покажуваат дека зад настојувањата на трите балкански држави за уништување на Македонската револуционерна организација стоела и самата Русија. По поразот на Илинденското востание па натаму, борбата против македонскиот фактор, (против ВМРО), било дело на здружен интерес и ангажман на балканските држави и на ангажманот и благословот на Русија. Има податок дека од 1904 година до 1907 година биле убиени 2.700 кадри на револуционерната организација.
Да се забрани употребата на името Македонија
Грофот Ламсдорф се договорил со Австро-Унгарија да не се употребува терминот Македонија, кој асоцирал на политичка единица, туку наместо Македонија да се употребува терминот „трите турски вилаети“
Руската дипломатија барала да не се дозволи да се употребува името Македонија, туку името „трите вилаети“ - Солунски, Битолски и Скопски. „Грофот Ламздорф, на 7 февруари 1903 година, му испратил тајна телеграма на кнезот Урусов во Париз со која му наложил да го запознае министерот за надворешни работи на Франција Делкасе, дека со Голуховски (министер за надворешни работи на Австро-Унгарија) се спогодиле, веќе, да не се употребува терминот Македонија, кој асоцирал на политичка единица, туку наместо Македонија да се употребува терминот „трите турски вилаети“, а наместо терминот Македонци да се употребува терминот „христијанско население на трите турски вилаети“, бидејќи Македонците, според Ламздорф, не суштествувале како одделна националност“, објаснува Поповски, повикувајќи се на руските архиви. Под притсок на руската дипломатија султанот, наоѓајки и сопствени интереси издал заповед со која категорично им се забранувало во претставките и соопштенијата поврзани со работата на царските вилаети на Румелија (во која спаѓала и Македонија) да се употребува името Македонија.
Извор:
http://www.globusmagazin.com.mk/?ItemID=44D30AA4A69844418DA79D7A913F7E36
Subscribe to:
Posts (Atom)