Search This Blog

Monday, April 11, 2016

А-лек-са-ан-дар во Вавилонските скрипти!

Од Bryn Mawr Classical Review 2004.02.13

Да погледнеме каков бил правописот (спелингот) на името на Александар во клинестите текстови пронајдени во Вавилон:


Finally, it is interesting to take a look at the spelling of Alexander's name in the cuneiform texts. The correct rendering of Alexandros would have been A-lek-sa-an-dar-ru-su, but until now, no tablet has been discovered that uses this Greek name.

Instead, after some first attempts to render the conqueror's name, the Babylonian scribes settled upon A-lek-sa-an-dar. Probably, this only shows that the scribes found it difficult to render a foreign name. On the other hand, it can not be excluded that Alexandar is theMacedonian name by which the conqueror of Asia was known to his courtiers. Cuneiform renderings of Seleucus (Si-lu-uk-ku) and other names may also offer clues for linguists studying the Macedonian language.


Waldemar Heckel, J.C. Yardley, Alexander the Great. Historical Sources in Translation. Blackwell Sourcebooks in Ancient History.
Malden, MA: Blackwell Publishing, 2004

гугл превод

cuneiform или клинестото писмо е најраниот систем на пишување познат во светот чии почетоци засега се протегаат до 34 век п.н.е. кои се пронајдени во јужен Ирак (Месопотамија).

Многу јазици вклучувајќи ги Семитските(Еврејски), Индоевропските и изолираните јазици, напишани се во клинесто писмо, на пр.:

Akkadian/Assyrian/Babylonian (Eastern Semitic) 
Ugaritic: This is actually an alphabetic system. 
Old Persian: a mostly syllabic system, but there is a bit of logograms.

Значи како што гледаме во текстот постојат индиции за понатамошно проучување на македонскиот јазик од времето на Александар кое несомнено ќе отвори нови погледи и можеби ќе го приближи тогашниот до денешниот македонски јазик.

Во Вавилонските списи со помош на клинестото писмо е испишано името на Александар на начинот кој што денеска го изговараме, а не како што е запишувано во грчкиот јазик.


Понатаму во текстот:

There is a problem hereThe Babylonian text contradicts the Greek source that is often accepted as the best, Arrian. He says that Darius was the first to turn and run, after which the other Persians followed suit (Anabasis 3.14.3). One way to harmonize these conflicting pieces of information is to render 'The army abandoned Darius' as 'Darius abandoned his army'.

There is a problem hereThe Babylonian text contradicts the Greek source that is often accepted as the best, Arrian. He says that Darius was the first to turn and run, after which the other Persians followed suit (Anabasis 3.14.3). One way to harmonize these conflicting pieces of information is to render 'The army abandoned Darius' as 'Darius abandoned his army'.6 Suspending the rules of grammar, however, will not solve the problem. We must accept that either Arrian or the Diary is wrong, and in this case we must prefer the Babylonian source, which was written two weeks after the battle. In my opinion, H & Y should have included the text of the Diary in their book and could have ignored Arrian, who misrepresented the crucial stage of the battle.

The same cuneiform tablet offers an interesting account of Alexander's diplomatic moves before entering Babylon. We read about his offer to rebuild the temple of Marduk and learn how he announced that the houses of the Babylonians would not be looted. These negotiations are not mentioned by Curtius Rufus and Arrian, who state that the Macedonians prepared for battle when they approached Babylon (History of Alexander 5.1.19 and Anabasis 3.16.3). More intriguingly, the Diary makes it clear that Alexander did not send Macedonian envoys,but Greeks. Did he consider it unsafe to send the very soldiers who had recently fought against the Babylonian cavalry?

Интересно е зошто III се кажува како Х.


Можда грешам но помеѓу Але и Дароу постојат три црти, како свето тројство.
Але - Иле - Богот сонце.
Трите црти.
Дар од богот сонце.

Чичко Гугл ми го даде следново објаснување кое во многу се поклопува со она пишување кое го посочува Братот .
Гугл го прикажа натписот од битката која се чува ,каде ако не (кај оние кои ја искрадоа скоро целата светска историја) во Британски Музеј...
во оригинал со клинесто писмо во 11 ред стои запишаното :
11’ [На 9-от ден] Александар , кралот на Светот, навлезе во Вавилон [.. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. ..]

11’ [U4 ..-KAM m]A-lek-sa-an-dar-ri-is LUGAL ŠÚ ana E.KI K[U4.. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. ..]
Во превод на англиски :

11’ [On the nth day] Alexander, the king of the world, entered Babylon [.. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. ..]

Значи Bryn Mawr вели да се чита онака како што треба да се чита ,па наместо објаснувањата во стилот A-lek-sa-an-dar-ri-is
нешто што не постои ниту како изговор ниту како напишано (го нема на ниту една пара пронајдена во било кое време ) поправилно е A-lek-sa-an-dar-ru-su

 Ајде уште да ја развиеме темава:

This fresh influx of money, and the opening up of a new commercial route from Macedon to the Greek towns of the Thracian coast, by way of the valley of the Strymon, doubtless occasioned the change in standard from Babylonic to Phoenician, which now took place in the Macedonian currency. 


Perdiccas II, B.C. 454-413. There are various, mostly uninscribed, Macedonian coins of Phoenician weightwith types resembling those here assigned to Alexander I, but of more recent style, which probably belong to the reign of Perdiccas. The absolutely certain and inscribed coins of this king are less numerous. 

па ги имаме следниве имиња на македонските кралеви запишувани по Феникијскиот стандард:

  • ΑΕΡΟ[Π]Ο

и како што гледаме ниту едно име не завршува со “ОС“.

Повеќе примери на кованите пари и имињата на следнава страна:

идентификатор на скратени имиња:

Се чита како -В точно. 

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ = Александров.

Диодорус го пишува следното : “Кадмус го донел феникиското писмо во Елада кои хелени го применуваат тоа писмо и додаваат 5 нови додатни знаци.“ (110 III p.305). 
Кадмусовата палата во Теба е откриена и потекнува од времето околу 1400. г. п.н.е. или нешто по касно . АНТИЧКАТА ХЕЛЕНСКА ПИСMЕНОСТ НЕ Е ПОСТАРА ОД 800 г. п.н.е.

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ = Александров.

уште еднаш дека ова у на крајот го има значењето на в 
Факт е дека гејците во својот гласовен систем го немале гласот в ,па не ја запишувале туку ја заменувале со (не)артикулација,која им била најблиска ... со буквата у .
Ако со споредба на еврејското58 писмо и “коине” писмото, споредиме некои букви на фениќиско/ еврејското со “коине” (“грчкото’’) писмо. при што се фокусираме на буквата в ќе се забележи дека 


Од ова се гледа дека народите си влијаеле еден на друг.59

Буквата ,Тав е преведена како Тау


ја вратиме ли оваа промена во 
читаме како и досега 
и го потврдуваме уште еднаш дека ,македонските презимиња со завршетоците : ов - ев
кои ја означуваат припадноста и родовната и секаква друга,
е посведочена и во времето на Александар 

58. Евресјкиот алфабет е сличен со фениќискиот 

59. И елинското писмо во почетокот ги користел само консонантите и се пишувало од лево кон десно како кај еврејското писмо Ž. Станојевиц, О језику Срба и Јевреја, 32 

Точна е и оваа забелешка, меѓутоа не се работи за модерниот грчки јазик, туку за буквите кои претежно биле позајмени од Феникијците во т.н. денес старогрчки јазик.

Феникијската буква - [​IMG] (диагама) се изговарала и слуша како меко “В“ наше.

Digamma disappeared from the alphabet because the sound it notated, the voiced labial-velar approximant [w], had disappeared from the Ionic dialect and most of the others.

Digamma, like Upsilon, derives from the Phoenician letter Waw, and in its turn gave rise to the Roman letter F.

The sound /w/ existed in Mycenean Greek, as attested in Linear B and archaic Greek inscriptions using digamma. It is also confirmed by the Hittite name of TroyWilusa, corresponding to the Greek name *Wilion.

It has been surmised that in this dialect the sound /w/ may have changed to labiodental [v] in some environmentsThe F-shaped letter may have stood for the new [v] sound

The digamma survives even today as /v/ in the Modern Greek Tsakonian dialect, the only dialect not descended from ancient Koine Greek, the famous, and only, example being βάννε /'vannε/ ("lamb" for standard Greek αρνί) (cf. Cretan ϝαρήν).

Другар, оставив линк на кој ги содржи и сите референци од другите извор:

Waldemar Heckel, J.C. Yardley, Alexander the Great. Historical Sources in Translation. Blackwell Sourcebooks in Ancient History.
Malden, MA: Blackwell Publishing, 2004


1. The first stemma calls Adea-Eurydice 'Philip III' (instead of her husband Arrhidaeus). On the map on page xii-xiii, Tyre has moved to Haifa; Pella, Issus, Maracanda, and the Iaxartes are called Bella, Issis, Marcanda, and Laxartes; ultrazionists may appreciate that the word 'Palestine' is placed in Jordan. 
2. Alexander's date of birth, 6 Loos, is identified with 20 July (although we cannot, to the best of my knowledge, convert dates from the Macedonian to the Gregorian calendar), whereas the day of Alexander's death, which we know beyond reasonable doubt (11 June 323) is ignored. Cf. Leo Depuydt, 'The Time of Death of Alexander the Great' in Welt des Orients 28 (1997) 117-135, an article not mentioned in H & Y's otherwise complete bibliography. 
3. A. Shapur Shahbazi, 'Iranians and Alexander', American Journal of Ancient History n.s. 2 (2003), 5-38, note 71. 
4. Recently, these sources have been collected, re-edited, re-translated, and commented upon by R.J. van der Spek in a useful article -- 'Darius III, Alexander the Great and Babylonian scholarship' in Achaemenid History 13 (2003) 289-346 -- that appeared too late for H & Y to take into account. 
5. At least one Jew was educated as a Chaldaean: Talmud Babli, Baba Metziah 85b, mentions a rabbi Samuel, educated as 'astrologer and physician' -- an exact translation of one of the Chaldaean titles. To be fair, this happened several centuries after Alexander. 
6. Michael Wood, In the Footsteps of Alexander the Great (1997 Berkeley), p.90. 
7. This date can also be deduced from the lunar phase. The battle started late in the afternoon and must have lasted until after sunset. If it took place after 7 November, the moon rose too late to illuminate the battlefield. On the other hand, before 4 November, the moon's disk was too small.


No comments:

Post a Comment