Monday, September 18, 2017

Укината е Патријаршијата а не Архепископијата

Дали знаете дека зборовите наша патрика чеснаго се однесуваат на
Патријархот Охридски и Македонски ?

Фактот е тој
Турчинот укинал Патријаршијата  ,а не Архепископијата

Хилјада и седемстотин шездесет и второ лето

В Охрид од Цариграда дошел Салаор.
Се претставил пред Арсенја, наша патрика чеснаго,
И му рек'л слово горко, слово жалосно:
"Царска волја е да тргнеш денеска за в Цариграда,
На тебе од врли Грци голем поплак е."
Собрал Патрик свое стадо в црква свјатиј
-Климентова
Благослов му дал последен, р'це заплетил.
Д'лго време липал старец во м'лчанје всенародно
И по бела брада ронел с'лзи горешчи
"Слушајте ме мили чеда, јас ќе ида в Цариграда:
На мене од врли Грци голем поплак е.
Грцкиј Патрик ќе ни строши славна охридска
столица
И мене до смрт ќе држи в заточение.
Ќе прати владици Грци, лицем светци, срцем
в'лци.
Ќе ве дават, ќе ве стрижат, ќе м'лзат до крв
Меѓу народа ќе сејат несогласје и раздори,
Да се мрази син со татка и со брата брат.
И ќе викнете до Бога и крило не ќе најдете,
Смирени ќе наведете глави доземи.
Ќе ми бидете сираци; така било написано.
Елате ми да ви гушна за последен п'т.
Чрна т'га поразила старо, младо, м'жи, жени,
Вси со р'це заплетени с'лзи проливат.
Тој ги гушка, тие т'жни му целуват десна р'ка,
И од р'ка как од извор с'лзи се лејат.
Вјахнал Патрик брза коња и неволно уп'тил се.
Тога грмкиј плач народен небо процепил.
Умилил се чесниј Патрик, свалил шапка навезана,
Погледнал на сино небо, лјуто прок'лнал:
"Ох! послушај, милиј Боже! Хаир никога да немат
Стамче беј и Бујар Лигдо, Нејко челеби!"
Милостивиј Бог послушал патричка горешча клетва;
Слава нихна, семе нихно погубил со шум.
И сега во куќи нихни ткае пајак пајачина
И на пусти стрехи нихни хукат хутове.

Укинувањето на Охридската архиепископија

Укинувањето на Охридската архиепископија

Безразлично што во почетокот односите меѓу Охридската архиепископија и Цариградската патријаршија биле коректни и сестрински, па дури охридскиот епископ Пајсиј во 1565 година и го водел соборот во Цариград на кој патријархот Јоасаф бил обвинет за симонија. Знакот на заемно уважување бил и донесениот акт на Соборот во Одрин (Едрене), во мај 1697 година, во кој Охридската архиепископија, Пеќката патријаршија и Кипарската епископија се прогласени за "почитувана тројца" и дека постојат еднакво законски, како и "богопроизведените четворици патријарси". Меѓутоа, колку што повеќе слабееше Охридската ариепископија, толку повеќе растеше настојувањето на Патријаршијата од Цариград да завладее со неа и со просторот на нејзината диецеза. Интригите на Патријаршијата за сметка на Архиепископијата од Охрид со времето станувале дел од нејзиното поведение кон "сестринската" црква. Во времето на заладените турско-австриски и турско-руски односи тоа било далеку поедноставно: на султанот му било постојано сугерирано дека Архиепископијата е орудие на Рим, Виена и Москва. Внатрешните несогласувања во Архиепископијата и оделе на рака на Цариградската патријаршија. Кулминацијата на заострените односи го достигинала својот врв за време на изборот на Ананиј, протосингел на патријархот Јоанакиј Трети Караџа, за архиепископ на Охридската архиепископија. Тоа била една обмислена и беспримерна игра со благослов на султанот: Патријаршијата, наспроти самостојноста на Охридската архиепископија, го предала правото на избор на нов охридски архиепископ на шест-седумина затечени архиереи на Архиепископијата во Цариград, прогрчки расположени. Целата акција за избор на нов архиепископ на испразнетото место бил, всушност, инициран од гркофилските колонисти од охридската дијацеза во турската престолнина. Формалниот избор бил направен, меѓутоа, Ананиј не бил прифатен од охриѓани, а и Архиепископијата не го признала новиот избор. Изгонувањето на тукуштодојдениот Ананиј во Охрид бил последен успех на партијата на автохтонистите во градот. Во меѓувреме, Патријаршијата со поткупи на високи турски великодостојници и приврзаници на грчката кауза меѓу високото свештенство на Архиепископијата, откинувала парче по парче од неа. Најпосле, патрихот Арсениј на 16 јануари 1767 година ја дал својата прва "доброволна" оставка во која, меѓу другото, рекол: "...поради неможноста да ги средам и поправам нуждите на Охридската архиепископија што се јавија една по друга пред нас...". Сменет од архиепископ, Арсениј бил назначаен за митрополит на Пелагониската епархија, но и оттаму бил изгонет на 24 јуни 1767 година, откако дал повторно "доброволна" оставка.

Веднаш по симнувањето на Арсениј од архиепископскиот престол, патријархот Самоил Ханцери издејствувал кај султанот Мустафа Трети, ираде со кое се поништувала Охридската архиепископија, а нејзините епархии биле вклучени кон Патријаршијата, без право на жалба на оваа и ваква одлука. За да се избрише каква и да е трага на Епископијата, Цариград ја укинал и самата охридската епархија, пренесувајќи го центарот во Драч и наречувајќи ја епархијата Драчка. Се отишло дотаму што дури и името на Охрид било променето во Лихнидос - само да се укинат сите спомени на Охридската архиепископија. Така Охрид, по 800 години, бил укинат не само како центар на антикефална црква, туку и како епископско седиште, безразлично што тој тоа беше уште од првите децении на христијанството на Балканот. Патријаршискиот синод, оддавајќи му благодарност на султанот, на 15 мај 1767 година донел акт во кој ги "образложил" причините за укинувањето на Архиепископијата. Наводно, таа (како, впрочем, и Пеќката патријаршија, укината една година порано), била создадена незаконски и неканонски одделена од Патријаршијата. На тој начин султанскиот хатишериф со кој се ликвидирала Архиепископијата не е само канонски, туку и праведен акт! Славко Димевски забележува дека дури и наредбата за укинување на Архиепископијата, донесена од заколнат непријател на христијанството, каков што бил турскиот султан, не била толку сурова, колку што била сурова одлуката на исцело грцизираната Патријаршијата да се избришат сите траги на постоење на Архиепископијата во Охрид.

Постигнувајќи ја својата основна цел: укинување на Охридската архиепископија, грчката Цариградска патријаршија направила се да се уништат духовниот и црковниот живот во Македонија и да се наметнат законите и обичаите на грчката црква. Се разбира, најпрвин била укината словенската богослужба. Свештеничкиот кадар бил генерално заменет со Грци и гркомани. Отпорите на паствата уследиле мошне брзо во Битола, Охрид, Скопје, Кукуш, Лерин, Тетово и во некои други градови. Сепак, најнискиот ред на свештенството останал домороден, зашто Грците, заради неговите мошне скромни приходи, не биле заинтересирани за овие места. Тие полуписмени, полуприучени свештеници и монаси, во времето на најтемното фанариотско духовно ропство, успеале да ги сочуваат традициите на Климентовата црква и на Охридската архиепископија.
Извор :
http://documents-mk.blogspot.mk/2015/01/blog-post_22.html

Thursday, September 14, 2017

Судбината на многу Македонци била ваква





Трагичната судбина на многу мажи во Македонија за време на Првата светска војна:
Петко Лисковски (1882 - 6.II.1970)
- турски војник од 1910 до 1912 година
- српски војник од 1914 до 1915 година
- бугарски војник од 1916 до 1918 година
Селски гробишта, црква Св. Спас, село Добрушево.

The tragic destiny of many men in Macedonia during the First World War:
Petko Liskovski (1882 - 6.II.1970)
- Turkish soldier from 1910 to 1912
- Serbian soldier from 1914 to 1915
- Bulgarian soldier from 1916 to 1918
Village cemetery, Church St. Spas village Dobrusevo.

Sunday, September 10, 2017

Околу можните текови во минатото кај дел од бугарската нација

Нивната историографија прави погрешно толкување велејќи дека 
Кановите за нив “праугари ‘‘, се фузирале со Словените и домородните , веројатно “Тракијци ’’ па се создал Бугарскиот елемент приситен денес .
Дека тоа не било така , ќе согледаме непостоењето на тн народ Траки , што бил само еден назив за домородното население со кој назив туѓинец ги има именувано.
Дека е неможно фузирањето од два народа во еден нов дотогаш непостиечки и на два јазика во еден нов трет што би бил ист и заеднички за двата дотогашни народи ,ќе согледаме со споредби на процесите во минатото.
Турците на пр. биле тука 500 год, па од нив и од нас тукашните не се создал еден нов заеднички народ , како што нема појава на нов јазик од турскиот и од нашиот кој би бил ист и заеднички за двата дотогашни .
Затоа кон нивното тн фузирање како толкување , согледувајќи му ги слабите страни ќе додадеме поинакво , сметајќи го за пологично.
Имено со прифаќањето на новата Вера , односно со воведението во следбеништвото Словото ,Кановите и нивните современици :
- се здовиваат со ново име и со нови називи на нивните титули 
Од Џингиси кон Симеони и Михаили и Стамени и тн за личните имиња , 
- од Канови кон Кнезеви Кралеви Цареви за називите на нивните титулирања во зависнот од дотогашните нивни рангирања во хиерархијата на Власт.
Дека ова може да биде само така , доволно е да споредиме со тоа 
што се случува доколку Гоце,Хомер или некој друг го прифати Исламот како Религија .
Од Гоце кон Алија да речеме од Хомер кон Омир за личните имиња ,
од Кнез кон Ага 
од Крал кон или Паша
од Витез кон Везир
од Цар кон Султан , отприлика за називите на титулирањата
.
И ете чистината за можните промени
Со влегувањето и прифаќањето на новата Религија која се исповедува најповеќе во Институцијата Црква ,христијанството тие постануваат христијани , а со прифаќањето на новата вера , таа во Словото и тие се словенизираат ,прифаќаат писменоста учат од Црковните Книги за Словото описменувајќи се и себе си и сопствените поколенија .
Тие и прифаќаат новиот јазик кој доаѓа со Црквата и си задржуваат својот мајчин јазик.
Мислењето е дека оваа група на тн Прабугари денес учествува во лепезата на денешниот бугарски етнос под називот Гагаузи 
Гагаузите кои себеси се декларираат за “Стари Бугари ’’, беа нели во Православието .

извор:
http://www.peoplegroups.org/Explore/groupdetails.aspx?peid=736

Friday, September 1, 2017

За македонскиот јазик, Ристо Стефов

"Еден од нашите читатели се интересираше дали така наречениот грчки јазик, како што Грците сакаат светот да им верува, навистина бил жив и во употреба со илјадници години, а да при тоа во ниту една земја надвор од денешна Грција не се зборува. И ако се зборува, него го научиле во денешните училишта во Грција?.." - "Почитуван читателе, тоа е навистина прашање за Грците. Тие се кои би требале да одговорат на тоа прашање, имено, зашто грчкиот јазик не е нивниот мајчин јазик или јазик на нивната нација или на било која друга нација. Меѓутоа, пред да ни одговорат на тоа прашање, прво треба да се запрашаат самите себе си: "Ако нивниот, така наречен, грчки јазик е во употреба со илјади години, како самите и велат, зошто е во употреба само во Грција и во никоја друга земја во светот?" Грција е држава од 1828 година, а пред тоа егзистираше без граници околу 2,300 години, па затоа е чудно, како таков древен јазик да не се проширил и во некоја друга територија надвор од денешните грчки граници?

За несреќа, причината што не се зборувал надвор од грчките сегашни граници е таа, што бил мртов јазик. Исто како и латинскиот. Со него се служеле само органите на власта и институциите на црквата. Покрај тоа, не бил мајчин јазик на модерниот народ на Грција. Тој бил прифатен после, од како грчката држава била креирана во 1828 година и пренесуван на "грчкиот" народ преку образовниот систем на државата.

Ако можам да до објаснам, грчкиот јазик не се проширил надвор од сегашнните државни граници и затоа, што никогаш и не бил народен јазик..."1 ____ Извор : 1- Ристо Стефов, “Анализа на историските настани во Егејска Македонија ’’, дел- 26превод на македонски Сотир Гроздановски линк : http://www.bukovo36.com/433916417

Wednesday, August 30, 2017

За македонизмот на Новаковиќ

Некаде видов клип од емисијата на Миодрааг Марич КИРИЛИЦА .............каде србинот Милан СТ Протич вели дека нема македонци.........Е СЕГА ДА ОБЈАСНИМЕ КОЈ Е ПРОТИЧ..................
Дедото на Милан Ст Протич ..........е прв српски премиер во новата држава Краслстото на СХС............од 1918 ...............Стојан Протич.............
(отука и Милан тоа СТ......му значи Стојан)...........значи оснивач на српската радикална партија...............после е министер на внатрешни работи во СХС..........и еден од најомразените срби во Македонија и Хрватска............
ОД ТАА ПРИЧИНА ............и не е чудо што неговиот внук Милан така збори за македонците.............
НО ДА ВИДИМЕ...............КАКО МУ РЕПЛИЦИРА СРПСКИОТ ИСТОРИЧАР.............др Александар Ракович................
преземено од
време 34:59
https://www.youtube.com/watch?v=t2aryK6GHE0

Thursday, August 24, 2017

говОРАТОРСТВО

Горки се искуствата од отворањето  широката македонска душа кон
бегалците , (бидејќи и дел од нас самите се такви ),од кризните подрачја што побарувале заштита ,заклон и сигурност меѓу нас Македонците во Републикава.
Зарем  треба да заборавиме благодарноста на збегот од Косово и Метохија што го прибравме?
Зарем треба да заборавиме неколкуте стотици илјада државјанства што им се подадоа за да се почуствуваат ,не само добредојдени меѓу нас туку и повеќе од тоа, почуствуваат дека губењето на сопствените домови им го надоместуваме со нови  кај нас тука  во Македонија ,правејќи ги и нив  бегалците рамноправни со нас .
И ?
Каква беше благодарноста што ни ја испорачаа?
Ни направија Фронт на кој војнички  загубија, па  не дотепаа на зелената преговарачка маса искористувајќи го нашето неединство.
Отогаш сеуште ги чуствуваме последиците на нашата гостољубивост спрема страдалниците , Последиците ќе одат и во правец на тн двојазичност за целата територија на Републикава , забрзано потиснувајќи го нашиот мајчин јазик и моделирајќи му отстапките во јазик од втор ред.
А се им подадовме .И тоа беше благодарноста од нашето отварање на широчините на нашата душа  .
Им дадовме се , споделивме се за да не раскрварат , да не тепат и дотепуваат и физички и морално.


Сега пак се соочуваме со бранови на  мигранти. Бегалци во Турција , имигранти кон Европа со желба да се населат секаде каде им е дозволено.
Дали треба да си дозволиме пак да повториме грешките од вчера?

Дали треба да им препуштиме и тие  да загосподарат со нас и да не сторат поданици ?
Зошто иницијативава ?

Доколку во времињава на лажниве вести и новини ,навистина постои некаква
како што отприлика се нарекува:
“Одлука на Влада на РМ за населување на имигранти низ Републикава ’’ ?

“Кочани е град на белото злато’’ , а не збиралиште на воинствените печалбари тргнати кон подобар живот .
И зошто тие да останат тука ?
Дали е тоа по нивната воља ?
Па тие се тргнати кон Запад и кон живот во благосостојба.
Ние ниту сме со вредностите што ги нуди Западот, нити пак сме “ветена земја во која царува благосостојбата ’’.
Напротив ,токму поради обратноста и самите тргаме во потрагата за подобар животен стандард .
Зошто Кочани да не си остане вакво какво што си е сега ?
Зарем е малку што самите сме заминати на печалба со желба и надеж за побрзо враќање нанаѕад ?
Ако е тоа така ,ако меѓувреме за навек ни се населат туѓинци , тогаш за каде сме ние ?
Каде би се вратиле нашите привремено иселени поради печалба ?
Прашања многу ,а одговори ич ..
Ќе се разбудува ли Кочани или добро е и вака ?
Ќе се буди ли Македонецот за да  разбуди и Републикава ?
Доста е и доста бевме  земјата  на Телетобисите .
Доколку  таква вест за некакво населување е лажирана ,ја  нема и не постои , тогаш супер.Никој за ништо нема да се рестревожува .
Ниту оние што велеа никогаш терорист за Спикер,па се согласија со неговата нелегитимност ,ниту оние што велеа никаква т.н Тиранска Платформа , па се заколнаа дека нема да ја споведуваат ,па зборот испозагија.
Ниту пак објаснувањата од непостоењето на штетност од тн Договор за Добрососедство , а штети допрва наидуваат
Зошто спомнувам ?
Ајде да се присетиме
БГ нема проблем со нашиот идентитет
За неа ние сме Бугари
секој што ќе потпише за БГ пасош , потпишва согласноста дека е тоа така.
БГ нема проблем со нашиот јазик
за неа нашиот мајчин јазик е дијалект на нивниот...
Со потпишувањето на вакви договори самите себеси се обезвреднуваме .

Сега се слуша дека нема да има населување на Имигранти .
Да Боже да се во право и тоа да е така .

Слава му на Бога во височините
Со него пред нас , а ние по него
Со љубов и почит кон сите
Со самовреднување за себе и своето
Амин






Wednesday, August 23, 2017

Око употребе назива Грци у време Душаново


И ајд сад што својатање каже да
".. није никакав Цар Македонаца, јер таквијех нит је било нит ће бит.."
Него га је српска наука уућинила јоште и Царом свију Грка на свету


Ево како
Тумаћењем и то произвољним латинских речи ,титулирања његовог .
Исписано титулирање, сагледавамо на примерима трију титулирања :

Титулирање прво .
"Graecorum imperator semper augustus et Raxiae rex illustri "
“dei gratia Romanie, Sclavonie et Albanie imperator

Тумачи се на начин да реч 
"Graecorum imperator ", означава 
"Грчки Цар "

Док сама латински речник за реч 
Graecorum даје ваква објашњења :

Graetia 
Gratia 
Gracia - Благодарност ,захвалност . благодарим ,хвала 
што би у контексу титуле било овако : 

Graecorum - Благодарни 

остатак латинских речи је :

semper-always,ever- увек 
augustus-a)consecrated,sacred,reverend,venerable,majestic,elevated
-b)Augustus-relating to the mount of August; односи си на месец Август 
и то на начин да имајући на ум да је исписано са великим словом А , тај би се значај сагледавао кроз занеченија :

-a) еt-cj.1.and; a) and so, and then; - и тако , - и тиме 
b) and endeed,and in fact; и доиста , - и у ствари 
c) and moreover,and besides; - чак шта више и дапаће   
2.and also,also ( =etiam) - ; 'такође 

3.et..et as well ..as,both…and,not only…but also... -као што , као, заједно , не само , него још и ....

rex,regis m -a) pl.royal family ,princes–краљ,монарх,принц; adj.владање,највиши,владалац,врховни ,уозвишени,крајњи 
a) мн.царске породице ,принчеви 
b) arbitrary - самовољни владалац и ;деспот,тиранин ;
c) hight priest; високи свештеник;
d) leader,head,chief,master,lord, - вођа.глава,шеф,гоподар
e) mighty person.great man,patron,protector. - света личност,велики човек,заштитник .
illustri~ilustrat|e -illustro 1;~ion exemplum n.- 3 - илустрација ,-"запис"

Ако ова замена буде искоришћена ради стављање реда и поредака у смислу и значењу Титулирања , ондак следи овакав след , ред и поредак :

Graecorum imperator semper augustus et Raxiae rex illustri "

"Благодарноме и ва вијеки веков владатела изабранаго Цара царски запис’’

Титулирање друго :

“dei gratia Romanie, Sclavonie et Albanie..’’

па уместо тумачење које (не)наука износи:
“Од Бога Грчки Румунски , Словенски и Албански ...’’
преведемо латински на начин

DEI - Божји 
gratia - благодарни 
тумачење буде редоледно:

“Богу благодарни Ромејски ,Склавјански и Арбанашки владалац ..

Титулирање треће:

Imperator Raxie et Graecorum

тумачи се као:

“Владалац и Краљ у Грка ..’’

Преведемо ли како ваља ондак

Graecorum , Благодарни - погледати објашњење речи за прву титулу 

Imperator Raxie et Graecorum
буде :
“Владатељ и Краљ Благодарни ..’’

Наравоучење:
Данас би требало по овој логици (не)науке од стране САНУ исписане у 19-ом веку , елем требало би за Грке прогласити не само овом играријом речи претпостављење поданике у времена Душанова , неко и данас и од век и веков сваки онај човек на планети земаљској који би да каже хвала на латинском . Не само да Латини и они од Латина произишли народи , него и сви остали који умеју да кажу ГРАЦИЈА.

Још би ваљало и држављанство им доделити за тај успех у изговарању захвалности користећи латински ...



__________________
Извори:

3- S.A. Handford and Mary Herberg ”Latin-English, English -Latin dictionary”..стр.292,123,50
За македонски превод користена литература :
Црвенковски Душан “Dictionary English Macedonian Macedonian English =Речник англиско-македонски,македонско-англиски’’,Венеција,Штип, 2000 год
Превео на српски : сам , Божјом помоћу на шта сам му захвалан 
Пуно му грација ..
:))

Слава му

Tuesday, August 22, 2017

МИТАРЕЊЕ НА МАЈКАТА МИТРА


Бугарија нема проблем ниту со карактерот на нашата Православна Црква .
За неа ние сме дел од нив :

Членот 1 став 3 од Уставот на Бугарската Православна Црква гласи: “(3) Самоуправната Бугарска Православна Црква - Бугарска Патријаршија е наследник на Плисковската архиепископија, Преславската Патријаршија, Охридската архиепископија, Трновската патријаршија и Бугарската егзархија. Таа е единствена и неделива."

Видно и од Уставот на Бугарската Православна Црква, Охридската Архиепископија е нејзино канонско наследство. Затоа што за Софија, Самоиловото е Бугарско Царство, Македонија е дел од Бугарија, Македонците се Бугари, а македонскиот јазик е дијалект на бугарскиот јазик. За ретуширање на македонската историја кон “оваа вистина“ на Бугарија, беше и Договорот Заев-Борисов.’’
Ова го има напишано Тодор Петров во текстот со наслов : 
МИТАРЕЊЕ НА МАЈКАТА МИТРА?!
Пишува Тодор ПЕТРОВ
Членот 1 став 3 од Уставот на Бугарската Православна Црква гласи: “(3) Самоуправната Бугарска Православна Црква - Бугарска Патријаршија е наследник на Плисковската архиепископија, Преславската Патријаршија, Охридската архиепископија, Трновската патријаршија и Бугарската егзархија. Таа е единствена и неделива."
Видно и од Уставот на Бугарската Православна Црква, Охридската Архиепископија е нејзино канонско наследство. Затоа што за Софија, Самоиловото е Бугарско Царство, Македонија е дел од Бугарија, Македонците се Бугари, а македонскиот јазик е дијалект на бугарскиот јазик. За ретуширање на македонската историја кон “оваа вистина“ на Бугарија, беше и Договорот Заев-Борисов. Се разбира, Договорот Заев-Борисов ќе ја доживее судбината на Санстефанскиот мировен договор од 3 март 1878 година, бидејќи Македонците во татковината, Македонците во соседните земји на Републиката и Македонците во светот го отфрлаат, за нив е неважечки и ништожен. Се’ додека за Софија: Македонија е дел од Бугарија, Македонците се Бугари, а Македонскиот јазик е дијалект на бугарскиот јазик, Договорот за добрососедство е велепредавство на нацијата и државата... Но, времето ќе ги покаже заткулисните игри и цената со која е платена оваа смртоносна авантура по Македонскиот народ и Македонија, од одродениот од Муртино...
Митарењето секако не е вирус кој епидемично се шири. Но, брзо ги покажува роговите. Зарем има тајна која не видела бело видело? Веднаш по велепредавството на Зоран Заев на нацијата и државата, со бодигардот на Тодор Живков, со поддршка на овој Договор се огласи бигорскиот игумен. Кој го повика, зошто се огласи, само Господ знае, ама и се дознава... Впрочем, зошто толкава брзина, политички став на едно монашко братство во Дебар, истиот ден по потпишувањето на Договорот во Скопје...
Митарењето на Неговото Високопреподобие отец Партнериј, Бигорскиот игумен, започна со посланието од 1 август 2017 година, за поддршка на Договорот за пријателство, добрососедство и соработка меѓу Бугарија и Македонија потпишан истиот ден во Скопје. Продолжи на 9 август 2017 година со посетата на Претседателот на Народното собрание на Република Бугарија Димитар Главчев, придружуван од бугарскиот амбасадор во Република Македонија Иван Петков, на македонското древно светилиште “Свети Јован Крстител“, попознато како Бигорски манастир.
Во ексклузивната изјава на 16 август 2017 година (https://dveri.bg/up4ww) за бугарскиот портал двери (dveri.bg), пак, Архимандритот Партениј вели: “Бугарската православна црква е единствената вистинска и достојна Црква-мајка на Македонската православна црква - Охридска архиепископија. Тоа е наша Црква-мајка и во канонски и во историски аспект.“
Но, науката поинаку вели. Д-р Петар Поповски, авторот на делото “Црковната дипломатија на Охридската Архиепископија“ коментира: “И Бугарската црква (Трновската патријаршија) во целата нејзина историја била под трајно ведомство на својата Мајка Црква - Охридската Архиепископија-Патријаршија. Како и Српската црква и Бугарската црква била некаконски отцепена во времето на бугарските цареви, браќата Петар I Асен и Асен Константин Тих. Отцепувањето било некаконски насилствен акт, којшто никогаш не бил признат од Светиот Вселенски Синод!
Но, и бугарските цареви, како и српските, почнувајќи од браќата Петар I Асен (1190-1195 година) и Асен Константин Тих (1186-1196 година), до Калојан (1197-1207 година), не посегнале по автокефалноста на Охридската Црква. Со цел да го намалат влијанието на Охрид и на Цариград во “бугарските земји“ и да создадат противтежа на балканските духовни простори, браќата Петар и Асен, Трновската епархија ја прогласиле за Архиепископија. Тоа бил неканонски акт, анатемисан и од страна на Светиот Вселенски Синод. Во новата неканонска “Бугарска“ црква биле приклучени сите епархии во Бугарија, кои дел биле под јурисдикција на Охридската црква, дел под јурисдикција на Цариградската црква. Пркосејќи им на тие цркви, Трновската архиепископија, во периодот меѓу 1185 и 1204 година, ги зела под свое ведомство епархиите до каде што се простирало владеењето на бугарските цареви: Видинската, Средечката (Софиската), Велбуждската, Нишката, Врањанската, Призренската и Скопската епархија (Види кај: Е.Е.Голубинскиј, Краткиј очерк... страници 115 и 125 и кај Иван Снегаров, Положението... страница 51). Бидејќи ниту Архиепископијата, ниту првиот бугарски архиепископ Василиј, не биле признати, како од небугарските епархии кои биле насилно припоени кон Трново, така и од Вселенскиот Синод, бугарскиот цар Калојан повел преговори со папата Инокентиј III (1198-1216 година) барајќи Трновската архиепископија да ја прогласи за Патријаршија, а Василиј за патријарх. Ова барање било само делумно задоволено, со тоа што Трновската архиепископија останала тоа што била, а само нејзиниот поглавар бил унапреден во чин Примат (Ибид). По распаѓањето на државата на Калојан (1207 година) Охридската црква ги повратила насилно одземените епархии од страна на Трновската архиепископија.
Подоцна, кога било обновено бугарското царство од страна на Иван Асен II (1218-1241 година), политиката кон Македонската црква битно не се променила. И овој бугарски суверен не посегнал по нејзината автокефалност, но затоа пак водел енергична борба економски да ја ослабне и да го намали нејзиното влијание, бидејќи таа уживала голем углед и авторитет, не само кај македонската, туку и кај немакедонската паства. Крајна цел на Иван Асен II била, Трновската архиепископија да ја наметне како водечка црква на Балканот (Види пошироко кај: Е.Е.Голубинскиј, Краткиј очерк... страници 115 и 135; Иван Снегаров, Положението... страница 51; Иван Дуљевич, Македониз... страници 17-21; и Борислав Примов, Македониз... страници 38-39). Во тоа сепак не успеал, бидејќи се работело за црква со стара култура и традиција. Со навлегувањето на Турците на балканските простори (1371 година), тие прво ја укинале Трновската, а потоа и Печката архиепископија, а ја задржале само Охридската, поради нејзината древност и углед во христијанската паства. Епархиите под јурисдикција на укинатите цркви, на Бугарската и на Српската црква, целосно потпаднале под јурисдикција на Македонската Црква - Охридската Архиепископија.“
Македонија не прогласи сувереност и самостојност за од прегратките на Белград да се фрли во прегратките на Софија. Митарењето на бигорските монаси е аларм, дека нешто во Македонската Црква се случува... Дај Боже да грешиме... Се разбира, ако историјата се чита според актуелната гео-политика секогаш се доаѓа до погрешни заклучоци, кој што чита тоа прокламира, ама поразително е ако врховизмот фати корени и меѓу испосниците под црните мантии кои ги сметаме за душата на нацијата.
Неприфатливо е и Македонската Црква да ја шетаме од Белград до Софија, по други и туѓи за свои интереси и сфери на влијание на овие простори, меѓу Македонците и во Македонија.
Светиот Архиерејски Синод на Македонската Црква - Охридска Архиепископија мора сериозно да го отвори прашањето за врховизмот меѓу епископите, свештениците, монасите и монахињите, и да превенира во митарењето додека не сме доживеале реприза слична на онаа на одродникот и расколникот Зоран Вранишковски... И тој велеше, зошто само јас распнат, кога заедно се договаравме...
Отец Партнериј, задржи го достоинството и остани достоен на митрата на Охридските архиепископи... Македонците во светот бараат реституција на сите ракописи и артефакти во Бугарија од Македонија... Македонците во светот бараат враќање и на скапоцената митра којашто Охридскиот Архиепископ Јосиф (1719-1745 година) во 18 век ја добил на подарок од Венеција, изработена од тамошните златари! Вредна е 40 милиони долари, затоа што на неа има 329 скапоцени камења, од кои 245 парчиња се црвени рубини, злато, сребро, филигран, тешка 1,5 килограми чисто злато... Митрата е во Софија, но таму е затоа што е украдена од Македонија...
Отец Партениј, не го легитимирај софискиот фалсификат на Македонскиот јазик, културата и историјата на Македонскиот народ и на Охридската Црква - Архиепископија и Патријаршија, Јустинијана Прва...



МИТАРЕЊЕ НА МАЈКАТА МИТРА?!..’’

Sunday, August 20, 2017

Кој рече дека со Грчкиот Алфабет не може да се означи гласот (Б)?

УШТЕ ЕДНА БУГАРСКА ЛАГА И ФАЛСИФИКАТ...


Кој рече дека со Грчкиот Алфабет не може да се означи гласот (Б)? Во грчката азбука има двозначни симболи кои служат за фонетичко означување на гласови кои ги нема во алфабетот како посебни букви.
(Μπ = Б). Μπαλγκάρια (Балгариа),
а додека Βουλγαρίας значи (Вулгариа)..
Во историските текстови на грчки бугарските квази псевдо-историчари Владиславос не го читаат Бладислабос, а Војтех не го читаат Бојтех
Ова само потврдува дека во средновековните ракописи терминот Βουλγαρίας не означува Б’лгариа и дека се однесува само на Византиската тема Вулгариа, backward and forward се што е поврзано со Словенското население на територијата на таа тема... Βουλγαρ произлегува од ВУЛГУС = прост или неписмен народ..
Се разбира дека остануваат дилемите дали е само бугарска лагава и би можеле ли да ја рашириме нејзината опфатноста и кон некој друг ?

Вели вака:
Пресветите Браќа Кирило и Методија создале Глаголицата затоа што со тн грчко писмо не можело добро да се напишат и зборовите како што е 
Бог .

Имено за него со двогласот за Б , ќе реконструираме дека се пишувало 
Б о Г
Μπ ο Γ 

Согледаме ли ова фокусирајќи се и на промената 
Г <- K 
реконструирањето би продолжило вака 
Б О Г 

Μπ О Г 
Μπ Ο К 
Μ ` ο К 
Μ ` а К 

Маке 
Мајка 

Чудно ова со помениве нели..
ЕДна промена многу лаги најавува ...


Извор :
 дека остануваат дилемите дали е само бугарска лагава и би можеле ли да ја рашириме нејзината опфатноста и кон некој друг ?

Вели вака:

Пресветите Браќа Кирило и Методија создале Глаголицата затоа што со тн грчко писмо не можело добро да се напишат и зборовите како што е 
Бог ...
Или , како што е запишаното 
“Порано Словените немаа книги.Сеуште пагани(погани), тие читаа и гатаа со рецки. Се покрстија.Со римски и грчки букви требаше да се пишува словенскиот говор без правила.Но како може со грчки букви да се напише добро Бог или Живот или Ѕело или Црков или Чаание или Широта или Јад или Жду или Јуност или Јазик или други зборови подобни на овие. И така беше многу години. Потоа човекољубецот Бог среди се'. И не оставајќи го човечкиот род без разум сите ги поведе кон разум и спасение.Го помилува човечкиот (?) род.И затоа му го испрати Константин Филозоф наречен Кирил.Маж праведен и искрен. ..’’ 2 

Имено за него со двогласот за Б , ќе реконструираме дека се пишувало 
Б о Г
Μπ ο Γ 

Согледаме ли ова фокусирајќи се и на промената 
Г <- K 
реконструирањето би продолжило вака 
Б О Г 

Μπ О Г 
Μπ Ο К 
Μ ` ο К 
Μ ` а К 

Маке 
Мајка 

Чудно ова со помениве нели..
ЕДна промена многу лаги најавува ...


___________________

извор :

1- Напишано од : Марко Марк



2- Черноризец Храбар ,“ О Писмених “,(По список ,1348 год.)

Нет линк :
https://www.facebook.com/groups/262442677564606/permalink/300805587061648/

http://kontraistorija.blogspot.mk/2016/